مَرقَس 6

فصلِ شَشُم

مردُمِ ناصِره عیسیٰ ره رَد مُونه

1عیسیٰ اُونجی ره ایله کده دَ شارِ خود خُو اَمَد و یارای شی ام از پُشتِ ازُو اَمَد. 2وختِیکه روزِ آرام رسِید، اُو دَ عِبادت خانه دَ تعلِیم دَدو شُروع کد و غَدر کسا وختی تعلِیم شی ره شِنِید، حَیرو مَنده گُفت: ”اِی آدم اِی چِیزا ره از کُجا یاد گِرِفته؟ اِی چی رقم حِکمت اَسته که بَلدِه ازُو دَده شُده؟ چی مُعجزه های از دِستِ ازُو انجام مُوشه! 3آیا اِی امُو نجار باچِه مریَم و بِرارِ یعقُوب، یوشا،#۶‏:۳ «یوشا» نامِ دِیگِه «یوسُف» اَسته. یهُودا و شِمعون نِییه؟ آیا خوارون شی دَ امِینجی قد ازمو نِییه؟“ و اُونا قد ازُو مُخالِفَت کد. 4عیسیٰ دَزوا گُفت: ”دَ یگ پَیغمبر دَ هیچ جای بےاِحتِرامی نَمُوشه، جُز دَ منطقِه خود شی و دَ بَینِ قَوما و خانِه خود شی.“ 5اُو دَ اُونجی هیچ مُعجزه انجام دَده نَتنِست بغَیرِ ازی که دِست خُو ره دَ بَلِه چند ناجور ایشت و اُونا ره شفا دَد. 6و اُو از بےایمانی ازوا حَیرو مَند.

بعد ازُو عیسیٰ دَ آغِیلای گِرد-و-بَر مِیگشت و تعلِیم مِیدَد. 7اُو دوازده یار خُو ره کُوی کد و اُونا ره دُو دُو نفر رَیی کد و اُونا ره دَ بَلِه ارواحِ ناپاک اِختیار-و-قُدرت دَد 8و دَزوا اَمر کد که بغَیر از یگ تَیاق بَلدِه سَفر خُو هیچ چِیز نَگِیره: نَه نان، نَه خُرجِین و نَه پَیسه دَ کمربَند خُو؛ 9فقط چپلی دَ پای خُو کُنه و دُو کالا نَپوشه. 10اُو امچُنان دَزوا گُفت: ”هر وختِیکه دَ یگ خانه داخِل مُوشِید، دَ امُونجی بُمنِید تا وختِیکه امزُو جای بُر نَشُدِید. 11و دَ هر جای که قد شُمو خوش‌آمَد نَکد و دَ تورِه شُمو گوش نَدَد، وختِیکه امزُو جای بُر مُوشِید، خاکِ پایای خُو ره ٹَک بِزنِید تا دَ خِلافِ ازوا یگ شاهِدی بَشه.“ 12پس اُونا رَیی شُد و دَ مردُم اِعلان کد که توبه کُنه. 13اُونا غَدر جِنیات ره از مردُم بُر کد و ناجورای کَلو ره قد روغو مَسَح کده شفا دَد.

مَرگِ یحیای تعمِید دِهِنده

14هیرودیس پادشاه دَزی باره خبر شُد، چراکه نامِ عیسیٰ مشهُور شُدُد. بعضی مردُم مُوگُفت: ”یَحیای تعمِید دِهِنده از مُرده ها دُوباره زِنده شُده و امزی خاطر اِی مُعجزه ها دَ وسِیلِه ازُو ظاهِر مُوشه.“ 15مگم کسای دِیگه مُوگُفت: ”اُو اِلیاس پَیغمبر اَسته.“ یگ تِعدادِ دِیگه مُوگُفت که: ”اُو یگ پَیغمبر اَسته، رقمِ یکی از پَیغمبرا.“ 16مگم وختِیکه هیرودیس اِی توره ره شِنِید، اُو گُفت: ”اِی امُو یحییٰ اَسته که ما سر زَدُم؛ آلی اُو از مُرده ها دُوباره زِنده شُده.“

17چُون هیرودیس خود شی نفر رَیی کده یحییٰ ره دِستگِیر کدُد و اُو ره دَ بَندی‌خانه اَندختُد. اُو بخاطرِ هیرودیا خاتُونِ فِیلِیپُس بِرار خُو اِی کار ره کدُد، چراکه هیرودیس قد ازُو توی کدُد. 18چُون یحییٰ دَ هیرودیس گُفتُد: ”بَلدِه تُو رَوا نِییه که خاتُونِ بِرار خُو ره بِگِیری.“ 19امزی خاطر هیرودیا دَ برابرِ یحییٰ کِینه گِرِفتُد و میخاست که اُو ره بُکُشه مگم نَمِیتنِست، 20چراکه هیرودیس از یحییٰ ترس مُوخورد، چُون اُو مِیدَنِست که یحییٰ یگ مردِ عادِل و مُقَدَّس اَسته و ازُو مُحافِظَت مُوکد. هر وختِیکه اُو تورِه یحییٰ ره مِیشِنِید، بیخی گِیج-و-حَیرو مُوشُد، ولے باز ام خوش دَشت که تورای شی ره گوش کُنه.

21بِلآخِره یگ فرصت بَلدِه هیرودیا برابر شُد. وختِیکه هیرودیس دَ روزِ سالگِیرِه خُو بَلدِه نفرای دَربار و قومَندانای نِظامی و کٹه کَلونای جلِیلیه یگ مِهمانی ترتِیب دَد، 22دُخترِ هیرودیا دَ مجلِس دَر اَمَده رَقص کد و هیرودیس و مِهمونای شی ره خوشحال کد. پس پادشاه دَ امزُو دُختر گُفت: ”هر چِیزی که میخاهی از مه طلب کُو و ما دَز تُو مِیدیُم.“ 23اُو بَلدِه شی قَسم خورده گُفت: ”هر چِیزی که از مه طلب کُنی، ما دَز تُو مِیدیُم حتیٰ اگه نِیمِ مَملَکَت مه ام بَشه.“ 24دُختر بُرو رفته دَ آبِه خُو گُفت: ”چِیزخیل طلب کنُم؟“ آبِه شی گُفت: ”سرِ یحیای تعمِید دِهِنده ره.“ 25فَوری دُختر دَوِیده دَ پیشِ پادشاه اَمَد و خاهِش کده گُفت: ”ما میخایُم که امی‌آلی سرِ یحیای تعمِید دِهِنده ره دَ یگ پطنُوس دَز مه بِدی.“ 26پادشاه غَدر غَمگی شُد، ولے بخاطرِ اِحترام دَ قَسم خُو و ام بخاطرِ مِهمونا نَخاست که خاهِشِ دُختر ره رَد کنه. 27دِستی پادشاه جَلاد ره رَیی کد و اَمر کد که سرِ یحییٰ ره بیره. اُو رفته دَ بَندی‌خانه سرِ یحییٰ ره از تَن شی جدا کد 28و سر شی ره دَ یگ پطنُوس اَوُرده دَ دُختر دَد و دُختر اُو ره دَ آبِه خُو دَد. 29وختِیکه شاگِردای یحییٰ اِی خبر ره شِنِید، اُونا اَمَد و جَسَد شی ره بُرده دَ یگ قبر دَفن کد.

نان دَدو دَ پَنج هزار نفر

30رسُولا دُوباره دَ گِردِ عیسیٰ جم شُد و پگِ چِیزای ره که کدُد و تعلِیمی ره که دَدُد دَزُو نقل کد. 31اُو دَزوا گُفت: ”شُمو تنهای خُو دَ یگ جای گوشه بیِید و کم وَری دَمراسی کُنِید.“ چُون کَلو مردُم میمَد و مورفت و اُونا حتیٰ بَلدِه نان خوردو وخت نَدَشت.

32پس اُونا تنهای خُو دَ کِشتی سوار شُده دَ یگ جای گوشه رفت. 33مگم غَدر کسا اُونا ره دَ حالِ رفتو دِید و اُونا ره شِنَخت و از تمامِ شارا پای‌پیده امُو سُو رَیی شُد و ازوا کده پیش دَ اُونجی رسِید.

34امی که عیسیٰ از کِشتی تا شُد، جمعیَتِ کٹه ره دِید و دِل شی دَ حالِ ازوا سوخت، چراکه اُونا رقمِ گوسپندوی بے‌چوپو بُود. پس اُو شُروع کد که چِیزای کَلو دَزوا تعلِیم بِدیه.

35ازی که روز تیر شُدُد، یارای شی دَ پیشِ ازُو اَمَده گُفت: ”اِینجی بیابو اَسته و روز ام ناوخت شُده. 36اَمیا ره رُخصَت کُو که دَ منطقه های گِرد-و-بَر و آغِیلا بوره و یَگو چِیز بَلدِه خُو خرِیده بُخوره.“ 37مگم اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”خودون شُمو بَلدِه ازوا یَگو چِیز بِدِید که بُخوره.“ اُونا دَزُو گُفت: ”آیا مو رفته دُوصد دِینار ره نان بِخری تا بَلدِه ازیا بِدی که بُخوره؟“ 38اُو دَزوا گُفت: ”چند نان دَرِید؟ بورِید و بِنگرِید.“ اُونا رفته معلُومات گِرِفت و گُفت: ”پَنج نان و دُو ماهی.“ 39اوخته دَزوا اَمر کد که پگِ مردُم ره ڈَل ڈَل دَ بَلِه سَوزه ها بِشَندَنه. 40پس مردُم دَ ڈَل های صد نفری و پِنجاه نفری شِشت. 41اوخته عیسیٰ امُو پَنج نان و دُو ماهی ره گِرِفته سُون آسمو توخ کد و شُکرگُزاری کده نان ها ره ٹوٹه کد و دَ یارای خُو دَد تا دَ پیشِ مردُم بیله؛ و امُو دُو ماهی ره ام دَ بَینِ ازوا تقسِیم کد. 42پگِ مردُم خورد و سیر شُد 43و یارا ٹوٹه-و-پَرچِه نان و ماهی ره که جَم کد دوازده سَبَد پُر شُد. 44کسای که نان خورد، تقرِیباً پَنج هزار مَرد بُود.

راه رفتو دَ بَلِه آوِ دریا

45عیسیٰ فَوری یارای خُو ره وادار کد که دَ کِشتی سوار شُنه و پیشلونِ ازُو دَ اُو طرفِ دریا دَ بَیت صَیدا بوره تا خود شی امُو جمعیَت ره رُخصَت کُنه. 46بعد از خُدا حافِظی قد مردُم، اُو بَلدِه دُعا کدو دَ بَلِه یگ کوه رفت. 47وختِیکه شام شُد، کِشتی دَ مینکلِ دریا رسِید و عیسیٰ تنهای خُو دَ خُشکی بُود. 48اُو دِید که یارای شی کِشتی ره دَ سختی حَرکت مِیدیه، چُون باد از دَمِ رُوی ازوا مِیزَد. پس اُو تقرِیباً دَ پَیرِه چارُمِ شاو#۶‏:۴۸ یعنی بَینِ ساعتِ سِه و شَشِ صُبح. دَ رُوی آوِ دریا راه رفته سُون ازوا اَمَد و میخاست که از بَغلِ ازوا تیر شُنه. 49مگم وختی اُونا دِید که اُو دَ رُوی دریا راه موره، اُونا فِکر کد که اَرواح اَسته و چِیغ زَد، 50چُون پگِ ازوا اُو ره دِیده ترس خورد. مگم اُو فَوری قد ازوا دَ توره گُفتو شُد و گُفت: ”باجُراَت بَشِید؛ ما اَستُم، ترس نَخورِید.“ 51اوخته اُو قد ازوا دَ کِشتی سوار شُد و باد آرام شُد. اُونا کامِلاً حَیرو شُدُد، 52چراکه مُعجزِه نان ره پَی نَبُردُد، بَلکِه دِل های ازوا سخت شُدُد.

شفا دَدونِ ناجورا دَ گِنیسارِت

53وختی اُونا از دریا تیر شُد، دَ سرزمِینِ گِنیسارِت اَمَد و دَ اُونجی لَنگر اَندخته کِشتی ره ایسته کد. 54امی که اُونا از کِشتی بُرو اَمَد، مردُم فَوری عیسیٰ ره شِنَخت 55و دَ عَجَله دَ سرتاسرِ امزُو منطقه رفت و ناجورا ره دَ بَلِه توشَکا ایشته دَ هر جای که شِنِید عیسیٰ دَ اُونجی اَسته، بُرد. 56و دَ هر جایی که عیسیٰ مورفت یعنی دَ آغِیلا، شارا و اطراف، مردُم ناجورا ره دَ چار راهی ها می‌ایشت و دَ پیشِ ازُو عُذر-و-زاری مُوکد که بَلدِه ازوا اِجازه بِدیه تا دَ دامونِ چَپَن شی دِست بِزنه و هر کسی که دِست مِیزَد شفا پَیدا مُوکد.

Currently Selected:

مَرقَس 6: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible