YouVersion Logo
Search Icon

مَرقَس 13

13
فصلِ سیزدَهُم
پیشگویی بیرو شُدونِ خانِه خُدا
1وختِیکه عیسیٰ از خانِه خُدا بُر مُوشُد، یکی از یارای شی دَزُو گُفت: ”اُستاد، توخ کُو، چی سنگای کٹِه و چی ساختُمان های باشِکوهی!“ 2عیسیٰ دَزُو گُفت: ”امی ساختُمان های کٹه ره مِینگری؟ یگ سنگ ام دَ بَلِه سنگِ دِیگه باقی نَمُومَنه، بَلکِه پگ شی زیر-و-زَبر مُوشه.“
جَور و جفا
3وختِیکه عیسیٰ دَ بَلِه کوهِ زَیتُون رُوی دَ رُوی خانِه خُدا شِشتُد، پِترُس، یعقُوب، یوحَنّا و اَندریاس تاشَکی ازُو پُرسان کد: 4”دَز مو بُگی که اِی چِیزا چی وخت رُخ مِیدیه و نشانی که پگِ امزی واقِعه ها پُوره شُدون شی نزدِیک اَسته، چی یَه؟“ 5اوخته عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”هُوش خُو ره بِگِیرِید که کس شُمو ره گُمراه نَکُنه. 6غَدر کسا دَ نامِ ازمه مییه و مُوگیه، ’ما امُو اَستُم،‘#۱۳‏:۶ یعنی «ما مسیح اَستُم.» و غَدر کسا ره گُمراه مُونه. 7وختِیکه دَ بارِه جنگ ها و خبرِ جنگ ها مِیشنَوِید وَرخطا نَشُنِید؛ اِی واقِعه ها باید رُخ بِدیه، لیکِن آخِر زمان هنوز نَرسِیده. 8چُون یگ قَوم دَ ضِدِ قَومِ دِیگه و یگ مَملَکَت دَ ضِدِ مَملَکَتِ دِیگه باله مُوشه و زِلزِله ها دَ جای های مُختلِف رُخ مِیدیه و قحطی ها مییه. اِی چِیزا شُروعِ دَردِ زَیدو اَسته.
9مگم شُمو خود ره اِحتیاط کُنِید، چراکه شُمو ره دَ محکمه ها تسلِیم مُونه و دَ عِبادت خانه ها قَمچی مِیزَنه و شُمو بخاطرِ ازمه دَ پیشِ والی ها و پادشایو ایسته مُوشِید تا بَلدِه ازوا شاهِدی بِدِید. 10و اوّل باید خوشخبری دَ تمامِ قَوم ها اِعلان شُنه. 11پس هر وختِیکه شُمو ره دِستگِیر کده تسلِیم مُونه، پیش از پیش غُصّه نَکُنِید که چی بُگِید، بَلکِه هر چِیزی که دَ امزُو غَیت دَز شُمو دَده مُوشه، امُو ره بُگِید، چراکه توره‌گوی شُمو نِیَستِید، بَلکِه روح اُلقُدس اَسته. 12بِرار، بِرار ره و آته، باچه ره دَ مَرگ تسلِیم مُونه؛ و بچکِیچا دَ رُوی آته و آبِه خُو مِیخیزه و اُونا ره دَ کُشتو مِیدیه. 13از خاطرِ نامِ ازمه تمامِ مردُم از شُمو بَد مُوبره، مگم هر کسی که تا آخِر صَبر-و-حَوصِله کُنه، نِجات پَیدا مُونه.
زِشتِ بیروکار
14پس وختی شُمو زِشتِ بیروکار#۱۳‏:۱۴ «زِشتِ بیروکار» یگ لقب بَلدِه بُتی اَسته که دَ کِتابِ دانیال پَیغمبر دَ بارِه شی پیشگویی شُده. نظر دَ پیشگویی اِی بُتِ زِشت دَ خانِه خُدا ایسته شُده باعِثِ بیروکاری مُوشه. ره دَ جایی ایسته مِینگرِید که نَباید بَشه#دانیال ۹‏:۲۷؛ ۱۱‏:۳۱؛ ۱۲‏:۱۱. -- خانِنده پَی بُبره -- اوخته کسای که دَ یهُودیه اَسته باید دَ کوه ها دُوتا کُنه؛ 15و هر کسی که دَ بَلِه بامِ خانه اَسته، باید تاه نَشُنه و دَ خانه داخِل نَشُنه تا یَگو چِیز ره بِگِیره. 16و هر کسی که دَ سرِ کِشت اَسته باید بَلدِه گِرِفتونِ کالای خُو پس نَرَوه. 17وای دَ حالِ خاتُونوی که دَ امزُو روزا شِکامتُو بَشه و یا نِلغِه شِیرخور دَشته بَشه!
18دُعا کُنِید که اِی چِیزا دَ زِمِستو رُخ نَدیه، 19چُون دَ امزُو روزا اُوطور رَنج-و-مُصِیبت مییه که مِثل شی از شُروعِ خِلقَتی که خُدا خَلق کد تا آلی ره نَمَده و بعد ازُو هرگِز نَمییه. 20اگه خُداوند اُو روزا ره کوتاه نَمُوکد، هیچ بَشر نِجات پَیدا نَمُوکد؛ لیکِن بخاطرِ اِنتِخاب شُده های که اُو اِنتِخاب کده، اُو امُو روزا ره کوتاه کده.
پس اَمَدونِ مسیح
21دَ امزُو زمان اگه کُدَم کس دَز شُمو مُوگیه: ’اینه، مسیح دَ اِینجی اَسته!‘ یا ’اونه، مسیح دَ اُونجی یَه!‘ باوَر نَکُنِید، 22چراکه مسیح های دروغی و پَیغمبرای دروغی بُر مُوشه و مُعجزه ها و چِیزای عجِیب انجام مِیدیه تا اگه اِمکان دَشته بَشه، حتیٰ اِنتِخاب شُده ها ره گُمراه کُنه. 23پس اِحتیاط کُنِید، ما پگِ چِیزا ره پیش از پیش دَز شُمو گُفتُم.
24مگم دَ امزُو روزا، بعد امزُو رَنج-و-مُصِیبت،
آفتَو ترِیک مُوشه
و ماه روشَنی خُو ره نَمِیدیه،
25سِتاره ها از آسمو تاه موفته
و قُدرت های آسمونا تکان مُوخوره.
26اوخته مردُم «باچِه اِنسان» ره مِینگره که خُن قُدرت و جلالِ بُزُرگ دَ بَلِه آوُرها مییه. 27دَ امزُو زمان اُو ملایکه های خُو ره رَیی مُونه و اُونا اِنتِخاب شُده های ازُو ره از چار گوشِه دُنیا، از سر تا آخِرِ زمی و از سر تا آخِرِ آسمو جَم مُونه.
درس از درختِ انجِیر
28آلی از دِرختِ انجِیر یگ درس یاد بِگِیرِید: امی که شاخه های شی تازه شُده بلگ مُونه، شُمو مُوفامِید که تایستو نزدِیک اَسته. 29امی رقم شُمو ام وختی مِینگرِید که اِی چِیزا واقِع مُوشه، بُفامِید که اُو نزدِیک اَسته، بَلکِه دَ دانِ درگه رسِیده.
30ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، تا تمامِ امزی چِیزا واقِع نَشُنه، اِی نسل از بَین نَموره. 31آسمو و زمی از بَین موره، ولے کلامِ ازمه هرگِز از بَین نَموره.
اِنتِظار بَلدِه پس اَمَدونِ مسیح
32دَ بارِه امزُو روز و ساعت هیچ کس نَمِیدَنه؛ نَه ملایکه ها دَ آسمو و نَه ام باچه، بَلکِه فقط آتِه آسمانی مِیدَنه و بس.
33 پس هُوشیار و بیدار بَشِید، چُون شُمو نَمِیدنِید که اُو زمان چی وخت مییه. 34اَمَدونِ امزُو روز رقمِ یگ آدم اَسته که دَ سَفر موره و غَیتِیکه از خانه حَرکت مُونه، اُو غُلامای خُو ره اِختیاردار جور مُونه و بَلدِه هر کُدَم شی یگ وظِیفِه خاص مِیدیه و دَ درگه‌وان مُوگیه که بیدار بَشه. 35پس بیدار بَشِید، چُون شُمو نَمِیدنِید که صاحِبِ خانه چی وخت پس مییه، دَ وختِ شام یا دَ نِیمِ شاو، دَ وختِیکه خرُوس بَنگ مِیدیه یا دَ وختِ روز واز شُدو. 36نَشُنه که اُو بےبلغه بییه و شُمو ره دَ خاو بِنگره. 37چِیزی ره که دَز شُمو مُوگُم، دَ پگ مُوگُم: بیدار بَشِید!“

Currently Selected:

مَرقَس 13: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in