وَحی 18
18
از بین چِدَهِ بابِل
1بعد از اِ، فرشتَیدو اُمدی که از آسِمو زیر دامَ. آنا اِکتدار گاتی اُشهاد و زِمی خاد جلال آنا روشن بو. 2آنا وَ یَک صدای پُر کُدرت کال اُشکِه که:
«چَلِئِست! بابِل گات چَلِئِست!
بابِل یَک جَی اَسِی آمودَهِ دیویا بُدِ
یَک منزلگاهی اَسِی هر روح ناپاکی،
یَک آونَهای اَسِی هر پرنَده نجسی،
یَک منزلگاهی اَسِی هر جونوَر وحشِنِ نجس و منفوری.
3اَسِی که هَمَهِ ملتیا از شراب هوی و هَوس بیعفتیش شُناخَردِ.
و پادشاهِی زِمی خاد آنا بیعفتی شُکِردِ،
و تاجرِی زِمی از کُدرت زندگِنِ تجملاتِنِ آنا
پولدار بُستِت.»
4مِ موکَوا یَک صدایدو از آسِمو اُمشُنُفت که شَگُت:
«اَی کوم ما، از اِ شهرا دَر بِلگی،
نِکو شریک گناهیاش بِبی،
نِکو بَلائیاش اُ سِرِ شما هم بیاد،
5اَسِی که گناهِی لِییَه جمع آبُدَش تا آسِمو رَسِدِ،
و خدا خطائیاش شُ یاد اَئوردِ.
6هَموناکِه آنا خوش شُ بَکیَه عوض دَدِ شما هم عوض شاتی؛
دو برابر کَریاش، عوض شاتی.
تِک پیالَه شرابی که خوش نَک اُشکِردِ دو برابر عوض شاتی.
7مِکَّد که شُ خوش جلال دَ و تِی تجمل زندگی اُشکِه
مِکَّدَ هم عذاب و ماتام شاتی.
اَسِی که تِی دلُش اَگِه،
”ما چُنِ یَک مَلکه اَنیام،
ما بِوَه نِهام و هِسوَخت ماتام ناگِرام.“
8وَخاطر هَمِ بَلائِی آنا تِی یَک راز دِئِت،
بَلائِی مرگ و ماتام و کَحطی،
و آنا تِی تَش سُخِنَدَ اَبِه؛
اَسِی که خداوند خدایی که اُ آنا محاکمَه اُشکِردِ، کادِرِه.»
9پادشاهِی زِمی که خاد آنا بیعفتی شُکِه و خاد آنا تِی تجمل زندگی شُکِه، وَختی دود سُتَئِه آنا بِبِنِت، اَسِی آنا گِریخ و زاری اَکنِت. 10آنایا از تِرس عذابی که آنا اَکَشِه دور اَوَایستِت، اَگائِت:
«اَی وای، اَی وای! تو اَی شهر گات،
اَی بابِل، اَی شهر پُر کُدرت!
اَسِی که تِی یَک ساعت محاکمَهات اُندِ!»
11تاجرِی زِمی اَسِی آنا گِریخ و زاری اَکنِت، اَسِی که دِگَه هِسکَه بار آنایائا ناخِلِه، 12یعنی بار طِلا، نُکرَه، جواهریا و مرواریدیاشو، بار پارچَهئِی کَتونِنِ نَرم و بِنَوُش و ابریشم و سرخشو؛ بار مَ رَکَم چوبِی خوشبو، و بار مَ رَکَم ظرفِی که از عاج فیل هِت و مَ رَکَم ظرفِی که از چوب کیمَتی، بُرنز، آهن و مَرمَرِه؛ 13بار دارچین و بِزار و بُخور و مُر و کُندُر، بار شراب و روغن و هارد خَش و گانومشو؛ و بار گُو و کَهر، اسپیا و اَرابَهیّاشو؛ و غُلومیاشو که جون آدامیزاد هِت.
14هم مِیا اَگائِت: «مِ میوَهای که جونُت آرزوش اُشهاد، تُز دست چِدِ و هَمَهِ زَرک و بَرک و شکوهُت بر باد چِدِ، و دِگَه هِسوَخت اُ دست نِدارِش.» 15تاجرِی اِ جنسیَهوا که از مِ شهرا مال و مِنال شُن گیر دامَ، از تِرس عذابی که آنا اَکَشِه، دور اَوَایستِت، گِریخ اَکنِت و بلند بلند زاری اَکنِت و 16اَگائِت:
«اَی وای، اَی وای! اَی شهر گات،
که جُمَهئِی از پارچَهئِی کَتون نَرم بِنَوُش و سرخ تُبار هاد،
که وَ طِلا و جواهریا و مرواریدیا جوهو بُستادِش!
17اَسِی که تِی یَک ساعت هَمَهِ اِ مال و مِنالا بر باد چِدِ.»
هَمَهِ ناخدائِی کَشتی، آنایایی که وَ کشتی سفر اَکنِت و ملوانیا و هرکَه که از رَه دریا کاسبی اَکو، دور وَایستَدِت. 18و هَمیناکِه دود سُتَئِه آنا شُدی کال شُکِه: «چه شهری چُنِ اِ شهر گاتا هاد؟» 19و هَمیناکِه گِریخ و زاری شواَکِه، بَل شُن لِی سِرَشو اَلِت و شواَگُت:
«اَی وای، اَی وای! اَی شهر گات
شهری که هَمَهِ کَشتیدارِی دریا، از ثروت آنا پولدار بُدِت،
وَخاطر اِکِه تِی یَک ساعت بر باد چِدِ!
20اَی آسِمو اَسِی آنا خارامی بِکو!
اَی شما مکدّسیا، حَوارِنیا و پیغامبریا خارامی بِکنی!
اَسِی که خدا انتکام شمائا از آنا اُشگِرِتِه.»
21مِ موکَوا یَک فرشتَه کُدرتمند، سنگی چُنِ سنگ هاس گات شاسِه و شُ تِک دریا بِست، اُشگُت:
«بابِل، مِ شهر گاتا هم، هَمینا وَ خشونت اُ زیر بِستَه اَبِه،
و دِگَه هیچ نِشونَهای از آنا آدی نِدا.
22دِگَه صدای چَنگ نوازیا، مُطربیا، و نوازَندَهئِی نِی و شیپور زنیا
از تو اُ گاش نارَسِه،
دِگَه هیچ صنعتگری از هیچ صنفی
تِی تو آدی نِدا.
دِگَه صدای هیچ هاسی
از تو اُ گاش نارَسِه.
23دِگَه نور هیچ چراغی تِی تو نادرخشِه؛
صدای هیچ بِئو و دُمائی، دِگَه از تو اُ گاش نارَسِه.
اَسِی که تاجرِی تو آدامِی سرشناس زِمی هادِت
و هَمَه ملتیا وَ جُودَئِنِ تو گول شُخَه.
24خون پیغامبریا و مکدّسیا،
و هَمَهِ آنایایی که لِی زِمی کُشتَه بُدِت تِی بابِل آدی اُمَ.»
Currently Selected:
وَحی 18: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
