مَرقَس 8

فصلِ هشتُم

نان دَدو دَ چار هزار نفر

1دَ امزُو روزا بسم یگ جمعیَتِ کٹه جم شُد و ازی که بَلدِه خوردو چِیز نَدَشت عیسیٰ یارای خُو ره کُوی کده دَزوا گُفت: 2”دِل مه دَ حالِ امزی جمعیَت مُوسوزه، چُون سِه روز شُده که قد ازمه اَسته و هیچ چِیز بَلدِه خوردو نَدره. 3اگه اُونا ره گُشنه دَ خانه های شی رَیی کنُم، اُونا دَ بَینِ راه از حال موره، چراکه بعضی ازوا از راهِ دُور اَمَده.“ 4یارای شی دَ جوابِ ازُو گُفت: ”کِی مِیتنه اَمیا ره دَمزی بیابو از نان سیر کُنه؟“ 5عیسیٰ ازوا پُرسان کد: ”چند نان دَرِید؟“ اُونا گُفت: ”هفت نان.“ 6پس دَ جمعیَتِ مردُم اَمر کد که دَ رُوی زمی بِشِینه. اوخته امُو هفت نان ره گِرِفته شُکرگُزاری کد و ٹوٹه کده دَ یارای خُو دَد تا دَ پیشِ جمعیَتِ مردُم بیله؛ و اُونا ایشت. 7اُونا چند ماهی ریزه ام دَشت. عیسیٰ اُونا ره ام بَرکت دَد و اَمر کد که دَ پیشِ مردُم بیله. 8پگِ ازوا خورده سیر شُد و اُونا ٹوٹه-و-پرچِه باقی‌مَنده ره که جم کد، هفت سَبَد پُر شُد. 9تعدادِ ازوا تقرِیباً چار هزار نفر بُود. بعد ازُو عیسیٰ اُونا ره رُخصَت کد 10و خود شی دِستی قد یارای خُو دَ کِشتی سوار شُد و دَ منطقِه دَلمانُوته رفت.

فرِیسیا مُعجزه طلب مُونه

11اوخته فرِیسیا اَمَد و جَر-و-بَحث ره قد عیسیٰ شُروع کد و از رُوی آزمایش تقاضای مُعجزِه آسمانی کد. 12اُو از دِل خُو یگ آه کشِید و گُفت: ”چرا اِی نسل مُعجزه طلب مُونه؟ ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هیچ مُعجزه بَلدِه امزی نسل نِشو دَده نَمُوشه.“ 13و اُونا ره ایله کده پس دَ کِشتی شِشت و دَ اُو طرفِ دریا رفت.

خمِیرمایِه فرِیسیا و هیرودیس

14 دَ امزُو غَیت یارا پُرمُشت کدُد که نان بِگِیره و دَ کِشتی ام کَلوتر از یگ نان قد خُو نَدَشت. 15اوخته عیسیٰ اُونا ره باخبر کده گُفت: ”باخبر بَشِید که از خمِیرمایِه فرِیسیا و خمِیرمایِه هیرودیس اِحتیاط کُنِید.“ 16پس اُونا قد یگدِیگِه خُو گُفت: ”اِی ره از خاطری گُفت که نان نَدَرے.“ 17عیسیٰ اِی ره پَی بُرده دَزوا گُفت: ”چرا دَ بارِه ازی که نان نَدرِید دَ بَین خُو توره مُوگِید؟ آیا هنوز ام پَی نَمُوبرِید و نَمُوفامِید؟ آیا دِل های شُمو سخت اَسته؟ 18آیا شُمو چِیم دَرِید ولے نَمِینگرِید و گوش دَرِید ولے نَمِیشنَوِید؟ آیا دَ یاد شُمو نِییه؟ 19وختِیکه امُو پَنج نان ره بَلدِه پَنج هزار نفر ٹوٹه کدُم، از ٹوٹه-و-پَرچِه که جَم کدِید چند سَبَد پُر شُد؟“ اُونا گُفت: ”دوازده سَبَد.“ 20اُو گُفت: ”وختِیکه هفت نان ره بَلدِه چار هزار نفر ٹوٹه کدُم، از ٹوٹه-و-پرچِه که جَم کدِید چند سَبَد ره پُر کدِید؟“ اُونا گُفت: ”هفت سَبَد.“ 21پس عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا تا هنوز ام نَمُوفامِید؟“

شفا دَدونِ یگ آدمِ کور دَ بَیت صَیدا

22وختی اُونا دَ بَیت صَیدا اَمَد، مردُم یگ آدمِ کور ره دَ دِیرِ عیسیٰ اَوُرد و دَ پیش شی عُذر-و-زاری کد که دِست خُو ره دَ بَلِه ازُو بیله. 23اُو از دِستِ امزُو آدمِ کور گِرِفت و اُو ره از آغِیل بُرو بُرد. بعد ازُو چِیمای شی ره لُعابِ دان کد و دِستای خُو ره دَ بَلِه ازُو ایشته از شی پُرسان کد: ”آیا کُدَم چِیز مِینگری؟“ 24اُو باله توخ کده گُفت: ”مردُم ره مِینگرُم که مِثلِ دِرختا وَری معلُوم مُوشه و راه مِیگرده.“ 25عیسیٰ بسم دِستای خُو ره دَ بَلِه چِیمای ازُو ایشت. اوخته اُو دقِیق توخ کد و بِینایی شی پس اَمَد و اُو تمامِ چِیزا ره روشو-و-واضِح دِید. 26پس عیسیٰ اُو ره دَ خانِه شی رَیی کده گُفت: ”دَ امزُو آغِیل نَرو.“

اِقرارِ پِترُس دَ بارِه مسیح

27عیسیٰ و یارای شی دَ آغِیلای منطقِه قَیصَریِه فِیلِیپُس رفت. اُو دَ بَینِ راه از یارای خُو پُرسان کده گُفت: ”مردُم مَره کِی مِیدَنه؟“ 28اُونا دَ جواب شی گُفت: ”بعضی ها مُوگیه یحیای تعمِید دِهِنده؛ و بعضی های دِیگه مُوگیه اِلیاس پَیغمبر و بعضی های دِیگه یکی از پَیغمبرا.“ 29اُو ازوا پُرسان کد: ”شُمو مَره کِی مِیدَنِید؟“ پِترُس دَ جواب شی گُفت: ”تُو مسیح اَستی.“ 30پس عیسیٰ دَزوا اَمر کد که دَ بارِه ازُو دَ هیچ کس چِیز نَگیه.

عیسیٰ دَ بارِه مَرگ خُو پیشگویی مُونه

31اوخته اُو شُروع دَ تعلِیم دَدونِ ازوا کد و گُفت: ”لازِم اَسته که «باچِه اِنسان» رَنج-و-عذابِ کَلو بِنگره و دَ وسِیلِه رِیش سفیدا، پیشوایونِ عالی مقام و عالِمای دِین رَد شُده کُشته شُنه و بعد از سِه روز دُوباره زِنده شُنه.“ 32عیسیٰ امی توره ره واضِح گُفت؛ و پِترُس اُو ره دَ یگ گوشه بُرد و شُروع کد که اُو ره مَنع کنه. 33مگم عیسیٰ پس دَور خورد و سُون یارای خُو توخ کده پِترُس ره سرزنِش کد و گُفت: ”از مه دُور شُو، اَی شَیطو! چراکه فِکر تُو دَ چِیزای اِلٰهی نِییه، بَلکِه دَ چِیزای اِنسانی اَسته.“

34اوخته عیسیٰ جمعیَتِ مردُم ره قد یارای خُو کُوی کد و دَزوا گُفت: ”اگه کسی میخایه که از مه پَیرَوی کُنه، باید خود ره اِنکار کُنه و صلِیب خُو ره باله کده از پُشتِ ازمه بییه.“ 35چُون هر کسی که بِخایه جان خُو ره نِجات بِدیه، اُو ره از دِست مِیدیه؛ مگم هر کسی که جان خُو ره بخاطرِ ازمه و خوشخبری از دِست بِدیه، اُو ره نِجات مِیدیه. 36بَلدِه اِنسان چی فایده دَره که تمامِ دُنیا ره دَ دِست بیره، مگم جان خُو ره از دِست بِدیه؟ 37یا اِنسان دَ عِوَضِ جان خُو چِیزخیل دَده مِیتنه؟ 38پس هر کسی که از مه و از تورای مه دَ مینکلِ امزی نسلِ زِناکار و گُناهکار نَنگ دَشته بَشه، «باچِه اِنسان» ام وختِیکه دَ بُزُرگی-و-جلالِ آتِه خُو قد ملایکه های مُقَدَّس مییه ازُو نَنگ مُونه.

Currently Selected:

مَرقَس 8: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible