اِنجیل مَرقُس 8

عیسی چهار هزار نَفَرِ غذا دَنه

1اون روزان دِلِه، باز ایتا گَتِه اِزدِحام عیسی یِه دور جَم هَبان و چون هیچی بُخاردَن وَسین نِداشتَن، عیسی خودشه شاگِردانِ خودشه وَر دُخوانِسِّه و اوشانه باَگوته: 2«می دِل این جماعَتِ رَه سوزِنِه، چون اَلآن سِه روزِ می هَمرَه دَرِن و هیچی بُخاردَن وَسین نِدارَن. 3اَگه اوشانِ وَشنا راهی هَکُنَم تا خودِشانِه سِرِه بوشون، راه دِلِه ضَعف کانَن. اوشانِ جی بعضیان دورِ راهِ جی بومَن.» 4شاگِردان اونه جَواب باگوتَن: «چِطور یِنَفر تانهِ این کِلاتِ میَن، این مَردُم سیر هَکُردَن وَسین نان فَراهم هَکونه؟» 5عیسی اوشانه جی بَپُرسییَه: «چَن تا نان دَارید؟» باگوتَن: «هفت تا.» 6عیسی جَماعَتِ دستور هَدَه تا زِمین سَر بِنیشَن. ایما هَفت تا نان بِیته و بعد اَز شکر هَکُردَن، پاره هَکُردِه، خودشه شاگردانِ هَدَه تا مَردُم پِیش بَنَن، وَ شاگِردان هَم اوشانه جماعَتِ پِیش بَنَن. 7اوشان چَن تا کوچِ ماهی هَم داشتِن. عیسی اوشانه بَرکَت هَدَه، باَگوته تا اوشان رِه هم مَردُمِ پِیش بَنَن. 8هَمِه بُخاردَن و سیر هَبان و هَفت تا زَمّیل پُر خُردِه چیزان هم جَم هَکُردَن. 9اوجِه حُدودِ چهار هزار نَفر دَبان. ایما عیسی جَماعَتِ مُرخَص هَکُردِه 10و دَرجا خودشه شاگِردانِ هَمرَه لوتکا رِه سَوار هَبا و دَلمانوتَه مَنطَقه بَشَه.

فَریسیان ایتا آسِمانی نِشانه خَنَن

11عُلَمایِ فِرقِه فَریسی عیسی یِه وَرجه بومَن و بحث هَکُردَنِ اونه هَمرَه شروع هَکُردَن. اوشان عیسی یِه آزمون هَکُردَن وَسین، اونه جی ایتا آسِمانی نِشانه بِخَسَّن. 12عیسی خودشه دِلِ جی ایتا آه بَکِشیِه و باَگوته: «چِرا این نسل نِشانه یه دُمّال دَرِن؟ راس راسی شِمِره گونَم، این نَسلِ هیچ نِشانه ایی هَدَه نَبونه.» 13ایما اوشانه جی سیفا هَبا و باز لوتکا رِه سَوار هَبا، اُویِه اوتَکِه بَشَه.

هیرودیس و فَریسیانِ خمیرمایِه

14شاگِردان یاد هَکُردهِ بان خودِشانِه هَمرَه نان هَگیرین، وَ لوتکایِ دِلِه ایتا نان بیشتر نِداشتَن. 15عیسی اوشانه گوشزَد هَکُردِه و باَگوته: «مُواظِب هَبین، فَریسیِان و هیرودیسِ خمیرمایِه جی دوری هَکُنید.» 16پس شاگِردان اینه باره که نان نِدارَن همدیگَرِ هَمرَه بَحث هَکُردَنِ شروع هَکُردَن. 17عیسی که اینِ دانِسِّه، اوشانه باَگوته: «چِرا اینه بارِه که نان نِدارید هَمدیگَرِ هَمرَه بَحث کانید؟ هَلَه هَم نِدانین و نِفَهمِنین؟ مَگِه شیمی دِل هَلَه سَنگِ؟ 18چِش دارِین و نَینین؟ گوش دارِین و نِشنَوِنین؟ مَگِه یاد هَکُردین؟ 19وَختی اون پَنج هزار نَفرِ غذا هَدَم، چن تا زَمّیل پُر، خُردِه چیزان جَمع هَکُردین؟» باگوتَن: «دَوازدَه تا زَمّیل.» 20«وَ وَختی اون چهار هزار نَفرِ غذا هَدَم، چَن تا زَمّیل پُر، خُردِه چیزان جَمع هَکُردین؟» باگوتَن: «هَفتا زَمّیل.» 21عیسی اوشانه باَگوته: «هَلَه هَم نِفَهمِنین؟»

عیسی بِیت‌ صِیْدایِ دِلِه ایتا کورِ مَردَای رِه شفا دَنهِ

22وَختی اوشان بِیت‌صِیْدای شهرِ دِلِه بَرِسیِیَن، چَن نفر ایتا کورِ مَردَای رِه عیسی یه وَرجه بیاردِن، اونه اِلتِماس هَکُردَن اونه سَر دَس بَنِه. 23عیسی اون کورِ مَردَای دَسِ بِیته و اونه دِهاتِ جی دِرگا بَبِرده. ایما اونه چِشِ سَر فیلی تُووادَه و خودشه دَسِ اون مَردَای یه سَر بَنَه و اونه جی بَپُرسیِه: «هیچّی دینی؟» 24اون مَردَای خودشه سَرِ بُلَند هَکُردِه و باَگوته: «مَردُمِ دینَم ولی ایتا دارِ مِثانَن که راه شونِن.» 25ایما عیسی یِدَفِه دیگه خودشه دَسِ اونه چِشِ سَر بَنَه. وَ اون مَردَای چِش واز هَبا، اونه چِش سُو دَکِته، وَ هَمِه چیره خوُب دینِه با. 26عیسی اون مَردَای رِه سِرِه راهی هَکُردِه و باَگوته: «حتّی اون دِهاتِ دِلِه هم نَشو.»

پِطرُس اعتراف عیسی بارِه

27عیسی خودشه شاگِردانِ هَمرَه قیصریۀ فیلیپی دهات های دورِوَر بَشَه. راه دِلِه، خودشه شاگِردانِ جی بَپُرسیِه: «مَردُمِ نظر مَن کیَم؟» 28اوشان باگوتَن: «بعضیان گونَن یحیی یه تعمید دَهندِه هیسی، بَعضیان گونَن ایلیایِ پیغمبرِی و بَعضی دیگر هَم گونَن ایتا اَز پِیغمبَرِانی.» 29عیسی اوشانه جی بَپُرسیِه: «شما چی گونید؟ شیمی نَظَر مَن کیَم؟» پِطرُس جَواب هَدَه: «تو مَسیحِ موعودی.» 30عیسی اوشانه بَدجور غَدِغَن هَکُردِه که اونه بارِه هیچکَسِ وَرجه هیچی نَگوُن.

عیسی خودشه بَمِردَن و زندهِ هَبوسَّن پیشگویی کانه

31ایما عیسی شُروع هَکُردِه اوشانه تعلیم هَدَن که انسانِ ریکا بایِسّی خِیلی عذاب بَکِشِه، وَ مَشایِخ و مَعبدِ گَتِه کاهِنان و توراتِ مُعَلِمین اونه رَد هَکُنَن، بایِسّی اونه بَکوشَن و بعدِ سِه روز باز زندهِ هَبو. 32عیسی این گَبِ واضح اوشانه باَگوته، پِطرُس اونه ایتا گوشِه بَبِرده و شُروع هَکُردِه اونه سَرامکو هَکوردَن. 33وَلی عیسی وَگرِسِّه خودشه شاگِردِانِ بِیشییِه و پِطرُسِ سَرامکو هَکوردِه و باَگوته: «اِی شیطان! می جی دور هَبو، چون تی فِکر و خیال آدمِی یه جیه، نه خُدایِ جی.»

34عیسی جَماعَتِ خودشه شاگِردانِ هَمرَه خودشه وَر دُخوانِسِّه و اوشانه باَگوته: «اَگه کَسی بِخواد می دُمّال بیه، بایسّی خودشه جانِ جی بگذَرِه، خودشه صَلیب هَگیره و می دُمّال بیه. 35چون هر کی بِخواد خودشه جان نِجات هَدِه، اونِه اَز دَس دَنه؛ وَلی هر کی می خاطری و اِنجیلِ خاطِری خودشه جان از دَس هَدِه، اونِه نِجات دَنه. 36آدَمی یه وَسین چه نَفعی دَاره تمام دُنیا رِه بِدارِه وَلی خودشه جان از دَس هَدِه؟ 37آدَمی خودشه جانِ عوض چی تانهِ هَدِه؟ 38چون هر کی این زَناکار و گُناهکارِ نسلِ دِلِه می جی و می گَبانِ جی عار بِدارِه، انسانِ ریکا هم وَختی که خودشه آسِمانی پیَره جَلالِ دِلِه مُقَدَّس فِرِشتِگانِ هَمرَه بیِه، اون آدَم جی عار دارِه.»

Currently Selected:

اِنجیل مَرقُس 8: GMB

Highlight

Copy