مَرقَس 4
4
فصلِ چارُم
مَثَلِ تُخم زَدونِ دیغو
1 عیسیٰ بسم دَ لبِ دریا دَ تعلِیم دَدو شُروع کد. جمعیَتِ کٹه دَ گِردِ ازُو جَم شُد، دَ اندازِه که اُو دَ یگ کِشتی که دَ مَنِه دریا بُود سوار شُده شِشت دَ حالِیکه تمامِ جمعیَت دَ لبِ دریا ایسته بُود. 2اوخته اُو مَثَل اَوُرده چِیزای کَلو بَلدِه ازوا تعلِیم دَد و دَ تعلِیم خُو دَزوا گُفت:
3”گوش کُنِید، یگ دیغو بَلدِه تُخم زَدو بُرو رفت. 4دَ حالِیکه تُخم ره پاش مِیدَد، یگ مِقدار شی دَ راه اُفتَد و مُرغَکو اَمَده اُونا ره خورد. 5یگ مِقدارِ دِیگِه شی دَ زمِینِ سنگلاخ اُفتَد، دَ جایی که خاکِ کَلو نَدَشت؛ اُونا دَ زُودی سَوز کد، چراکه خاک غَوُج نَبُود. 6مگم وختِیکه آفتَو بُر شُد، اُونا سوخت و ازی که رِیشه نَدَشت خُشک شُد. 7و یگ مِقدار شی دَ مینکلِ خارا اُفتَد و خارا کٹه شُده اُونا ره قَپه کد و اُونا حاصِل نَدَد. 8یگ مِقدارِ دِیگِه شی دَ زمِینِ خُوب اُفتَد و ثَمر دَد یعنی سَوز کده کٹه شُد و حاصِل دَد: یَگون شی سی برابر، یَگون شی شصت برابر و یَگون شی صد برابر.“ 9بعد ازُو عیسیٰ گُفت: ”هر کسی که گوشِ شِنَوا دَره، گوش بِگِیره!“
معنای مَثَلِ تُخم زَدونِ دیغو
10وختِیکه عیسیٰ تنها بُود، نفرای گِرد-و-بَر شی قد امزُو دوازده یار دَ بارِه امزی مَثَل ها ازُو پُرسان کد. 11اُو دَزوا گُفت: ”پَی بُردونِ رازِ پادشاهی خُدا بَلدِه شُمو بخشِیده شُده، مگم بَلدِه مردُمای بُرو تمامِ چِیزا دَ مَثَل گُفته مُوشه، 12تا
اُونا توخ کُنه که بِنگره، مگم دِیده نَتنه،
و گوش بِگِیره که بِشنَوه، مگم پَی نَبره،
نَشُنه که پس بییه و بخشِیده شُنه.“
13اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا شُمو اِی مَثَل ره نَمُوفامِید؟ پس پگِ مَثَل های دِیگه ره چی رقم مِیتنِید که بُفامِید؟ 14دیغو کلام ره کِشت مُونه. 15اینی کسا مِثلِ تُخم های اَسته که دَ راه اُفتَد، دَ جایی که کلام کِشت شُد: اَمیا وختِیکه کلام ره مِیشنَوه، شَیطو دِستی مییه و کلامی ره که دَ دِل های ازوا کِشت شُده، گِرِفته مُوبره. 16و اینی کسا مِثلِ تُخم های اَسته که دَ زمِینِ سنگلاخ کِشت شُد: اَمیا وختِیکه کلام ره مِیشنَوه، دِستی قد خوشی قبُول مُونه، 17ولے ازی که رِیشه نَدره اُونا بَلدِه یگ زمانِ کم تاب میره؛ وختِیکه مُشکِلات و آزار-و-اَذیَت بخاطرِ کلام پیش بییه، اُونا فَوری از راه بُر مُوشه. 18و دِیگرون شی مِثلِ تُخم های اَسته که دَ بَینِ خارا کِشت شُد؛ اَمیا کسای اَسته که کلام ره مِیشنَوه، 19مگم تشوِیش های دُنیا، عِشقِ مال-و-دَولت و هَوَسِ چِیزای دِیگه اَمَده کلام ره قَپه مُوکُنه و اُو بےثَمر مُومنه. 20و اینیا مِثلِ تُخم های اَسته که دَ زمِینِ خُوب کِشت شُد؛ اَمیا کلام ره مِیشنَوه و اُو ره قبُول مُونه و ثَمر مِیدیه: یَگون شی سی برابر، یَگون شی شصت برابر و یَگون شی صد برابر.“
مَثَلِ چِراغ
21 عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا چِراغ ره بَلدِه ازی میره که دَ زیرِ کاسه یا چارپایی بیله؟ نَه، بَلکِه اُو ره میره که دَ بَلِه چِراغدان بیله. 22چُون هیچ چِیزی تاشه نِییه که بَرمَلا نَشُنه و هیچ چِیزی پوشِیده نِییه که معلُومدار نَشُنه. 23هر کسی که گوشِ شِنَوا دَره، گوش بِگِیره.“ 24و دَزوا گُفت: ”مُتَوَجِه بَشِید که چی مِیشنَوِید. دَ هر مَنَکی که بِدِید دَ امزُو مَنَک بَلدِه شُمو دَده مُوشه و حتیٰ کَلوتر ام دَده مُوشه. 25چُون کسی که دَره دَزُو کَلوتر دَده مُوشه و کسی که نَدره، حتیٰ چِیزی ره که دَره ام از شی گِرِفته مُوشه.“
مَثَلِ سَوز کدو و کٹه شُدونِ تُخم
26اُو امچُنان گُفت: ”پادشاهی خُدا مِثلِ ازی اَسته که یگ آدم دَ زمی تُخم پاش مِیدیه 27و شاو و روز، چی اُو خاو بَشه، چی بیدار، تُخم سَوز مُونه و کٹه مُوشه. چی رقم؟ اُو نَمِیدَنه. 28زمی خود بَخود ثَمر مِیدیه، اوّل علف سَوز مُونه، بعد ازُو خوشه و بعد ازُو دانِه کامِل دَ مَنِه خوشه. 29و غَیتِیکه غَلّه پُخته مُوشه، اُو قد داس خُو بَلدِه دِرَو موره، چراکه وختِ دِرَو شی رَسِیده.“
مَثَلِ تُخمِ شَرشَم
30اُو بسم گُفت: ”پادشاهی خُدا ره دِیگه قد چِیزخیل برابر کنی و بَلدِه شی چی رقم مَثَل بیری تا اُو ره بیان کنی؟ 31اُو رقمِ تُخمِ شَرشَم وَری اَسته که وختی دَ زمی کِشت مُوشه، ریزهتَرِینِ پگِ تُخمای رُوی زمی اَسته، 32مگم وختِیکه کِشت شُد، سَوز مُونه و از تمامِ بُوٹه ها کده کٹهتَر مُوشه و شاخچه های کٹه بُر مُونه، دَ اندازِه که مُرغَکوی هَوا مِیتنه دَ سایِه شی وور جور کُنه.“
33اُو قد امزی رقم مَثَل های کَلو کلام ره بَلدِه ازوا گُفت تا جایی که اُونا قُدرتِ شِنِیدون شی ره دَشت. 34اُو بِدُونِ مَثَل قد ازوا توره نَگُفت، مگم وختِیکه اُو قد یارای خُو تنها بُود، تمامِ چِیزا ره بَلدِه ازوا بیان کد.
آرام کدونِ طوفانِ دریا
35دَ امزُو روز وختِیکه شام شُد، عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: ”بیِید که دَ اُو لبِ دریاچه بوری.“ 36اوخته اُونا جمعیَتِ مردُم ره ایله کد و عیسیٰ ره دَ امزُو کِشتی که بُود قد خُو بُرد؛ و چند کِشتی دِیگه ام قد ازُو قَتی بُود. 37دَ امزُو غَیت یگ طوفانِ شَدِید پَیدا شُد و جلپه ها دَ کِشتی مِیزَد، دَ اندازِه که نزدِیک بُود، کِشتی غَرق شُنه. 38عیسیٰ دَ آخرِ کِشتی دَ بَلِه بالِشت خاو کدُد. اوخته یارای شی اُو ره بیدار کد و دَزُو گُفت: ”اُستاد، آیا تُو دَ غَم نِیَستی که مو از بَین بوری؟“ 39اُو باله شُد و دَ بَلِه باد هَیبَت کد و دَ دریا گُفت: ”آرام! ایسته شُو!“ باد ایسته شُد و آرامِشِ کامِل برقرار شُد. 40اُو دَ یارای خُو گُفت: ”چرا اِیقَس ترس خوردید؟ آیا شُمو هنوز ام ایمان نَدرِید؟“ 41اُونا غَدر ترس خورده بُود و دَ یگدِیگِه خُو گُفت: ”اِی چی رقم آدم اَسته که حتیٰ باد و دریا ام از اَید شی مُوشه؟“
Currently Selected:
مَرقَس 4: HAZ
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
