Skip to content
Bible App logo

نامَه رومِ کلیسا را 4

4
ابراهیم پیغمبره صالح حساب بیین
1پس درباره اَ چیانی که ابراهیم پیغمبره به دسش بایرد، چِه بی واتن، اَو که جسمَ وایطییم چَما جَد حساب بی؟ 2اگم ابراهیم چاکه کاران انجام داینه خونین صالح حساب بییه بَی، تونِسَی افتخار بکره؛ امّا خدا نظرَ دَ همنه نییه. 3چون تورات کتابَ چِه وا؟ «ابراهیم خداش ایمان بایرد و اَم چو را صالح بیین حساب ببه.»
4امّا کسی که کار کره، چو مِزد چو حق بی، نه هدیَه. 5امّا اَ کسی که کاری نِکَره، بلکم خدایی توکل داره که بی خدایونَ نی صالح حساب آیره، چو ایمان چو را صالح بییین به حساب آ. 6همنه که داوود پاتشاه نی، اَ کسی که خدا اَجو بی اعمال صالح حساب آیره، اَجو خوش بخت زونه، و وا:
7«خوش به حال کسانی که چون خطاعشون ببخشس
و چون گناهشون بِپوشونِس.
8خوش به حال اَوی که خداوند چو گناهِه چو حسابَ نِنییَه.»
9مگم اَم خوش بختی، فقط کسونی راعه که ختنه بِنده را اِسه یا ختنه‌ نیبیه هون را عه نی اِسه؟ چون بِواتِمونه که ابراهیمه ایمان چو را صالحی حساب ببه. 10پس جه طره چو را حساب بومه؟ وختی که اَو ختنه بییه بِه یا چو پیش تر؟ البته پشش از ختنه بیین به، نه چو پَش. 11امّا ختنه نشانش بِگَت تا چو صالحی را مُهری بیبی که پیش از ختنه‌ بیینه و ایمانییم چو نصیب بییه بِه. همنه، اَو همه‌ی کسانی په اسه که بدون ختنه ایمان آیردَینده تا اَوُنَ نی صالح حساب باینده. 12و ختنه‌ بییه‌هان په عه نی اِسه، ینی کسانی پِه که نه فقط ختنه بیینده، بلکم ایمان راهَ دَ مِجنده، هَه راهی که چَما په ابراهیم پیغمبر پیش از اَو که ختنه بیبی، مِتَی.
13شریعته راه دَ نِبه که ابراهیم و چو نسلشون وعدشون آدا که دِنیا وارث بیینده، بلکم اَ صالحی راه ییم که ایمانِ سر پابرجاعه. 14چون اگم کسانی که شریعته عمل کرنده وارث بیبینده، ایمان باطل بی و وعده هیچ بی. 15چون شریعته غضب آیره؛ امّا یقایی که شریعت نییه، شریعت دِشکِسَنَ نی نییه.
16چِمه خونین، وعده، ایمان واسطییم بومه تا فیض سر استوار بیبی و همه ابراهیم پیغمبره نسله را ضمانت بیبی، ینی نه فقط کسانی را که شریعتَ دَ اطاعت کرنده، بلکم کسانی را نی اسه که ابراهیمه ایمانه اطاعت کرنده، که چَما همُّن په اِسه. 17هِمنه که تورات کتاب دَ نویشتشونه: «اَتِم پر قومان په کَرده.» و خدا نظرَ دَ نی همنه عه، خدایی که ابراهیم اَوش ایمان بایرد، اَو که مَردهان زنده کره و اَ چیونی که وجود نِدارِنده هستی آدییه.
18با اَم که هیچ امیدی نِبه، ابراهیمه امیدیم باورش بکه که تا پِر قومان په بیبی، همنه که اَجو واتشون به که «اِشته نسل همنه بی.» 19اَو اِشتن ایمانَ دَ ضعیف نبه، وختی که اِشتن مَرده جانِش دِدِشت، چون حدود صد سالش دَ و سارا رَحِمه نی خشک آبییه به. 20امّا اَو بی ایمانی خونین خدا وعدش شک نکه، بلکم ایمانَ دَ قوی ببه، خداش جلال آدا. 21اَو مطمئن به که خدا قادر اِسه اِشتن وعدۀ عمل بِکَره. 22چِمه خونین، «چو ایمان چو را صالحی حساب ببه.» 23و اَم لاوعون «چو را حساب ببه»، فقط ابراهیمه را نویشته نبه 24بلکم چَما حقَ نی، تا چَما را نی حساب بیبی، اَما که ایمان داروم به اَو که چَما خداوند عیسیش، مردهون دلَ زندش آکه. 25اَو چَما گناهان خونین مرگه تسلیم ببه و چَما صالح حساب بیینه خونین، مردهون دلَ زنده آبه.