سُخنوَر 2
2
فصلِ دوّم
بےفایدگی عَیش و نشاط
1ما دَ دِل خُو گُفتُم: ”بیه عَیش-و-نشاط ره تجربه کُو؛ مَزِه شی ره بِنگر.“ لیکِن دِیدُم که اِی ام بےفایده بُود. 2دَ بارِه خَنده گُفتُم: ”اِی دیونَگی اَسته،“ و دَ بارِه عَیش-و-نِشاط گُفتُم: ”اِی چی فایده دَره؟“ 3دَ دِل خُو چورت زَدُم که خود ره قد شراب خوش نِگاه کنُم و گِرِفتارِ لَوڈگی شُنُم دَ حالِیکه دِل مه مَره سُون حِکمت هِدایت مُوکد تا بِنگرُم که بَلدِه بَنی آدم چِیزخیل خُوب اَسته تا دَ تَی آسمو دَ دَورونِ روزای زِندگی خُو انجام بِدیه.
4ما بَلدِه خُو کارای کٹه انجام دَدُم؛ ما بَلدِه خُو خانه ها آباد کدُم و باغ های انگُور جور کدُم. 5ما باغ ها و تفریحگاه ها بَلدِه خُو جور کدُم و دَزوا هر رقم دِرختای میوه شَندُم. 6ما نَوُر های آو بَلدِه خُو جور کدُم تا باغی ره آو بِدیُم که دِرختا دَزُو کٹه مُوشه. 7ما غُلاما و کنِیزا خرِیدُم و غُلامای دَشتُم که دَ خانِه مه زَیده شُدُد. ما امچُنان از تمامِ کسای که پیش از مه دَ اورُشَلیم حُکمران بُود، مالِ کَلو، یعنی گَله و رمِه کَلو دَشتُم. 8ما نُقره و طِلّا و خزانِه پادشایو و مَملَکَت ها ره ام بَلدِه خُو جم کدُم. ما بَیتخانای مَرد و زَن بَلدِه خُو گِرِفتُم و کنِیزای کَلو بَلدِه لِذَتِ بَنی آدم. 9پس ما شخصِ بُزُرگ شُدُم و از تمامِ کسای که پیش از مه دَ اورُشَلیم حُکمران بُود، باله-تَر شُدُم. حِکمت مه ام دَزمه باقی مَند.
10هر چِیزی که چِیمای مه آرزو کد، ما ازوا دِریغ نَکدُم و دِل خُو ره از هیچ رقم عَیش-و-لِذَت محرُوم نَکدُم، چُون دِل مه از تمامِ زَحمتای مه خوشی حاصِل مُوکد و اَجرِ تمامِ زَحمتای مه امی بُود. 11اوخته دَ تمامِ کارای که دِستای مه انجام دَده بُود و زَحمتی که بَلدِه انجام دَدون شی کشِیده بُودُم نظر کدُم؛ دِیدُم که پگ شی بےفایده بُود و خیز کدو از پسِ باد و دَ زیرِ آفتَو دَ هیچ کار فایده نَبُود.
بےفایدگی حِکمت و جهالت
12پس فِکر خُو ره جَم کدُم تا دَ حِکمت و دیونَگی و لَوڈگی نظر کنُم؛ چُون کسی که بعد از پادشاه دَ قُدرت مِیرَسه، چِیز کار کده مِیتَنه، غَیر امزُو کار که پیش ازُو ام انجام شُده؟ 13اوخته دِیدُم که حِکمت از لَوڈگی کده باله اَسته، امُو رقم که روشَنی از ترِیکی کده باله یَه. 14چِیمای آدمِ دانا دَ سر شی مِثلِ چِراغ اَسته، مگم آدمِ لَوڈه دَ ترِیکی راه موره. باوجُودِ ازی، پَی بُردُم که هر دُوی شی دَ یگ سرنَوِشت گِرِفتار مُوشه. 15پس دَ دِل خُو گُفتُم: ”ما ام دَ سرنَوِشتِ آدمِ لَوڈه گِرِفتار مُوشُم؛ خَی چی فایده که ما اِیقَس دانا اَستُم؟“ اوخته دَ دِل خُو گُفتُم که اِی ام بےفایده یَه؛ 16چراکه هیچ یادی از آدمِ دانا یا از آدمِ لَوڈه تا اَبَد باقی نَمُومَنه، بَلکِه دَ زمانای آینده پگِ چِیزا کامِلاً پُرمُشت مُوشه. آیا امِیطور نِییه که آدمِ دانا ام مُومُره، امُو رقم که آدمِ لَوڈه مُومُره؟ 17پس، ما از زِندگی بیزار شُدُم، چُون کارای که دَ تَی آفتَو انجام دَده مُوشه بَلدِه مه دَردآوَر اَسته، چُون پگ شی بےفایده اَسته و خیز کدو از پسِ باد.
بےفایدگی زَحمت
18از تمامِ زَحمتی که دَ تَی آفتَو کشِیده بُودُم بیزار شُدُم، چُون پگ شی ره باید دَ کسی ایله بِدیُم که بعد از مه مییه. 19و کِی مِیدَنه که امُو کس دانا اَسته یا لَوڈه؟ باوجودِ ازی، اُو صاحِبِ تمامِ چِیزای مُوشه که ما دَ تَی آفتَو بَلدِه شی زَحمت کشِیدیم و بَلدِه حاصِل کدون شی از حِکمت خُو کار گِرِفتیم. اِی ام بےفایده اَسته. 20امزی خاطر فِکر مه تغیِیر کد و دِل مه از تمامِ زَحمتی که دَ تَی آفتَو کشِیده بُودُم، نَومِید شُد. 21چُون یگ آدم که قد حِکمت و عِلم و لیاقت زَحمت کشِیده، باید تمامِ حاصِل زَحمت خُو ره ایله بِدیه تا نصِیبِ کسی شُنه که بَلدِه ازُو هیچ زَحمت نَکشِیده. اِی ام بےفایده اَسته و یگ بَدبَختی کٹه. 22اِنسان از تمامِ زَحمتی که مِیکشه و از غُصِّه دِل خُو دَ تَی آفتَو چِیز خیل دَ دِست میره؟ 23چُون تمامِ روزای شی پُر از رَنج اَسته و کار شی غَم-و-غُصّه؛ حتیٰ دَ غَیتِ شاو دِل ازُو آرامی نَدره. اِی ام بےفایده اَسته.
24بَلدِه اِنسان هیچ چِیز خُوبتَر ازی نِیَسته که بُخوره و وُچی کنه و از زَحمت خُو لِذَت بُبره. ما دِیدُم که امی ام از جانِبِ خُدا اَسته، 25چُون بِدُونِ اِرادِه ازُو کِی مِیتَنه بُخوره یا خوشی دَشته بَشه؟ 26چُون کسی که دَ نظرِ خُدا نیک معلُوم مُوشه، اُو بَلدِه شی حِکمت و عِلم و خوشی مُوبَخشه، مگم بَلدِه گُناهکار وظِیفِه جم کدو و ذَخِیره کدو ره مِیدیه، تا اُو ره بَلدِه کسی بِدیه که دَ نظرِ خُدا نیک معلُوم مُوشه. اِی ام بےفایده اَسته و خیز کدو از پسِ باد.
Currently Selected:
سُخنوَر 2: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
