YouVersion Logo
Search Icon

مَرقَس 5

5
فصلِ پنجُم
شفا دَدونِ آدمِ جِندی
1پس اُونا دَ اُو طرفِ دریا، دَ سرزمِینِ جِرَسیا رفت. 2و امی که عیسیٰ از کِشتی بُر شُد، دِستی یگ آدم که روحِ ناپاک دَشت، از مینکلِ قبرا بُر شُده قد ازُو رُوی دَ رُوی شُد. 3اُو آدم دَ مینکلِ قبرا زِندگی مُوکد و هیچ کس نَمِیتنِست که اُو ره دَ بَند نِگاه کُنه، حتیٰ قد زنجِیرا ام نَه؛ 4چراکه اُو چندِین دفعه قد زنجِیر و زَولانه بسته شُدُد، مگم زنجِیرا ره مُنٹی و زَولانه ها ره مَیده کدُد و هیچ کس تَوانایی ازی ره نَدَشت که اُو ره رام کُنه. 5اُو شاو و روز دَ مینکلِ قبرا و دَ بَلِه تِپه ها چِیغ مِیزَد و خود ره قد سنگ زَده زخمی مُوکد. 6وختِیکه اُو عیسیٰ ره از دُور هُوش کد، اُو دَوِیده اَمَد و دَ پیشِ رُوی شی سَجده کد 7و قد آوازِ بِلند چِیغ زَده گُفت: ”اَی عیسیٰ، باچِه خُدای مُتعال، دَز مه چی غَرَض دَری؟ تُو ره دَ خُدا قَسم مِیدیُم که مَره عذاب نَکُنی.“ 8چُون عیسیٰ دَزُو گُفتُد: ”اَی روحِ ناپاک، ازی آدم بُر شُو!“ 9اوخته عیسیٰ ازُو پُرسان کد: ”نام تُو چی یَه؟“ اُو دَ جواب شی گُفت: ”نام مه «لشکر» اَسته، چراکه مو کَلو اَستی.“ 10اُو دَ پیشِ عیسیٰ غَدر عُذر-و-زاری کد که اُونا ره ازُو منطقه بُر نَکُنه. 11دَ اُونجی یگ گَلِه کٹِه خُوک دَ بغلِ تِپه مِیچَرِید؛ 12اوخته اَرواحِ ناپاک دَ پیشِ ازُو عُذر-و-زاری کده گُفت: ”مو ره دَ مَنِه خُوک ها رَیی کُو؛ بیل که دَ پوستِ ازوا داخِل شُنی.“ 13عیسیٰ دَزوا اِجازه دَد و اَرواحِ ناپاک بُر شُده دَ پوستِ خُوک ها داخِل شُد و گَلِه که تقرِیباً دُو هزار خُوک بُود، از سرشیوَکی تِپه خود ره دَ دریا پورته کد و دَ دریا غَرق شُد.
14چوپونوی خُوک ها دُوتا کد و اِی توره ره دَ شار و آغِیلای اطراف نقل کد. اوخته مردُم اَمَد تا بِنگره که چی واقِعه رُخ دَده. 15اُونا پیشِ عیسیٰ اَمَد و امُو آدمِ جِندی ره دِید که دَ اُونجی شِشته، کالا پوشِیده و هُوشیار شُده؛ امُو آدم ره که سابِق گِرِفتارِ جِنیات بُود. پس اُونا ترس خورد. 16کسای که اِی واقِعه ره دِیدُد، دَ مردُم نقل کد، یعنی چِیزی ره که قد آدمِ جِندی و خُوک ها رُخ دَدُد. 17اوخته اُونا دَ پیشِ عیسیٰ عُذر کد که از منطقِه ازوا بوره.
18وختِیکه عیسیٰ دَ کِشتی سوار مُوشُد، امُو آدم که سابِق جِندی بُود دَ پیشِ عیسیٰ زاری کد که اُو ره بیله تا قد شی قَتی بوره. 19مگم عیسیٰ اُو ره نَه‌ایشت، بَلکِه دَزُو گُفت: ”خانِه خُو بورُو دَ پیشِ قَومای خُو و بَلدِه ازوا نقل کُو که خُداوند چِیقس کارِ کٹه بَلدِه تُو کده و چی رقم دَ بَلِه تُو رَحم کده.“ 20اوخته اُو رفت و دَ منطقِه دیکاپولِس دَ اِعلان کدونِ هر چِیزی که عیسیٰ بَلدِه ازُو کدُد شُروع کد و تمامِ مردُم حَیرو مَند.
زِنده کدونِ دُخترِ یایروس و جور شُدونِ خاتُونِ مرِیض
21وختِیکه عیسیٰ بسم قد کِشتی دَ دِیگه طرفِ دریا رفت، یگ جمعیَتِ کٹه دَ گِرد شی جم شُد و اُو دَ لبِ دریا ایسته بُود. 22اوخته یکی از رهبرای عِبادت خانه دَ نامِ یایروس اَمَد و امی که عیسیٰ ره دِید دَ پیشِ پای شی اُفتَد 23و دَ پیش شی عُذر-و-زاری کده گُفت: ”دُخترِ ریزِه مه دَ حالِ مُردو یَه. لُطفاً بیه و دِست خُو ره دَ بَلِه ازُو بیل تا اُو جور شُنه و زِنده بُمَنه.“ 24پس عیسیٰ قد ازُو رفت و یگ جمعیَتِ کٹه ام از پُشت شی رَیی شُد و اُونا دَ بَلِه ازُو تُشه-و-تیله مُوکد.
25دَ اُونجی یگ خاتُو بُود که مُدَتِ دوازده سال خُونریزی دَشت. 26اُو از دِستِ طبِیب های کَلو غَدر رَنج-و-عذاب کشِیدُد و تمامِ دارایی خُو ره خَرچ کدُد، لیکِن هیچ دَز شی فایده نَکدُد، بَلکِه بَدتَر شُدُد. 27وختِیکه اُو دَ بارِه عیسیٰ شِنِید، اُو دَ مینکلِ جمعیَت دَ پُشتِ سرِ عیسیٰ اَمَد و دَ چَپَن شی دِست زَد. 28چُون اُو قد خود خُو گُفتُد: ”اگه فقط دَ کالای شی دِست بِزنُم خُوب مُوشُم.“ 29امُو لحظه خُونریزی شی قُوی شُد و اُو دَ جان خُو فامِید که امزُو مَرَض شفا پَیدا کده. 30عیسیٰ فَوری پَی بُرد که ازُو یگ قُدرت خارِج شُده. اوخته اُو رُوی خُو ره دَ مینکلِ جمعیَت دَور دَده گُفت: ”کِی دَ کالای مه دِست زَد؟“ 31یارای شی دَزُو گُفت: ”مِینگری که مردُم دَ بَلِه تُو تُشه مُونه؛ هنوز ام مُوگی که ’کِی دَز مه دِست زَد؟‘“ 32مگم عیسیٰ چار طرف خُو ره توخ مُوکد تا بِنگره که کِی امی کار ره کده. 33امُو خاتُو وختی فامِید که قد ازُو چِیز کار شُده، اُو قد ترس و لرز اَمَده دَ پیشِ پای عیسیٰ اُفتَد و تمامِ حقِیقت ره بَلدِه شی نقل کد. 34عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دُختر مه، ایمان تُو، تُو ره شفا دَد، بخَیر-و-سلامَت بورُو و ازی تکلِیف آزاد بَش.“
35دَ حالِیکه اُو هنوز توره مُوگُفت چند نفر از خانِه رهبرِ عِبادت خانه اَمَده گُفت: ”دُختر تُو فَوت کد. آلی دِیگه چرا اُستاد ره زَحمت مِیدی؟“ 36مگم عیسیٰ تورای ره که گُفته شُدُد نادِیده گِرِفت و دَ رهبرِ عِبادت خانه گُفت: ”ترس نَخور، فقط ایمان دَشته بَش و بس.“ 37اُو هیچ کس ره نَه‌ایشت که قد شی قَتی بوره بغَیر از پِترُس، یعقُوب و یوحَنّا بِرارِ یعقُوب. 38وختِیکه اُونا دَ خانِه رهبرِ عِبادت خانه رسِید، عیسیٰ یگ شور-و-غَوغا ره هُوش کد و دِید که مردُم چخرا کده قد آوازِ بِلند ناله مُونه. 39وختی اُو دَ خانه داخِل شُد، اُو دَزوا گُفت: ”چرا غَوغا و چخرا مُونِید؟ دُختر نَمُرده، بَلکِه خاو رفته.“ 40مگم اُونا دَ بَلِه عیسیٰ خَنده کد. اوخته اُو پگِ ازوا ره بُر کد و آته و آبِه دُختر ره قد کسای که قد شی قَتی بُود گِرِفته دَ امزُو جای داخِل شُد که دُختر بُود. 41اوخته اُو از دِستِ دُختر گِرِفت و دَز شی گُفت: ”طَلِیتا قُومی،“ که معنای شی اینی اَسته: ”اَی دُختر، دَز تُو مُوگیُم، باله شُو.“ 42فَوری امُو دُختر باله شُده دَ راه رفتو شُد. اُو دُختر دوازده ساله بُود. و اُونا ازی کار بےاندازه حَیرو شُد. 43اوخته عیسیٰ قد تاکِیدِ کَلو دَزوا اَمر کد که هیچ کس ازی واقِعه خبر نَشُنه و دَزوا گُفت که دَ دُختر یَگو چِیز بِدیه که بُخوره.

Currently Selected:

مَرقَس 5: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in