YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 56

56
تَوَکُل دَ خُدا
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ صَوتِ «کَوتر دَ بَلِه درختِ بَلُوطِ دُور» خانده شُنه. سرُودِ داوُود از غَیتِیکه فَلَسطِینیا اُو ره دَ جَت دِستگِیر کد.
1اَی خُدا، دَ حق مه رحِیم بَش،
چراکه اِنسان مَره پایمال مُونه.#۵۶‏:۱ یا «سخت دَ دُمبال مه مِیگرده.»
تمامِ روز اُونا قد مه جنگ کده دَ بَلِه مه ظُلم مُونه.
2دُشمنای مه تمامِ روز سخت دَ دُمبال مه اَسته،
چُون غَدر کسا مغرُورانه قد مه جنگ مُونه.
3وختِیکه ترس بُخورُم،
ما تَوَکُل خُو ره دَزتُو مُونُم.
4دَ خُدا تَوَکُل مُونُم،
دَ خُدای که کلام شی ره سِتایش مُوکنُم؛
اِنسانِ فانی دَ خِلاف مه چِیز کار مِیتَنه؟
5تمامِ روز اُونا تورای مَره کَج مُوبره؛
تمامِ فِکرای ازوا دَ ضِد مه اَسته بَلدِه بَدی رَسَندو.
6اُونا تَوطیه مُونه، دَ کمِین مِیشِینه
و قَدم های مَره تَی نظر خُو مِیگِیره،
چُون اُونا قَصدِ گِرِفتونِ جان مَره دَره.
7با وجُودِ اِیقَس شرارَت، آیا اُونا خلاصی پَیدا مُونه؟
اَی خُدا، قد قار-و-غَضَب خُو مِلَّت ها#۵۶‏:۷ مقصدِ داوُود مِلَّت های اَسته، که همسایِه بَنی اِسرائیل بُود. ره سرنِگون کُو.
8تُو حِسابِ سرگردانی-و-دَربَدری مَره گِرِفتے؛
آودِیده های مَره دَ مَشک خُو ایشتے.
آیا امی چِیزا دَ کِتاب تُو ثَبت نِییه؟
9روزی که تُو ره بَلدِه کومَک کُوی کنُم،
اوخته دُشمنای مه عَقَب نِشِینی مُونه.
ما اِی ره مِیدَنُم که خُدا قد ازمه یَه.
10دَ خُدا که کلام شی ره سِتایش مُونُم،
دَ خُداوند که کلام شی ره سِتایش مُونُم،
11دَ خُدا تَوَکُل مُونُم و ترس نَمُوخورُم.
اِنسان دَ خِلاف مه چِیز کار مِیتَنه؟
12اَی خُدا، ما نَذر های خُو ره باید دَزتُو اَدا کنُم؛
ما قُربانی ھای شُکرگُزاری ره دَزتُو تقدِیم مُونُم،
13چُون تُو جان مَره از مَرگ خلاص کدے
و نَه‌ایشتے که پایای مه بِلَخشه،
تا بِتنُم دَ نُورِ زِندگی دَ حُضُورِ خُدا راه بورُم.

Currently Selected:

زبُور 56: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in