مَرقَس 14

فصلِ چاردَهُم

نقشِه قتلِ عیسیٰ

1دُو روز دَ عِیدِ پِصَح و عِیدِ فطِیر مَندُد. پیشوایونِ عالی مقام و عالِمای دِین دَ تلاشِ ازی بُود که چی رقم عیسیٰ ره دَ حِیله-و-مَکر دِستگِیر کُنه و دَ قتل بِرسَنه. 2چُون اُونا مُوگُفت: ”اِی کار دَ روزای عِید نَشُنه؛ اگه شُنه، اِمکان دَره که مردُم شورِش کُنه.“

مَسَح شُدونِ عیسیٰ دَ بَیت عنیا

3وختِیکه عیسیٰ دَ بَیت عنیا دَ خانِه شِمعونِ کولی‌گِرِفته دَ سرِ دِسترخو شِشتُد، یگ خاتُو قد یگ بوتل عَطرِ قِیمَتبای، یعنی عَطرِ سُنبُلِ خالِص اَمَد و بوتل ره مَیده کده عَطر ره دَ سرِ عیسیٰ شیو کد. 4لیکِن بعضی کسای که دَ اُونجی بُود، سرِ قار دَ یگدِیگِه خُو گُفت: ”چرا اِی عَطر اِی رقم ضایع شُد؟ 5چُون مُوشُد که امی عَطر دَ کَلوتر از سِه صد دِینار سَودا شُنه و پَیسِه شی دَ غرِیبا دَده شُنه.“ و اُونا امُو خاتُو ره سرزنِش کد. 6مگم عیسیٰ گُفت: ”اُو ره دَ حال شی بیلِید؛ چرا اُو ره آزار مِیدِید؟ اُو یگ کارِ نیک دَ حقِ ازمه کده. 7چُون غرِیبا همیشه قد شُمو اَسته و هر وختِیکه بِخاهِید شُمو مِیتنِید دَ حقِ ازوا خُوبی کُنِید، ولے ما همیشه قد شُمو نِیَستُم. 8اُو هر چِیزی که دَ تَوان شی بُود انجام دَد؛ اُو جِسم مَره پیش از پیش بَلدِه دَفن کدو چرب کد. 9ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، دَ هر جای دُنیا که خوشخبری اِعلان شُنه، کارِ امزی خاتُو ام دَ عِنوانِ یادآوَری ازُو نقل مُوشه.“

خیانَتِ یهُودای اِسخَریوطی

10اوخته یهُودای اِسخَریوطی که یکی امزُو دوازده یار بُود، دَ دِیرِ پیشوایونِ عالی مقام رفت تا عیسیٰ ره دَزوا تسلِیم کُنه. 11اُونا وختی اِی توره ره شِنِید، خوشحال شُد و قد ازُو وعده کد که دَزُو پَیسه مِیدیه. پس اُو دَ تلاشِ ازی بُود که چِطور عیسیٰ ره بِدُونِ جنجال تسلِیم کُنه.

آخِری شامِ عیسیٰ قد یارای شی

12دَ روزِ اوّلِ عِیدِ فطِیر دَ غَیتِیکه بارِه پِصَح ره قُربانی مُوکد، یارای عیسیٰ دَزُو گُفت: ”دَ کُجا میخاهی که رفته بَلدِه تُو آمادَگی بِگِیری تا نانِ پِصَح ره دَ اُونجی بُخوری؟“ 13اوخته عیسیٰ دُو نفر از یارای خُو ره رَیی کد و دَزوا گُفت: ”دَ داخِلِ شار بورِید؛ دَ اُونجی یگ آدم قد شُمو رُوی دَ رُوی مُوشه که کُوزِه آو ره مُوبره. از پُشتِ ازُو بورِید 14و دَ جایی که اُو داخِل مُوشه دَ صاحِبِ امزُو خانه بُگِید: ’اُستاد مُوگیه، مِهمونخانِه مه دَ کُجا یَه تا نانِ پِصَح ره قد یارای خُو دَ اُونجی بُخورُم؟‘ 15اوخته اُو یگ اُتاقِ کٹه ره دَ باله‌خانه دَز شُمو نِشو مِیدیه که فرش شُده و آماده اَسته. دَ اُونجی بَلدِه مو تَیاری بِگِیرِید.“ 16پس یارا رَیی شُده دَ شار رفت و تمام چِیزا ره امُو رقم که عیسیٰ گُفتُد، پَیدا کد و نانِ پِصَح ره تَیار کد.

17وختِیکه شام شُد، عیسیٰ قد دوازده یار خُو دَ اُونجی اَمَد. 18دَ حالِیکه اُونا شِشتُد و دَرَو نان مُوخورد، عیسیٰ گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، یکی از شُمو که قد ازمه نان مُوخوره، مَره تسلِیم مُونه.“ 19اُونا کوٹیوبار شُد و یگ بعد از دِیگه ازُو پُرسان کد: ”ما خُو نِیَستُم، یا اَستُم؟“ 20اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”اُو یکی امزی دوازده اَسته که دِست خُو ره قد ازمه قَتی دَ کاسه غوٹه مُونه. 21«باچِه اِنسان» امُو رقم که دَ بارِه شی نوِشته شُده، از دُنیا موره. مگم وای دَ حالِ کسی که «باچِه اِنسان» دَ وسِیلِه ازُو تسلِیم مُوشه! بَلدِه ازُو نفر بِهتر بُود که هیچ زَیده نَمُوشُد.“

22دَ حالِیکه اُونا دَرَو نان مُوخورد، عیسیٰ نان ره گِرِفت و بعد از شُکرگُزاری اُو ره ٹوٹه کده دَ یارا دَد و گُفت: ”بِگِیرِید؛ اِی جِسم مه اَسته.“ 23بعد ازُو جام ره گِرِفت و شُکرگُزاری کده دَزوا دَد و پگِ ازوا از شی وُچی کد. 24اوخته اُو دَزوا گُفت: ”اِی خُون مه اَسته که بَلدِه عهدِ نَو بخاطرِ غَدر مردُم ریختَنده مُوشه. 25ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، ما از میوِه تاگِ انگُور دِیگه وُچی نَمُونُم تا روزی که اُو ره دَ پادشاهی خُدا از نَو وُچی کنُم.“

پیشگویی دَ بارِه اِنکارِ پِترُس

26و اُونا سرُود خانده سُون کوهِ زَیتُون رَیی شُد. 27اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”پگ شُمو فراری مُوشِید، چُون نوِشته شُده:

’ما چوپو ره مِیزَنُم

و گوسپندو تِیت‌پَرَک مُوشه.‘“

28”مگم بعد ازی که دُوباره زِنده شُدُم، از شُمو کده پیش دَ جلِیلیه مورُم.“ 29پِترُس دَزشی گُفت: ”حتیٰ اگه پگ فراری شُنه، ما هرگِز نَمُوشُم.“ 30عیسیٰ دَزُو گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز تُو مُوگُم، اِمروز، امی اِمشاو پیش ازی که خرُوس دُو دفعه بَنگ بِدیه، تُو سِه دفعه مَره اِنکار مُونی.“ 31مگم اُو قد تاکِیدِ کَلو گُفت: ”حتیٰ اگه لازِم شُنه، ما قد تُو مُومرُم، ولے تُو ره هرگِز اِنکار نَمُونُم.“ و دِیگه یارا ام امی رقم گُفت.

دُعا کدونِ عیسیٰ دَ باغِ گِتسیمانی

32وختِیکه اُونا دَ یگ جای دَ نامِ گِتسیمانی رسِید، عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: ”شُمو دَ اِینجی بِشِینِید تا ما رفته دُعا کنُم.“ 33اُو پِترُس، یعقُوب و یوحَنّا ره قد خُو قتی بُرد و پَریشان و کوٹیوبار شُده 34دَزوا گُفت: ”جان مه از شِدَّتِ غَم نزدِیک اَسته که بُمُره. شُمو دَ امِینجی بُمنِید و بیدار بَشِید.“ 35اوخته کم وَری پیش رفت و قد رُوی خُو دَ زمی اُفتَده دُعا کد که اگه اِمکان دَشته بَشه امُو ساعت از شی دُور شُنه. 36اُو گُفت: ”اَبّا،#۱۴‏:۳۶ «اَبّا» کلِمِه عِبرانی اَسته که «آته» معنیٰ مِیدیه. اَی آتِه آسمانی، تمامِ چِیزا بَلدِه ازتُو مُمکِن اَسته؛ اِی جام ره از مه دُور کُو، مگم نَه دَ خاستِ ازمه، بَلکِه دَ خاست-و-اِرادِه خود خُو.“ 37وختِیکه پس اَمَد و دِید که اُونا خاو رفته، اُو دَ پِترُس گُفت: ”شِمعون، خاو اَستی؟ آیا نَمِیتنِستی که بَلدِه یگ ساعت بیدار بُمنی؟ 38بیدار بَشِید و دُعا کُنِید تا دَ آزمایش قرار نَگِیرِید؛ روح واقعاً میخایه، ولے جِسم ضعِیف اَسته.“ 39اُو بسم رفت و قد امزُو توره دُعا کد. 40وختِیکه پس اَمَد، بسم اُونا ره دَ خاو دِید، چراکه چِیمای ازوا از خاو گِرَنگ شُدُد و اُونا نَمِیدَنِست که دَزُو چِیزخیل بُگیه. 41اُو دفعِه سِوّم اَمَد و دَزوا گُفت: ”شُمو هنوز ام خاو اَستِید و اِستراحت مُونِید؟ بس اَسته. امُو ساعت رسِیده. اینه، «باچِه اِنسان» دَ دِستِ گُناهکارا تسلِیم دَده مُوشه. 42باله شُنِید که بوری. اونه، کسی که مَره تسلِیم مُونه مِیرَسه.“

دِستگِیر کدون عیسیٰ

43دَ حالِیکه عیسیٰ هنوز توره مُوگُفت، فَوری یهُودا یکی امزُو دوازده یارا رسِید و قد ازُو قَتی یگ ڈَل نفر که سوٹه و شمشیر دَشت، از طرفِ پیشوایونِ عالی مقام، عالِمای دِین و رِیش سفیدا اَمَدُد. 44و امُو کسی که عیسیٰ ره تسلِیم مُوکد قد ازوا یگ نشانی ایشته گُفتُد: ”هر کسی ره که ماخ کدُم، اونَمُو اَسته؛ اُو ره دِستگِیر کُنِید و قد غَدر اِحتیاط بُبرِید.“ 45پس وختِیکه یهُودا اَمَد، اُو فَوری دَ پیشِ عیسیٰ رفته گُفت: ”اُستاد.“ و اُو ره ماخ کد. 46اوخته اُونا دَ بَلِه ازُو دِست اَندخته اُو ره دِستگِیر کد. 47یکی امزُو کسای که دَ اُونجی ایسته بُود، شمشیر خُو ره کشِیده غُلامِ پیشوای بُزُرگ ره زَد و گوشِ ازُو ره مُنٹی کد.

48عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”آیا ما راهزَن اَستُم که قد شمشیر و سوٹه بَلدِه دِستگِیر کدون مه اَمَدید؟ 49ما هر روز قد شُمو دَ خانِه خُدا بُودُم و تعلِیم مِیدَدُم و شُمو مَره دِستگِیر نَکدِید. مگم اِی کار شُد تا نوِشته های مُقَدَّس پُوره شُنه.“ 50اوخته تمامِ یارا اُو ره ایله کده دُوتا کد. 51ولے یگ آدمِ جوان که یگ رختِ کتانی ره دَ گِردِ جانِ لُچ خُو پیچَندُد، از پُشتِ عیسیٰ مورفت. اُونا اُو ره ام دِستگِیر کد، 52مگم اُو رختِ کتانی خُو ره ایله کده، جان لُچ دُوتا کد.

عیسیٰ دَ حُضُورِ شورای یهُود

53اُونا عیسیٰ ره دَ حُضُورِ پیشوای بُزُرگ بُرد و تمامِ پیشوایونِ عالی-مقام، رِیش سفیدا و عالِمای دِین دَ اُونجی جم شُدُد. 54پِترُس از دُور اُو ره دُمبال مُوکد تاکه دَ مَنِه حَولی پیشوای بُزُرگ داخِل شُد و قد پَیره‌دارا شِشت تا دَ بغلِ آتِش خود ره گرم کُنه.

55دَ امزُو غَیت پیشوایونِ عالی مقام و تمامِ اَعضای شورا دَ تلاشِ ازی بُود که یگ شاهِدی دَ ضِدِ عیسیٰ پَیدا کُنه تا اُو ره دَ قتل بِرسَنه، مگم اُونا هیچ شاهِدی پَیدا نَتنِست. 56غَدر کسا دَ ضِدِ ازُو شاهِدی دروغ دَد، مگم شاهِدی های ازوا یگ قد دِیگه شی جور نَمیمَد. 57اوخته بعضی ها ایسته شُده دَ ضِدِ ازُو شاهِدی دروغ دَده گُفت: 58”مو شِنِیدے که اُو گُفت: ’ما اِی خانِه خُدا ره که قد دِستِ اِنسان جور شُده بیرو مُونُم و دَ مُدَتِ سِه روز یگ خانِه دِیگه آباد مُونُم که قد دِستِ اِنسان جور نَشُده بَشه.‘ 59ولے دَ امزی باره ام شاهِدی ازوا یگ قد دِیگِه شی جور نَمَد.“ 60اوخته پیشوای بُزُرگ دَ حُضُورِ ازوا ایسته شُد و از عیسیٰ پُرسان کد: ”آیا تُو هیچ جواب نَمِیدی؟ اِی چِیزخیل اَسته که اَمیا دَ ضِد تُو شاهِدی مِیدیه؟“ 61مگم اُو چُپ مَند و هیچ جواب نَدَد. پیشوای بُزُرگ بسم ازُو پُرسان کده گُفت: ”آیا تُو مسیح، باچِه خُدای مُتَبارک اَستی؟“ 62عیسیٰ گُفت: ”ما اَستُم، و شُمو «باچِه اِنسان» ره مِینگرِید که دَ دِستِ راستِ قادِرِ مُطلَق شِشته و دَ بَلِه آوُرهای آسمو مییه.“ 63اوخته پیشوای بُزُرگ کالای خُو ره پاره کده گُفت: ”دِیگه مو دَ شاهِد چی ضرُورَت دَری؟ 64شُمو کُفرگویی شی ره شِنِیدِید. صَلاحِ شُمو چی اَسته؟“ پگِ ازوا اُو ره محکُوم کده گُفت که سزاوارِ مَرگ اَسته.

65بعضی کسا دَ بَلِه ازُو تُف اَندختو ره شُروع کده چِیمای شی ره بسته کد و اُو ره قد مُشت زَده گُفت: ”نَبُوَت کُو، کِی زَد؟“ پَیره‌دارا ام اُو ره گِرِفته لَت-و-کوب کد.

اِنکارِ پِترُس از عیسیٰ

66وختِیکه پِترُس هنوز دَ تاه، دَ حَولی بُود، یکی از کنِیزای پیشوای بُزُرگ اَمَد 67و دِید که پِترُس خود ره گرم مُونه. اُو سُون ازُو توخ کده گُفت: ”تُو ام قد عیسای ناصِری بُودی!“ 68مگم پِترُس اِنکار کده گُفت: ”ما هیچ نَمِیدَنُم و نَمُوفامُم که تُو چِیزخیل مُوگی.“ وختی اُو بُر شُده دَ دالیزِ درگه رفت، [دَ امزُو غَیت خرُوس بَنگ دَد.]#۱۴‏:۶۸ متنِ داخِلِ قَوس دَ بعضی نُسخه ها وجُود نَدره.

69امُو کنِیز اُو ره دِید و بسم دَ کسای که دَ اُونجی ایسته بُود، گُفت: ”اِی آدم یکی امزوا اَسته.“ 70پِترُس بسم اِنکار کد. بعد از چند لحظه کسای که دَ اُونجی ایسته بُود بسم دَ پِترُس گُفت: ”یَقِیناً تُو یکی امزوا اَستی، چراکه تُو ام یگ جلِیلی اَستی.“ 71اوخته پِترُس دَ لعنت کدو و قَسم خوردو شُروع کد و گُفت: ”ما امی آدم ره که شُمو دَ بارِه شی مُوگِید، نَمِینَخشُم.“ 72دَ امزُو لحظه دفعه دوّم خرُوس بَنگ دَد. اوخته پِترُس تورِه عیسیٰ ره دَ یاد خُو اَوُرد که دَزُو گُفتُد: ”پیش ازی که خرُوس دُو دفعه بَنگ بِدیه، تُو سِه دفعه مَره اِنکار مُونی.“ پس دِل شی پُر شُد و اُو چخرا کد.

Currently Selected:

مَرقَس 14: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible