وَحی 19
19
خارامی تِک آسِمو
1بعد از اِ، یَک صدایی اُمشُنُفت که چُنِ صدای بلند یَک جمعیت گاتی تِک آسِمو هاد که کال شواَکِه:
«خدائا شکر!
نجات و جلال و کُدرت مال خداموئه،
2اَسِی که آنا حُکمیاش حَکِه و عَدلِه.
اَسِی که آنا فاحشَه گاتا محاکمَه اُشکِردِ،
مِ فاحشَهوا که زمیا خاد بیعفتیش فاسد اُشکِه،
و خدا انتکام خون نوکریاش از آنا اُشگِرِتِه.»
3و دَفَیدو آنایا شُگُت:
«خدائا شکر!
تا اَبَدالآباد دود از مِ شهر گاتا بَرا اَچِه.»
4مِ بیست و چهارتا لِش سفیدیا و مِ چهارتا موجود زندَه سُجده شُکِه و خدائا که لِی مِ تختا اُداستاد، پرستش شُکِه و شُگُت:
«آمین. خدائا شکر!»
5صدایی از مِ تختا بلند آبو که شَگُت:
«خدای اَمائا حمد و ستایش بِکنی،
اَی شما، هَمَهِ نوکرِی آنا،
اَی شمایی که از آنا اَتِرسی،
از کینگِلِه و گات!»
6مِ موکَوا یَک صدایی اُمشُنُفت که چُنِ صدای یَک جمعیت گاتی هاد، چُنِ صدای بلند هاوِی زیاد، و چُنِ صدای غُرِشت شدید، که شَگُت:
«خدائا شکر!
اَسِی که خداوندْ خدای اَما،
مِ کادر مطلکا، حُکمرانی اَکو.
7بِلگی خارامی بِکنِم و کِل بِکَشِم، و اُ آنا جلال هاتِم،
اَسِی که زَمون عَیش مِ بَرَّهوا رَسِدِ،
و بِئُونِ آنا اُ خوش آمادَه اُشکِردِ؛
8جُمَهِ کَتون نَرم و بَلَلَکّی و پاک اُ مِ بِئُونا دَدَ بو
تا اُبار کو.»
اَسِی که مِ جُمَهِ کَتون نَرما، کَرِی صالح مکدّسیائِه.
9مِ فرشتَهوا شُ ما گُت: «اِئا بِنوس، خوش وَ حال آنایاکِه اُ شوم عَیش مِ بَرَّهوا دعوت بُستِت.» و شُ ما گُت: «اِیا کلوم حکیکِنِ خدا هِت!» 10مِ موکَوا شُ پا اُفتَدام تا اُشبِپَرَستام، ولی آنا شُ ما گُت: «نباید اِ کَرا بِکنِش! ما هم چُنِ تو و کاکَیّات که شهادت عیسائا نِگَه اَکنِت، غُلوم آنا هام. خدائا بِپَرَست! اَسِی که شهادت عیسی روح نبوّتِه.»
آناکِه لِی اسپ سَفید سُوارِ
11مِ موکَوا ما اُمدی آسِمو واز آبُدِ و بِبِن، یَک اسپ سَفیدی هاد، یکی شُ سُوار هاد که وفادار و حَک شَگائِت. آنا تِی عدالت حُکم اَکو و اَجَنگِه. 12چَشیاش چُنِ هَلَمَک تَشِه، و تاجِی زیادی شُ لِی سِرَئِه. و اسمی شُ لو نوشتَه بُدِ که غیر از خوش، هِسکَه نادو. 13آنا جُمَهِ خونی شُبارِ و اسمی که جار شَزنِت ’کلوم خدا‘ ئِه. 14لشکرِی آسِمو سُوار اسپِی سَفید، اَزدُمبالَهِ آنا داندِت. آنایا وَ جُمَهئِی کَتون نَرم و سَفید و پاک اُ خوشو جوهو شُکِردِستاد. 15از کَپُش شمشیر تیزی دَر اَدا تا وَ آنا اُ ملتیا بِزاد و آنا، خاد عصای آهنی اُ آنایا حکومت اَکو. آنا انگور خشم و تَریخِنِ خدای کادر مطلکا تِی حوضِنِ شراب وَ پا لَه اَکو. 16لِی جُمَه و لِی لان آنا اسمی نوشتَه بُدِ: ’شاه شاهیا و خداوند خداوندیا.‘
17بعدُش فرشتَهای اُمدی که تِی آفتُو وَایستَدِستاد، و وَ صدای بلند شُ هَمَهِ پَرندَیّا که وسط آسِمو فَل شواَکِه، جار اُشزاد و اُشگُت: «بِلگی؛ اَسِی شوم گات خدا جمع آبی، 18تا از گِشت جون پادشاهیا، گِشت فَرموندَیّا، گِشت کُدرتمندیا، گِشت اسپیا و سُواریاشو، و گِشت هَمَهِ آدامیا بِخری، چه آزاد، چه غُلوم، چه کینگِلِه و چه گات.»
19اُ مِ جونوَر وحشِنا و پادشاهِی زِمی خاد لشکریاشو اُمدی که جمع آبُستادِت تا وَ ضد آناکِه سُوار اسپ هاد و وَ ضد لشکرُش جنگ بِکنِت. 20مِ جونوَر وحشِنا گرفتار بو، و اُمرَهِ آنا مِ نَبِنِ دارُوِنا که روبَروش، نِشونَه و معجزهئِی اَنجوم شَدَ و خاد نِشونَه و معجزهیّاش شُ کسِی گول زادِستاد که نِشونَه مِ جونوَر وحشِنا کَبول شُکِردِستاد و بُتُش پرستش شواَکِه. آنایا هر دوتاشو زندَه تِک دریاچَه تَشی که وَ گوگرد اَسُخِه بِستَه بُدِت. 21و بَکیَه وَ شمشیری که از کَپ آناکِه سُوار اسپ هاد دَر دامَ، کُشتَه بُدِت و هَمَهِ پرندَیّا از گِشت آنایا اُ خوشو سیر شُناکِه.
Currently Selected:
وَحی 19: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
