سُخنوَر 3

فصلِ سِوّم

بَلدِه هر چِیز یگ وخت وجُود دَره

1دَ تَی آسمو بَلدِه هر چِیز یگ زمان وجُود دَره و بَلدِه هر مَوضوع یگ وخت:

2یگ وخت بَلدِه تَوَلُد شُدو و یگ وخت بَلدِه مُردو؛

یگ وخت بَلدِه کِشت کدو و یگ وخت بَلدِه کندونِ چِیزی که کِشت شُده؛

3یگ وخت بَلدِه کُشتو و یگ وخت بَلدِه شفا دَدو؛

یگ وخت بَلدِه بیرو کدو و یگ وخت بَلدِه آباد کدو؛

4یگ وخت بَلدِه چخرا کدو و یگ وخت بَلدِه خَنده کدو؛

یگ وخت بَلدِه ماتَم کدو و یگ وخت بَلدِه رَقص-و-بازی؛

5یگ وخت بَلدِه پورته کدونِ سنگا و یگ وخت بَلدِه جَم کدونِ سنگا؛

یگ وخت بَلدِه بغل کدو و یگ وخت بَلدِه بغل نَکدو؛

6یگ وخت بَلدِه حاصِل کدو و یگ وخت بَلدِه از دِست دَدو؛

یگ وخت بَلدِه نِگاه کدو و یگ وخت بَلدِه پورته کدو؛

7یگ وخت بَلدِه پاره کدو و یگ وخت بَلدِه دوختو؛

یگ وخت بَلدِه چُپ شِشتو و یگ وخت بَلدِه توره گُفتو؛

8یگ وخت بَلدِه مُحَبَت و یگ وخت بَلدِه نفرَت؛

یگ وخت بَلدِه جنگ و یگ وخت بَلدِه صُلح.

9کارگر از زَحمتی که مِیکشه چی فایده دَ دِست میره؟ 10کاری ره که خُدا نصِیبِ بَنی آدم کده تا زَحمت بِکشه، ما دِیدیم. 11اُو هر چِیز ره دَ وخت شی نُوربَند جور کده. امچُنان پَی بُردونِ اَبَدیَت ره دَ دِل های ازوا جای دَده، باوجُودِ ازی اُونا نَمِیتنه تمامِ کارای ره که خُدا انجام دَده، از شُروع تا آخِر پَی بُبره. 12ما مِیدَنُم که بَلدِه ازوا چِیزِ خُوبتَر ازی نِیَسته که خوش بَشه و دَ دَورونِ زِندگی خُو خُوبی کُنه؛ 13و ام اِی که پگِ ازوا بُخوره و وُچی کنه و از حاصِلِ تمامِ زَحمت خُو راضی بَشه، چُون اِی نِعمتِ خُدا اَسته. 14ما مِیدَنُم، تمامِ چِیزای ره که خُدا انجام مِیدیه تا اَبَد باقی مُومنه، کس نَمِیتَنه دَزُو چِیزی اِضافه کنه یا ازُو چِیزی کم کنه. خُدا اُونا ره انجام مِیدیه تا بَنی آدم ازُو ترس دَشته بَشه. 15چِیزی که اَسته، از گاه وجُود دَشته و چِیزی که اَمدَنی یَه، از پیش مَوجُود بُوده؛ و چِیزی که تیر شُده، خُدا اُو ره بسم میره.#۳‏:۱۵ دَ زِبونِ عِبرانی مُوگیه: «خُدا چِیزی ره مُوپاله که دُمبال شُده بُود.»

قضاوَت و آینده دَ خُدا تعلُق دَره

16علاوه ازی، ما دَ زیرِ آفتَو دِیدُم، دَ امزُو جای که باید اِنصاف شُنه بےاِنصافی مُوشه و دَ امزُو جای که باید عدالت شُنه شرارَت مُوشه. 17اوخته دَ دِل خُو گُفتُم: ”خُدا ام آدمِ عادِل ره قضاوَت مُونه و ام آدمِ شرِیر ره، چُون اُو بَلدِه هر مَوضوع و هر کار یگ وخت ره تعیِین کده.“

18ما دَ بارِه بَنی آدم دَ دِل خُو گُفتُم: خُدا اُونا ره آزمایش مُونه تا خودِ ازوا بِدَنه که اُونا رقمِ حَیوانا اَسته. 19چراکه سرنَوِشت بَنی آدم و سرنَوِشتِ حَیوانا یگ رقم اَسته؛ امُو رقم که بَنی آدم مُومُره، امُو رقم حَیوانا ام مُومُره. نَفَس کشِیدو ام بَلدِه پگِ ازوا یگ رقم اَسته و اِنسانا از حَیوانا کده باله نِییه؛ پس تمامِ چِیزا بےفایده اَسته. 20پگ دَ یگجای موره؛ پگ از خاک اَسته و پس دَ خاک موره. 21کِی مِیدَنه که روحِ اِنسان سُون باله موره و روحِ حَیوان دَ تَی زمی موره؟ 22پس ما دِیدُم که بَلدِه اِنسان چِیزی خُوبتَر ازی نِیَسته که از کار خُو لِذَت بُبره، چراکه نصِیب شی امُو اَسته. کِی مِیتَنه اِنسان ره دُوباره بیره تا چِیزی ره که بعد ازُو رُخ مِیدیه بِنگره؟

Currently Selected:

سُخنوَر 3: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible