مَرقَس 9

فصلِ نُهم

1اُو دَزوا گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، بعضی کسای که دَ اِینجی ایسته یَه تا پادشاهی خُدا ره که قد قُدرت مییه نَنگره، مَزِه مَرگ ره نَمِیچَشه.“

تبدِیلی شکلِ عیسیٰ

2بعد از شَش روز عیسیٰ پِترُس، یعقُوب و یوحَنّا ره گِرِفت و تنها اُونا ره قد خُو دَ بَلِه یگ کوهِ قِیل بُرد. دَ اُونجی شکلِ عیسیٰ دَ پیشِ رُوی ازوا تبدِیل شُد 3و کالای شی رقمِ بَرف وَری بیخی سفید شُد، دَ اندازِه که هیچ کس دَ رُوی زمی نَمِیتنه کالا ره اُوقَس سفید کُنه. 4اوخته اِلیاس قد مُوسیٰ بَلدِه ازوا ظاهِر شُد و اُونا قد عیسیٰ توره مُوگُفت. 5پس پِترُس دَ عیسیٰ گُفت: ”اُستاد، کَلو خُوب اَسته که مو دَ اِینجی اَستی. اِجازه بِدی که سِه سایَبان جور کنی: یگ بَلدِه ازتُو، یگ بَلدِه مُوسیٰ و یگ بَلدِه اِلیاس.“ 6اُو نَمِیدَنِست که چِیزخیل بُگیه، چراکه اُونا غَدر ترس خوردُد. 7اوخته یگ آوُر دَ بَلِه ازوا سایه کد و از آوُر یگ آواز اَمَده گُفت: ”اینَمی باچِه دوست دَشتنی مه اَسته، از اَید شی شُنِید.“ 8بےبلغه وختی اُونا چار طرف خُو ره توخ کد، هیچ کس ره قد خُو نَدِید بغَیر از عیسیٰ و بس.

9وختِیکه اُونا از کوه تاه میمَد، عیسیٰ دَزوا اَمر کد که دَ بارِه چِیزی که اُونا دِیده دَ هیچ کس نقل نَکُنه تا زمانی که «باچِه اِنسان» از مُرده ها دُوباره زِنده نَشُده. 10پس اُونا امی توره ره دَ پیشِ خودون خُو نِگاه کد و از یگدِیگِه خُو سوال مُوکد که امی «از مُرده ها دُوباره زِنده شُدو» چی معنیٰ دَشته بَشه.

11اوخته اُونا از عیسیٰ پُرسان کده گُفت: ”چرا عالِمای دِین مُوگیه که اِلیاس باید اوّل بییه؟“ 12اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”دُرُست اَسته که اِلیاس اوّل مییه تا تمامِ چِیزا ره اِصلاح کُنه. ولے دَ بارِه «باچِه اِنسان» چِطور نوِشته شُده که اُو باید غَدر رَنج بِنگره و تحقِیر-و-تَوهِین شُنه؟ 13مگم ما دَز شُمو مُوگُم که اِلیاس گاه اَمَد و اُونا هر چِیزی که خاست دَ حقِ ازُو کد، امُو رقم که دَ بارِه شی نوِشته شُدُد.“

باچِه جِندی شفا پَیدا مُونه

14وختِیکه اُونا دَ پیشِ دِیگه یارا رسِید، یگ جمعیَتِ کٹه ره دَ گِردِ ازوا دِید و بعضی عالِمای دِین قد ازوا جَر-و-بَحث مُوکد. 15امی که مردُم عیسیٰ ره دِید، پگ شی غَرقِ حَیرَت شُد و دَوِیده دَوِیده اَمَد تا قد ازُو مَنده نَشی کُنه. 16اوخته عیسیٰ ازوا پُرسان کد: ”دَ بارِه چِیزخیل قد ازوا جَر-و-بَحث مُونِید؟“ 17یگ آدم از مینکلِ جمعیَتِ مردُم دَ جواب شی گُفت: ”اُستاد، ما باچِه خُو ره دَ پیشِ ازتُو اَوُردیم؛ اُو گِرِفتارِ یگ روحِ ناپاک اَسته که اُو ره گُنگه کده. 18هر وختِیکه اُو ره مِیگِیره، اُو ره دَ زمی مِیندَزه و از دان شی قف بُر مُوشه و اُو دَندونای خُو ره میخَیه و شَخَک مُومَنه. ما از یارای تُو خاهِش کدُم که روحِ ناپاک ره بُر کُنه، مگم اُونا نَتنِست.“ 19عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”اَی نسلِ بےایمان! تا کَی ما قد شُمو بَشُم و تا کَی شُمو ره تَحَمُل کنُم؟ اُو ره پیشِ ازمه بیرِید.“ 20اُونا اُو ره دَ پیشِ عیسیٰ اَوُرد. امی که روحِ ناپاک عیسیٰ ره دِید، فَوری دَ بَلِه امزُو باچه حَمله اَوُرد و اُو دَ زمی اُفتَده تُو-و-پیچ خورد و از دان شی قف بُر شُد. 21عیسیٰ از آتِه شی پُرسان کد: ”چِیقَس دیر شُده که امی تکلِیف ره دَره؟“ اُو گُفت: ”از ریزَگی. 22امی روحِ ناپاک غَدر وختا اُو ره دَ آتِش و آو مِیندَزه تا اُو ره نابُود کُنه. آلی اگه یَگو کار مِیتنی، دَ حالِ ازمو رَحم کده مو ره کومَک کُو.“ 23عیسیٰ دَزُو گُفت: ”اگه بِتنی ایمان بیری، بَلدِه کسی که ایمان دَره تمامِ چِیزا مُمکِن اَسته.“ 24آتِه امزُو باچه فَوری چِیغ زَده گُفت: ”ما ایمان میرُم؛ دَ بارِه بےایمانی مه دَز مه کومَک کُو!“ 25وختی عیسیٰ دِید که جمعیَتِ مردُم دَ گِردِ ازُو دَ زُودی جَم مُوشه، اُو دَ بَلِه روحِ ناپاک هَیبَت کده دَز شی گُفت: ”اَی روحِ کَر و گُنگه، دَز تُو حُکم مُونُم که ازُو بُر شُو و دِیگه هرگِز دَ پوستِ ازُو داخِل نَشُو.“ 26اوخته روحِ ناپاک چِیغ زَد و باچه ره یگ تکانِ سخت دَده بُر شُد و امُو باچه مِثلِ مُرده جور شُد، دَ اندازِه که غَدر کسا گُفت: ”اُو مُرده.“ 27مگم عیسیٰ از دِست شی گِرِفته اُو ره باله کد و اُو سرِ پای خُو ایسته شُد.

28وختی عیسیٰ دَ خانه داخِل شُد، یارای شی دَ تنهایی ازُو پُرسان کد: ”چرا مو نَتنِستی اُو ره بُر کُنی؟“ 29اُو دَزوا گُفت: ”اِی رقم روح دَ وسِیلِه هیچ چِیز بُر نَمُوشه، جُز دَ وسِیلِه دُعا.“

عیسیٰ بسم دَ بارِه مَرگ خُو پیشگویی مُونه

30 عیسیٰ و یارای شی ازُونجی بُر شُده رفت و از جلِیلیه تیر شُد. اُو نَمیخاست که کس خبر شُنه، 31چُون اُو دَ یارای خُو تعلِیم مِیدَد و دَزوا مُوگُفت: ”«باچِه اِنسان» دَ دِستِ مردُم تسلِیم مُوشه و اُونا اُو ره مُوکُشه و سِه روز بعد از کُشته شُدو دُوباره زِنده مُوشه.“ 32مگم اُونا مقصدِ تورِه شی ره نَفامِید و ترس خورد که ازُو پُرسان کُنه.

بحث دَ بارِه بُزُرگی

33اوخته اُونا دَ کَفرناحُوم اَمَد و غَیتِیکه اُونا دَ خانه بُود، عیسیٰ از یارای خُو پُرسان کد: ”دَ بَینِ راه دَ بارِه چِیزخیل قد یگدِیگه خُو جَر-و-بَحث مُوکدِید؟“ 34اُونا چُپ مَند، چراکه دَ راه قد یگدِیگِه خُو جَر-و-بَحث مُوکد که دَ مینکلِ ازوا کِی بُزُرگتَر اَسته. 35عیسیٰ شِشت و امُو دوازده یار ره کُوی کده دَزوا گُفت: ”هر کسی که میخایه اوّل بَشه، اُو باید آخِرِ پگ و غُلامِ پگ بَشه.“ 36اوخته اُو یگ بچکِیچه ره گِرِفت و اُو ره دَ مینکلِ ازوا ایستَلجی کد و اُو ره دَ بَغل خُو گِرِفته دَزوا گُفت: 37”هر کسی که یکی امزی بچکِیچا ره دَ نامِ ازمه قبُول کُنه، مَره قبُول کده و هر کسی که مَره قبُول کده، نَه مَره، بَلکِه امُو ره قبُول کده که مَره رَیی کده.“

هر کسی که مُخالِف مو نِییه قد ازمو اَسته

38یوحَنّا گُفت: ”اُستاد، مو یگ نفر ره دِیدی که دَ نامِ ازتُو جِنیات ره بُر مُوکد و مو اُو ره مَنع کدی، چراکه اُو از جمِ ازمو نَبُود.“ 39لیکِن عیسیٰ گُفت: ”اُو ره مَنع نَکُنِید، چُون هیچ کس نَمِیتنه که دَ نامِ ازمه یگ مُعجزه کُنه و یگ لحظه بعد دَ بارِه ازمه بَد بُگیه. 40چُون کسی که دَ ضِد مو نِییه، اُو قد ازمو یَه.

41هر کسی که دَز شُمو دَ نامِ ازمه یگ پیله آو بِدیه که وُچی کُنِید فقط بخاطری که دَ مسیح تعلُق دَرِید، ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم که اُو بےاَجر نَمُومَنه.

اخطار دَ وَسوَسه کُنِنده ها

42هر کسی که باعِثِ گُمراهی یکی امزی ریزه‌گِینا شُنه که دَز مه ایمان دَره، بَلدِه ازُو بِهتر اَسته که یگ سنگِ آسیا دَ گردون شی اَوزو شُده دَ دریا پورته شُنه. 43پس اگه دِست تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی اُو ره قَطع کُو، چُون بَلدِه تُو بِهتر اَسته که چُنٹه دَ زِندگی اَبَدی داخِل شُنی نِسبَت دَزی که قد دُو دِست دَ دوزَخ بُفتی، دَ آتِشِ گُل ناشُدَنی، 44[دَ جایی که کِرم شی نَمُومُره و آتِش گُل نَمُوشه.]#۹‏:۴۴ بعضی نُسخه ها نوِشتِه داخِلِ قَوس ره نَدره. 45اگه پای تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی، اُو ره قَطع کُو، چُون بَلدِه تُو بِهتر اَسته که لَنگ دَ زِندگی اَبَدی داخِل شُنی نِسبَت دَزی که قد دُو پای دَ دوزَخ پورته شُنی، 46[دَ جایی که کِرم شی نَمُومُره و آتِش گُل نَمُوشه.]#۹‏:۴۶ بعضی نُسخه ها نوِشتِه داخِلِ قَوس ره نَدره. 47اگه چِیم تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی، اُو ره بُر کُو، چُون بَلدِه تُو بِهتر اَسته که قد یگ چِیم دَ پادشاهی خُدا داخِل شُنی، نِسبَت دَزی که قد دُو چِیم دَ دوزَخ پورته شُنی، 48دَ جایی که کِرم شی نَمُومُره و آتِش گُل نَمُوشه.

49چُون تمامِ کسا قد آتِش نَمَکی مُوشه.#لاویا ۲‏:۱۳. 50نَمَک خُوب اَسته، لیکِن اگه نَمَک شوری خُو ره از دِست بِدیه، چِطور مِیتنه که مَزِه شی پس بییه؟ شُمو دَ خودون خُو نَمَک دَشته بَشِید و قد یگدِیگِه خُو دَ صُلح-و-صفا زِندگی کُنِید.“

Currently Selected:

مَرقَس 9: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible