مَرقَس 10

فصلِ دَهُم

دَ بارِه طلاق

1عیسیٰ اُونجی ره ایله کد و دَ منطقِه یهُودیه و اُو طرفِ دریای اُردُن رفت. جمعیَتِ مردُم بسم دَ گِردِ ازُو جم شُد و اُو مُطابِقِ عادت خُو باز ام اُونا ره تعلِیم دَد.

2دَمزُو غَیت بعضی فرِیسیا اَمَد و بَلدِه آزمایش ازُو پُرسان کد: ”آیا بَلدِه یگ مرد رَوا اَسته که خاتُون خُو ره طلاق بِدیه؟“ 3عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”مُوسیٰ دَز شُمو چی حُکم دَده؟“ 4اُونا گُفت: ”مُوسیٰ اِجازه دَده که یگ مرد یگ طلاق‌نامه نوِشته کُنه و خاتُون خُو ره ایله بِدیه.“ 5اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”مُوسیٰ بخاطرِ سنگدِلی شُمو اِی حُکم ره بَلدِه شُمو نوِشته کد. 6مگم از شُروعِ خِلقَت خُدا اُونا ره مَرد و زَن خَلق کد.#پَیدایش ۱‏:۲۷. 7امزی خاطر مرد، آته و آبِه خُو ره ایله کده قد خاتُون خُو یگجای مُوشه 8و هر دُوی شی یگ جِسم مُوشه.#پَیدایش ۲‏:۲۴. 9پس چِیزی ره که خُدا یگجای کده، اِنسان نَباید جدا کُنه.“

10وختی اُونا دَ خانه بُود، یارا بسم دَزی باره از عیسیٰ سوال کد. 11اُو دَزوا گُفت: ”هر کسی که خاتُون خُو ره طلاق بِدیه و قد یگ خاتُونِ دِیگه توی کُنه، اُو دَ حقِ خاتُون خُو زِنا مُونه. 12و اگه یگ خاتُو شُوی خُو ره طلاق بِدیه و قد یگ مردِ دِیگه توی کُنه، اُو ام زِناکاری مُونه.“

عیسیٰ بچکِیچای ریزه ره بَرکت مِیدیه

13دَمزُو غَیت مردُم بچکِیچای ریزه ره دَ پیشِ عیسیٰ اَوُرد تا دَ سرِ ازوا دِست بیله؛ مگم یارا اُونا ره سرزنِش کد. 14وختِیکه عیسیٰ اِی کار ره دِید، قار شُد و دَزوا گُفت: ”بیلِید که بچکِیچای ریزه پیشِ ازمه بییه و اُونا ره مَنع نَکُنِید، چراکه پادشاهی خُدا دَمزی رقم کسا تعلُق دَره. 15ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هر کسی که پادشاهی خُدا ره رقمِ یگ بچکِیچِه ریزه قبُول نَکُنه، اُو هرگِز دَزشی داخِل نَمُوشه.“ 16اوخته بچکِیچا ره دَ بَغل خُو گِرِفت و دِستای خُو ره دَ سرِ ازوا ایشته اُونا ره بَرکت دَد.

آدمِ سرمایه‌دار و زِندگی اَبَدی

17وختِیکه عیسیٰ دَ راه مورفت، یگ آدم دَوِیده دَوِیده اَمَد و دَ پیشِ ازُو زانُو زَده ازُو پُرسان کد: ”اَی اُستادِ نیک، ما چِیز کار کنُم تا صاحِبِ زِندگی اَبَدی شُنُم؟“ 18عیسیٰ ازُو پُرسان کد: ”چرا مَره نیک مُوگی؟ هیچ کس نیک نِیَسته بغَیر از خُدا و بَس. 19تُو احکامِ شریعت ره مِیدَنی که مُوگه: ’قتل نَکُو، زِنا نَکُو، دُزی نَکُو، شاهِدی دروغ نَدی، فِریب‌کاری نَکُو، آته و آبِه خُو ره اِحترام کُو.‘“#خرُوج ۲۰‏:۱۲‏-۱۵. 20اُو آدم دَ جواب شی گُفت: ”اُستاد، ما پگِ امزیا ره از ریزَگی خُو دَ جای اَوُردیم.“ 21عیسیٰ سُون ازُو توخ کده اُو ره مُحَبَت کد و دَزُو گُفت: ”یگ چِیز کم دَری؛ بورُو، هر چِیزی که دَری سَودا کُو و پَیسِه شی ره دَ غرِیبا بِدی؛ اوخته تُو دَ عالمِ باله صاحِبِ یگ گنج مُوشی. بعد ازُو بیه و از مه پَیرَوی کُو.“ 22مگم بخاطرِ امزی توره لب-و-رُوی شی اَوزو شُد و اُو غَمگی شُده ازُونجی رفت، چراکه اُو مال-و-دَولتِ کَلو دَشت.

23اوخته عیسیٰ چاردَور خُو ره توخ کده دَ یارای خُو گُفت: ”چِیقَس سخت اَسته که آدمای دَولتمَند دَ پادشاهی خُدا داخِل شُنه!“ 24یارا امزی تورای شی حَیرو مَندُد، مگم عیسیٰ بسم دَزوا گُفت: ”اَی بچکِیچا، داخِل شُدو دَ پادشاهی خُدا چِیقَس سخت اَسته! 25تیر شُدونِ اُشتُر از نیفِه سِیزو آسوتَر اَسته نِسبَت دَ داخِل شُدونِ آدمِ دَولتمَند دَ پادشاهی خُدا.“ 26اُونا بےاندازه حَیرو شُدُد و قد یگدِیگِه خُو مُوگُفت: ”پس کِی مِیتنه نِجات پَیدا کُنه؟“ 27عیسیٰ سُون ازوا توخ کده گُفت: ”بَلدِه اِنسان نامُمکِن اَسته، مگم نَه بَلدِه خُدا، چراکه بَلدِه خُدا پگِ چِیزا مُمکِن اَسته.“

28پِترُس دَ توره گُفتو شُد و دَزُو گُفت: ”مو تمامِ چِیز خُو ره ایله کدے و از تُو پَیرَوی مُونی.“ 29عیسیٰ گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هیچ کسی ره پَیدا نَمِیتنِید که خانه یا بِرارو یا خوارو یا آته یا آبه یا بچکِیچا یا زمِین خُو ره بخاطرِ ازمه و خوشخبری ایله کُنه، 30و دَ اِی دُنیا صد برابر خانه ها، بِرارو، خوارو، آبه‌گو، بچکِیچا و زمِینا ره قد آزار-و-اَذیَت قتی دَ دِست نَیره و دَ عالمی که مییه صاحِبِ زِندگی اَبَدی نَشُنه. 31مگم غَدر کسای که اوّل اَسته آخِر مُوشه و آخِرها اوّل.“

سِوّمنه پیشگویی عیسیٰ دَ بارِه مَرگ شی

32 عیسیٰ و یارای شی دَ راه بُود و سُون باله طرفِ اورُشَلیم مورفت و عیسیٰ پیش پیشِ ازوا رَیی بُود. یارا حَیرَت زَده شُدُد و کسای که از پُشتِ ازوا میمَد، ترس خوردُد#۱۰‏:۳۲ یارا بخاطرِ حَیرَت زَده شُدُد که عیسیٰ مسیح باوجُودِ که مُوفامِید که دَ اورُشَلیم خطرِ کُشته شُدون شی اَسته، باز ام مورفت. . عیسیٰ امُو دوازده ره بسم دَ یگ گوشه بُرد و شُروع کد که دَزوا بُگیه که چِیزخیل دَ بَلِه شی مییه 33و گُفت: ”اینه، مو دَ اورُشَلیم موری و «باچِه اِنسان» دَ دِستِ پیشوایونِ عالی مقام و عالِمای دِین تسلِیم مُوشه و اُونا اُو ره محکُوم دَ مَرگ مُونه و دَ دِستِ مردُمای غَیرِ یهُود تسلِیم مُونه؛ 34اُونا اُو ره رِیشخَند کده دَ بَلِه شی تُف مِیندَزه و اُو ره قَمچی مِیزنه و مُوکُشه، ولے دَ روزِ سِوّم#۱۰‏:۳۴ دَ بعضی نُسخه ها «بعد از سِه روز» نوِشته یَه. اُو دُوباره زِنده مُوشه.“

درخاستِ یعقُوب و یوحَنّا

35یعقُوب و یوحَنّا باچه های زِبدی دَ پیشِ عیسیٰ اَمَد و گُفت: ”اُستاد، مو میخاهی هر چِیز که از تُو درخاست کُنی، تُو بَلدِه مو انجام بِدی.“ 36اُو دَزوا گُفت: ”چی میخاهِید که بَلدِه شُمو انجام بِدُم؟“ 37اُونا دَزشی گُفت: ”اِجازه بِدی که دَ بُزُرگی-و-جلال تُو یگ مو دَ دِستِ راست و دِیگِه مو دَ دِستِ چَپ تُو بِشِینی.“ 38عیسیٰ دَزوا گُفت: ”شُمو نَمِیدنِید که چِیزخیل طلب مُونِید. آیا مِیتنِید از جامی وُچی کُنِید که ما وُچی مُونُم، یا غُسلِ تعمِیدی ره بِگِیرِید که ما قد شی غُسلِ تعمِید دَده مُوشُم؟“ 39اُونا دَ جواب شی گُفت: ”اَرے، مِیتنی.“ عیسیٰ دَزوا گُفت: ”دُرُست اَسته، از جامی که ما وُچی مُونُم، شُمو ام وُچی مُونِید و غُسلِ تمعِیدی ره که ما مِیگِیرُم، شُمو ام قد ازُو غُسلِ تعمِید دَده مُوشِید؛ 40مگم شِشتو دَ دِستِ راست یا چَپ مه دَ اِختیارِ ازمه نِییه، بَلکِه بَلدِه کسای اَسته که بَلدِه ازوا آماده شُده.“

41وختِیکه دَه یارِ دِیگه اِی توره ره شِنِید، اُونا دَ بَلِه یعقُوب و یوحَنّا قار شُد. 42اوخته عیسیٰ اُونا ره کُوی کد و دَزوا گُفت: ”شُمو مِیدَنِید که دَ مینکلِ مردُمای غَیرِ یهُود کسای که حُکمران حِساب مُوشه، اُونا دَ بَلِه ازوا باداری مُونه و کٹه‌کَلونای ازوا دَ بَلِه ازوا جَبر-و-سِتَم مُوکُنه. 43مگم دَ بَینِ ازشُمو باید اِی رقم نَبَشه، بَلکِه هر کسی که دَ مینکل شُمو میخایه کٹه بَشه، باید خِدمتگار شُمو بَشه. 44و هر کسی که دَ مینکل شُمو میخایه پیش قَدم بَشه، باید غُلامِ پگ بَشه. 45چُون «باچِه اِنسان» نَمَده که خِدمت شُنه، بَلکِه تا خِدمت کُنه و جان خُو ره دَ راهِ غَدر کسا فِدا کُنه.“

شفا دَدونِ بارتِیمائوسِ کور

46پس اُونا دَ شارِ اَریحا اَمَد. دَ حالِیکه عیسیٰ قد یارای خُو و یگ جمعیَتِ کٹه از اَریحا بُرو مورفت، بارتِیمائوس باچِه تِیمائوس که یگ گدایگرِ کور بُود دَ بغلِ راه شِشتُد. 47وختی بارتِیمائوس شِنِید که اُو عیسای ناصِری اَسته، اُو دَ چِیغ زَدو شُد و گُفت: ”اَی عیسیٰ باچِه داوُود، دَ بَلِه مه رَحم کُو!“ 48غَدر کسا دَ بَلِه ازُو هَیبَت کد که چُپ شُنه، مگم اُو کَلوتر چِیغ زَده گُفت: ”اَی باچِه داوُود، دَ بَلِه مه رَحم کُو!“ 49اوخته عیسیٰ ایسته شُده گُفت: ”اُو ره کُوی کُنِید.“ اُونا امُو آدمِ کور ره کُوی کد و دَزُو گُفت: ”باجُراَت بَش؛ باله شُو که تُو ره کُوی مُونه.“ 50اُو فَوری چَپَن خُو ره اُو سُو اَندخت و از جای خُو پَرِیده دَ پیشِ عیسیٰ اَمَد. 51عیسیٰ دَزُو گُفت: ”چی میخاهی که بَلدِه تُو انجام بِدُم؟“ آدمِ کور دَزُو گُفت: ”اُستاد، ما میخایُم که بسم بِینا شُنُم.“ 52عیسیٰ دَز شی گُفت: ”بورُو؛ ایمان تُو، تُو ره شفا دَد.“ اُو فَوراً دُوباره بِینا شُد و از پُشتِ عیسیٰ دَ راه گٹ شُد.

Currently Selected:

مَرقَس 10: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible