نامه رومیان ره 14
14
همدیگرَ قضاوت نُکونید
1کسی کی اونِ ایمان ضعیفِ، شیمی میان راه بَدید، ولی نه اَنه واسی کی اونِ عقاید باره اونِ امرا بگو مگو بُکونید. 2اینفرِ ایمان اونَ اجازه دِئه کی هر غذایی یَ بُخوره، ولی اینفر دیگر کی ضعیفِ، فقط سبزی خوره. 3اونکی همه چی خوره نبایستی اونکی نُخوره یَ کوچیک بُکونه؛ و اونکی همه چیَ نُخوره، نبایستی اونیَ کی همه چی خوره، قضاوت بُکونه. چونکی خُدا اونَ قُبیل بُکوده دَره. 4تو کیسی کی اینفر دیگر نوکرَ قضاوت کونی؟ چی اون خو ایمانِ سر بئسه یا بکفه به اونِ ارباب ربط دَره و اونم خو پا سر ایسه چونکی خُداوند تانه اونَ سرپا بداره.
5اینفر، ایتا روجَ دیگر روجانِ جا بختر دانه؛ ولی اینفر دیگر، تمانِ روجانَ ایجور دانه. هرکس بایستی خودشِ فکر درون خو عقاید باره خاطر جمع بِبه. 6اونکی ایتا خاصِ روج احترامَ دَره، خُداوندِ احترام ره اَ کارَ کونه. اونکی خُوره، خُداوند احترام واسی خُوره، چونکی خُدای شُکر کونه، ولی اونی ئَم کی نُخوره، اونَم خُداوندِ احترام ره اَ کارَ کونه و خُدایَ شُکر کونه. 7چونکی هیّتا جه اَمان، خودشِ ره زیندگی نُکونه و هیتّا جه اَمان خودشِ ره نیمیره. 8چره کی اَگه زیندگی کودَن دریم، خُداوند ره زیندگی کونیم، و اَگه میریم، خُداوند ره میریم. پس چی زیندگی بُکونیم، چی بیمیریم خُداوند شین ایسیم. 9چونکی مسیح هم هنه واسی بَمرد و زنده بُبوست، تا هم زنده ئان و هم مُرده ئانِ خُداوند بِبه.
10پس تو چره تی برارَ داوری کونی؟ یا تو چره تی برارَ پَست ایشماری؟ چونکی اَمان همتان خُدا داوری تخت جُلُو ایسیم. 11چره کی اشعیای پیغمبرِ کتابِ درون بینیویشته بُبوسته:
«خُداوند گه: به می زیندگی قسم،
هر زانویی می جُلُو فَچَمه،
و هر زوانی خُدایَ اقرار خوائه کودن.»
12هرتا جه اَمان خو حسابَ خُدایَ پس دِئه.
13پس، بائید بازین پس همدیگرَ قضاوت نُکونیم، بلکی تصمیم بیگیرید کی هی سنگی تاش خوردن ره و یا مانعی شیمی برار راه سر ننید. 14عیسایِ خُداوندِ درون، من دانم و قانع ایسَم کی هیچی خوره خوره نجس نیه، ولی اَگه اینفر ایچی یَ نجس بدانه، اونِ ره نجسِ. 15اَگه تی غذا خوردن اَمرا تی برار اذیت کونی، دِه محبتِ اَمرا رفتار نُکودن دری. تی غذا خوردن اَمرا، تی برارَ کی مسیح اونِ واسی بَمرد، هلاک نَوا کودن. 16پس وَئنلانید اونچیِ واسی کی خُب دَنیدی، بَد بِگَد. 17چونکی خُدا پادشایی، خوردن و نُوشتن نیئه، بلکی صالحی، صلح و سلامتی و شادی، روح القدّسِ درون ایسه. 18هرکس اَطو مسیحَ خیدمت بُکونه، خُدا اونَ قُبیل دَره و مَردومَم اونَ تصدِق کونیدی.
19پس بائید اوچیِ دُمبال بیبیم کی باعث برقراری صلح و سلامتی و همدیگر ایمانِ تقویت به. 20غذا خوردَنِ واسی خُدا کارَ خرابَ نُکون! راس راسی تمانِ غذائان پاکید، ولی هر غذا خوردنی کی باعث بِبه اینفر بکَفه، کار دُرُستی نیه. 21بختره کی گوشت نخوری یا شراب نُنوشی یا کاری نُکونی کی تی برارِ کفتنِ باعث به.
22تی ایمانَ اَ چیان باره، تی میان و خُدا میان بدار. خوشا بحال اُ کَس کی اونچی واسی کی خو باره تَصدِق کونه، خودشَ داوری نُکونه. 23ولی کسی کی ایتا غذا خوردن واسی شَک دَره، اَگه اونَ بُخوره محکوم به، چونکی ایمانِ اَمرا نُخورده و اونچی کی ایمانِ جا نَبه، گُناه ایسه.
Currently Selected:
نامه رومیان ره 14: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
