مَرقَس 12

فصلِ دوازدَهُم

مَثَلِ باغوانای ظالِم

1اوخته عیسیٰ دَ مَثَل قد ازوا دَ توره گُفتو شُد و گُفت: ”یگ آدم یگ باغِ انگُور جور کد و دَ گِرداگِرد شی دیوال باله کد. بعد ازُو دَ مَنِه شی یگ چرخُشت#۱۲‏:۱ دَ اُو زمان مردُم دَ هر باغِ انگُور یگ حَوضچه بَلدِه انگُور لَغه کدو جور مُوکد، تا شِیرِه انگُور ره بُر کنه. امُو حَوضچه «چرخُشت» نام دَشت. جور کد و یگ بُرجِ پَیره‌داری ام بَلدِه شی آباد کد. اوخته اُو ره دَ باغوانا اِجاره دَد و خود شی دَ سَفر رفت. 2دَ فصلِ انگُور اُو یگ غُلام ره دَ پیشِ باغوانا رَیی کد تا اُونا حق شی ره از حاصِلِ باغِ انگُور بِگِیره. 3مگم اُونا امُو غُلام ره لَت-و-کوب کده دِست‌خالی رَیی کد. 4اُو یگ غُلامِ دِیگه ره دَ پیشِ ازوا رَیی کد. اُونا اُو ره قد سنگ زَده سر شی ره مَیده کد و دَز شی بےحُرمَتی کد. 5اُو بسم یگ غُلامِ دِیگه ره رَیی کد و اُونا اُو ره کُشت. و غَدر کسای دِیگه ره ام رَیی کد که اُونا بعضی ازوا ره لَت-و-کوب کد و بعضی های شی ره کُشت. 6اُو یگ نفرِ دِیگه ام دَشت که اُو باچِه دوست-دَشتَنی شی بُود. آخِرِکار اُو ره دَ پیشِ ازوا رَیی کد و قد خود خُو گُفت: ’اُونا دَ باچِه مه اِحترام مُونه.‘ 7مگم باغوانا قد یگدِیگِه خُو گُفت: ’اینَمی وارِث اَسته. بیِید که اِی ره بُکُشی و میراث از مو مُوشه.‘ 8پس اُونا باچه ره گِرِفته کُشت و اُو ره از باغِ انگُور بُرو پورته کد. 9آلی صاحِبِ باغ چِیز کار مُونه؟ اُو مییه و باغوانا ره نابُود مُونه و باغِ انگُور ره دَ دِیگه نفرا تسلِیم مُونه. 10آیا امی نوِشته ره نَخاندِید که مُوگیه:

’سنگی ره که اُستاکارا رَد کد،

سنگِ مُهِمِ تادَو شُده.

11اِی کار ره خُداوند کده

و دَ نظرِ ازمو عجِیب اَسته.‘“

12 رهبرای یهُودیا دَ تلاشِ ازی بُود که عیسیٰ ره دِستگِیر کُنه، چُون اُونا پَی بُرد که اِی مَثَل ره دَ ضِدِ ازوا گُفته، مگم اُونا از مردُم ترس خورد. پس اُونا اُو ره ایله کده رفت.

سوال دَ بارِه مالیه دَدو

13اوخته اُونا بعضی فرِیسیا و طرفدارای هیرودیس ره دَ پیشِ عیسیٰ رَیی کد تا اُو ره قد تورای خود شی دَ دام بِندَزه. 14اُونا اَمَده دَزُو گُفت: ”اُستاد، مو مِیدَنی که تُو آدمِ صادِق اَستی و دَ غَمِ کس نِیَستی که چی مُوگیه، چُون تُو دَ ظاهِرِ اِنسان توخ نَمُونی، بَلکِه راهِ خُدا ره دَ راستی تعلِیم مِیدی. آیا مالیه دَدو دَ قَیصر رَوا اَسته یا نَه؟ آیا مو مالیه بِدی یا نَدی؟“ 15عیسیٰ ریاکاری ازوا ره پَی بُرده دَزوا گُفت: ”چرا مَره آزمایش مُونِید؟ بَلدِه مه یگ سِکِه یگ دِیناری بیرِید تا اُو ره توخ کنُم.“ 16و اُونا اَوُرد. اوخته اُو دَزوا گُفت: ”امی عکس و نشان از کِی اَسته؟“ اُونا دَ جواب شی گُفت: ”از قَیصر.“ 17عیسیٰ دَزوا گُفت: ”چِیزی ره که از قَیصر اَسته دَ قَیصر بِدِید و چِیزی ره که از خُدا اَسته دَ خُدا.“ و اُونا از جوابِ ازُو حَیرو مَند.

سوال دَ بارِه دُوباره زِنده شُدو

18اوخته صَدُوقیا که مُوگُفت قیامت وجُود نَدره، دَ پیشِ ازُو اَمَد و ازُو سوال کده گُفت: 19”اُستاد، مُوسیٰ بَلدِه ازمو نوِشته کده که اگه بِرارِ یگ آدم بُمُره و خاتُون شی بےاَولاد دَ جای شی بُمَنه، اُو آدم باید قد امزُو خاتُو توی کُنه و بَلدِه بِرار خُو اَولاد پَیدا کُنه. 20یگ زمان هفت بِرار بُود؛ اوّلنِه شی خاتُو گِرِفت و مُرد و دَ جای شی اَولاد نَمَند. 21اوخته دوّمنِه شی امُو خاتُو ره گِرِفت و اُو ام مُرد و دَ جای شی اَولاد نَمَند؛ سِوّمنه ام امی رقم شُد. 22خُلاصه هر هفت شی اُو ره گِرِفت و دَ جای هیچ کُدَم شی اَولاد نَمَند. آخِرِکار امُو خاتُو ام مُرد. 23پس دَ روزِ قیامت اُو خاتُونِ کُدَمِ ازوا مُوشه؟ چُون هر هفت شی اُو ره خاتُو کدُد.“ 24عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا گُمراهی شُمو امزی خاطر نِیَسته که شُمو نَه دَ بارِه کِتابِ مُقَدَّس مِیدَنِید و نَه دَ بارِه قُدرتِ خُدا؟ 25چُون وختِیکه اُونا از مُرده ها دُوباره زِنده مُوشه، اُونا نَه خاتُو مِیگِیره و نَه شُوی مُونه، بَلکِه رقمِ ملایکه ها دَ عالمِ باله اَسته. 26مگم دَ بارِه قیامتِ مُرده ها، آیا دَ کِتابِ مُوسیٰ دَ قِصِّه «بُوٹِه سوزان» نَخاندِید که چِطور خُدا دَزُو گُفت: ’ما خُدای اِبراهِیم و خُدای اِسحاق و خُدای یعقُوب اَستُم.‘ 27اُو خُدای مُرده ها نِییه، بَلکِه خُدای زِنده ها اَسته. شُمو سخت گُمراه اَستِید.“

بُزُرگتَرِین حُکم

28یکی از عالِمای دِین اَمَد و شِنِید که اُونا جَر-و-بحث مُونه؛ وختی دِید که عیسیٰ دَزوا یگ جوابِ خُوب دَد، اُو از شی پُرسان کد: ”کُدَم حُکم از پگ کده مُهِم اَسته؟“ 29عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”حُکمِ مُهِم اینی اَسته: ’گوش کُو اَی قَومِ اِسرائیل، خُداوند، خُدای مو خُداوندِ یکتا اَسته. 30پس خُداوند، خُدای خُو ره قد تمامِ دِل و تمامِ جان و تمامِ عقل و تمامِ قُوَت خُو مُحَبَت کُو.‘ 31و دوّم شی اینی اَسته: ’همسایِه خُو ره رقمِ خود خُو اَلّی دوست دَشته بَش.‘ هیچ حُکم ازی دُو کده بُزُرگتَر نِییه.“ 32اوخته عالمِ دِین دَزُو گُفت: ”کَلو خُوب اُستاد، تُو حقِیقت ره گُفتی که خُدا یگ اَسته و بغَیرِ ازُو دِیگه نِییه. 33و اِی که اُو ره قد تمامِ دِل و تمامِ عقل و تمامِ قُوَت مُحَبَت کُنی و همسایِه خُو ره رقمِ خود خُو اَلّی دوست بِدَنی، واقعاً اِی از تمامِ هدیه های سوختَنی و قُربانی ها کده مُهِمتَر اَسته.“ 34وختی عیسیٰ دِید که اُو جوابِ عاقِلانه دَده، دَزُو گُفت: ”تُو از پادشاهی خُدا دُور نِیَستی.“ بعد ازُو دِیگه هیچ کس جُراَت نَکد که ازُو سوال کُنه.

داوُود و مسیح

35وختِیکه عیسیٰ دَ خانِه خُدا تعلِیم مِیدَد، اُو گُفت: ”عالِمای دِین چِطور مِیتنه بُگیه که مسیح باچِه داوُود اَسته؟ 36دَ حالِیکه خودِ داوُود دَ هِدایتِ روح اُلقُدس گُفته:

’خُداوند دَ مَولای مه گُفت:

”دَ دِستِ راست مه بِشی

تا دُشمَنای تُو ره دَ تَی پای تُو بِندَزُم.“‘

37اگه خودِ داوُود مسیح ره مَولا مُوگیه، چِطور مِیتنه که باچِه شی بَشه؟“ و جمعیَتِ کٹِه مردُم قد شَوق-و-علاقه دَ تورای ازُو گوش مِیدَد.

عیسیٰ مردُم ره دَ بارِه عالِمای دِین خبردار مُونه

38عیسیٰ دَ حالِیکه تعلِیم مِیدَد گُفت: ”از عالِمای دِین اِحتیاط کُنِید؛ اُونا خوش دَره که قد چَپَن های دِراز اِی‌سُو-و-اُوسُو بِگرده و دَ کوچه-و-بازار اِحترام شُنه 39و دَ عِبادت خانه ها چَوکی های مُهِم ره دَشته بَشه و دَ مِهمانی ها دَ باله-جای بِشِینه! 40اُونا خانه های خاتُونوی بیوه ره قُورت مُونه و از رُوی ریاکاری نماز خُو ره دِراز مُونه. اُونا محکُومیَتِ سخت‌تَر ره مِینگره.“

هدیِه یگ خاتُونِ بیوه

41عیسیٰ رُوی دَ رُوی صندُوقِ بَیت اُلمالِ خانِه خُدا شِشتُد و مردُمی ره توخ مُوکد که دَ مَنِه صندُوق پَیسه مِیندَخت. غَدر مردُمای پَیسه‌دار پَیسِه کَلو اَندخت. 42دَ امزُو غَیت یگ خاتُونِ بیوِه غرِیب اَمَد و دُو سِکِه که تقرِیباً یگ تَنگه مُوشُد اَندخت. 43اوخته اُو یارای خُو ره کُوی کد و دَزوا گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، امی خاتُونِ بیوِه غرِیب از تمامِ کسای که دَ صندُوق پَیسه اَندخت، کَلوتر پورته کد. 44چُون پگِ ازوا از کَلونی دارایی خُو اَندخت، مگم اُو از غرِیبی خُو هر چِیزی که دَشت، یعنی تمامِ دار-و-نَدارِ زِندگی خُو ره اَندخت.“

Currently Selected:

مَرقَس 12: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible