اعمال رسولان 27
27
پولُس شی رومه را
1وختی تصمیمشان بکته که دریا راه نه بشام ایتالیا را، پولُس و بعضی اَدرین زندانیانشان تحویل آدا ای نفری که چَه نام یولیوس به و امپراطوری گُردانه افسرانک به. 2آما دنشتمان ایگله کشتی ای که اَدرامیتینوسه شهرنه نه آمیه بیا و شیردیه آسیا ایالت بندران منطقه طرفه را، و حرکتمان بکرده. آریستارخوسِ مقدونی که تِسالونیکی شهر کین به نی چاما همراه بِه.
3صباینه روج آرَسسمان صیدونه شهر. یولیوس مهربانی نه پولُسش اجازه بدا بیشی اِشتن رفقان وَر تا چَه احتیاجان برطرف بکرنده. 4اَگا نه هنی را دگسمان دریا را، ولی چونکه باهاد چاما پَشه نه آمییرده. پس مجبور بِبمان اَ طرفه قپرسه نه که باهاد نامسه بِشام 5کیلیکیه و پامفیلیه بندرانک اِوردنه پَش، میرا بندرک جیروممان، که لیکیه منطقک اِسه. 6اَگارک ایگله رومیه افسر ایگله کشتیای بیندشه که اسکندریه شهرنه نه شییرده ایتالیا را، و آماش دِنِشانسمان. 7چند روجی یواش یواش پران بشمان و سختی نه آرسسمان کْنیدُوسه ساحل. چون باهاد چاما پشَدنه آمییرده، مجبور ببمان چاما مسیره عوض بکرام و بشام کِرِته جزیره هان را که باهاد نامییرده. تا سالمونی شهره را پران بیشِمان. 8سختی نه ساحل کنارنه اِوردمان و آرسسمان یاگایی که چه نام ’ قشنگه بندران‘ به و لاسائیَه شهره نزدیکیک به.
9چون که پر وقت تلف بییه بِه و حتی اَ روجانی که روجه شان کته اِورده بنده، دَ اِسا دریاییه سفر خطرناک بِه. چِمه واسنه، پولُس اَوانش نصیحت بکرده، باتشه: 10«آقایان، تانسرم بینم که چاما سفر پر خطرناکه و نه فقط کشتی و چوه باره پر ضرر زنه، بلکم چاما جان نی آسیب وینه.» 11امّا رومیه افسر، ناخدا لاوش و کشتی صاحابه لاوش پرتر اهمیت دییرده تا پولُس لاوش. 12چون اَ بندر زمستانه وندرسنه را مناسب نِبه، چوان پرترین تصمیم اِم به که سَفره ادامه بدیام، اِم امید نه که آرسام فینیکسه بندر و زمستانه را اَگا اِورنام. اِم بندرَه کْرِتک بِیا و هم جنوب غربی طرفه را و هم شمال غربی طرفه را بیا.
دریا طوفان
13وختی جنوبیه باهاد یواش یواش بهشت، اَوان گمانشان بکه آرسسنده اِشتن مقصد؛ پس کشتی لنگر شانه بکشسا و کِرِته ساحله را پران بشنده. 14امّا چی ای اِورده نبه که تنده باهادی، که شمال شرقیه باهاد اونه واتِشانه، جزیره طرفنه چاما طرف را بدمس. 15کشتی توفانه گرفتار ببه و نِتانسِشه اَ باهاد خلافه را پران بیشی؛ چِمه واسنه، اِشتنمان درسماد باهاد و اَونه بِشمان. 16ایگله ویلیه جزیرهای پِشتک که چَه نام کُودا به پناهمان بکته و زورنه بتانسمانه آرسام ویلیه قایقه وَر که کشتی پِشتک بیا تا اَوه اَگیرام. 17وختی ملوانه قایقشان بوعرده کشتی عرشۀ سر، لافندان کمک نه، کشتی دویره شان محکم دوسته تا کشتی متلاشی مبییه، و چِمه ترسک که مبادا کشتی سیرتیسه شنزارک اَمرَشییه، لنگر شانه جیر اَرکردا و کشتیشانه باهاد مسیریک ول آدایا. 18چون توفان بدجور آماش ضربه زییرده، صباینه روج مجبور ببنده کشتی باره دکرنده دریاک. 19سوّمین روجک، اِشتن دستنه کشتی اَساسشان درنده دریا دلَک. 20ایزه زه روجه اِوردنده و آما اُفتو و آستارهان رنگمان نیویندره و توفان نی آنِخوترده، ایزه که همبلنه، هیچ امیدی نجات را نداشتمانه.
21اَگارنه که خیلی وقت به غذاشان خرده نبه، پولُس چوان دلک بِندَرس و باتشه: «آقایان، شاما گسه چِمن لاوَه گوش بدیا و کْرِت نه شیه نبِران، تا اِم همه ضرر و زیان مَوینا. 22اِسا نی شاما تشویق کَرم که شاما دل قرص بیبی، چون شاما هیچ کامین اِشتن جان از دَس آندیه؛ فقط کشتی یه هیج برشیه. 23چون که اَزیره شو اَ خدایی که از چوه کینم و اَوه خدمت کَرِم، چِمن ورک بندرس 24و باتشه: ”پولُس، مترس. ته گه محاکمه را، امپراطوری پرانک حاضر بیبی و مطمئن ببش، خدا اِشته همهی همسفران جانِه نی ته بخشسشه.“ 25پس ای مردکان، دلرانه قرص بیبیه، چون خدا ایمان دارم که ایزه زه که منه واتشه، دقیقا ایزه بی. 26امّا چاما کشتیه گه ایگله جزیره ای کی گِل بِنِشییه.» 27چهاردهمن شَوِک، حلا آدریاتیکه دریاک باهاد آماش اِم ور اَور بردرده که نصف شو نزدیکیک، ملوانان گمانشان بکه خشکیک آرسسرنده. 28پس اُو عمقشان اندازه بکته و بِزانسشانه که اُو چهل متر اِسه. کملی بعد، هنی اُو عمقشان اندازه بکته و بیندشانه سی متر اِسه. 29و چون ترسردنده که صخره هان بگنام، چهار گله لنگر کشتی پشتک درندشانه، و دعاشان کَردرده هر چه زودتر روج آبی. 30ملوانه رایشان به کشتی نه دوزنده، پس اَ ویلیه قایقشانه درندا دریاک، اِم بهانه نه که گَشانه چند گله لنگر کشتی سینه نه درننده دریا دلَک. 31پولُس اَ، اَفسر و سربازان نه باتشه: «اگم اِم مردکه کشتیک موندرنده، نتانا نجات پیدا بکرا.» 32پس سربازه اَ لافندانی که ویلیه قایقه شانه اَوِنه دسته بیا، بِبِریا و قایقشانه ول آکردا.
33کملی اُفتوعِه برامینه پَش، پولُس همش تشویق بکردنده که چی ای بخرنده. باتشه: «اُوری چهارده روجه که چشم به راهران و چی ای خَردران نییه، بیغذا ماندران. 34پس خواهش کَرم غذایی بِخَرا، چون شاما قوت دَییه. چون که ایگله میه تایی شاما هیچ کامین سرک کم نیبی.» 35وختی اِمش باته، نانش اَکَتِه و همان پرانک خداش شکر بکه و نانش پاره بکرده، بِخَردشه. 36چاوش همه دلگرم ببنده و غذاشان بِخه. 37کشتی دلَک، آما همه دویست و هفتاد و شش نفر بمان. 38اَوان وختی سیر آبنده، هر چی غله مانده به اَرکردشانه دریاک و کشتیشانه سبک بکردا.
39وختی روج آبه، خشکیشانه آنزانسا، امّا ایگله ویلیه خلیجی که ساحله فیشه نه فت بیا، بیندشانه. پس رایشان به که اگم بیبی کشتی اَگارک گِلک بنشاننده. 40پس لنگران لافندشان ببری و اَوانشان دریاک ول آکه و لافندانی که کشتی سکانه نیا دارنده نی آکردشانه. چاوش، کشتی سینه بادبانشان باهاد مسیرک کفا اَکرده و بشنده ساحل طرفه را. 41امّا کشتیه بگسا اُو جیر ایگله کوهان و گل بنشتا. کشتی سینه ثابت بماند، امّا کشتی پشت دریا موجان ضربه هان واسنه بشکسا.
42سربازه رایشان به زندانیان بوکوشنده تا مبادا کسی شنا کرار دوزه. 43امّا اَ رومیه افسر که رایش به پولُس جانه نجات بدَیه، چوان پرانش بکته و دستورش بدا اوّل کسانی که تاننده شنا بکرنده، اِشتن دِرننده دریا، تا آرسنده خشکی. 44بقیه نی گسه اَلواران یا کشتی چوعَه تیکه هاننه، اِشتن آرساننده خشکی. ایزه همه سلامتینه آرَسسنده خشکی.
Currently Selected:
اعمال رسولان 27: TIT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company