YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 46

46
خُدا پناهگاهِ مو اَسته
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. از باچه های قورَح. دَ صَوتِ علاموت. سرُود.
1خُدا پناهگاه و قُوَت مو اَسته،
مَدَدگاری که دَ مُشکِلات-و-سختی ھا همیشه حاضِر مُوشه.
2پس مو ترس نَمُوخوری، حتیٰ اگه زمی دَ لَرزه بییه
و کوه ھا دَ مینکلِ دریاها تکان بُخوره،
3حتیٰ اگه آوها غُرِش کده قف بُر کُنه
و کوه ھا از طُغیان شی شور بُخوره. سِلاه.
4یگ دریاچه اَسته که جوی‌های شی دَ شارِ خُدا خوشی میره،
دَ جای بُود-و-باشِ مُقَدَّسِ حضرتِ اعلیٰ.
5خُدا دَ مَنِه ازُو اَسته، پس اُو تکان نَمُوخوره؛
خُدا دَ غَیتِ روزواز شُدو دَ کومَکِ ازُو مییه.
6مِلَّت ها دَ شورِش مییه و مَملَکَت ها سرنِگون مُوشه؛
خُدا آواز خُو ره بُر مُونه و زمی رقمِ مُوم آو مُوشه.
7خُداوندِ لشکرها قد ازمو یَه،
خُدای یعقُوب پناهگاهِ مو اَسته. سِلاه.
8بیِید کارای خُداوند ره توخ کُنِید،
بِنگرِید که اُو چی خرابی ھا ره دَ بَلِه زمی اَوُرده.
9اُو جنگ ھا ره دَ سراسرِ زمی بَند مُونه؛
کمون ها ره مَیده کده نَیزه ھا ره ٹوٹه-و-پرچه مُونه
و گاڈی ھای جنگی ره دَ آتِش دَر مِیدیه.
10 اُو مُوگیه: ”بس کُنِید و بِدَنِید که ما خُدا اَستُم:
مُتعال دَ مینکلِ مِلَّت ها
و مُتعال دَ سراسرِ زمی!“
11خُداوندِ لشکرها قد ازمو یَه،
خُدای یعقُوب پناهگاهِ مو اَسته. سِلاه.

Currently Selected:

زبُور 46: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in