دوّمِ قُرِنتیا 16:4-17
دوّمِ قُرِنتیا 16:4-17 HAZ
امزی خاطر مو دِلزده نَمُوشی. اگرچِه جِسم مو فرسُوده شُده موره، مگم باطِن مو روز دَ روز تازه شُده موره. چُون اِی رَنج-و-مُصِیبتِ سُبُک و زُودگُذر بَلدِه ازمو شِکوه-و-جلالِ اَبَدی و گِرَنگ-و-بااَرزِش ره حاصِل مُونه.










