وَحی 14
14
بَرَّه و صد و چهل و چهار هزار نفر
1مِ موکَوا چَش اُمکِه، و بِبِن، مِ بَرَّهوا لِی کاو صَهیون وَایستَدِستاد و خاد آنا، صد و چهل و چهار هزار نفر هادِت که اسم آنا و اسم باشو لِی پِشانیشو نوشتَه بُستاد. 2صدایی از آسِمو اُمشُنُفت چُنِ صدای بلند هاوِی زیاد و چُنِ صدای غُرِشت بلند. صدایی که اُمشُنُفت چُنِ صدای چَنگنوازیا هاد مِ موکَوا که چَنگشو اَزنِت. 3و آنایا جلووِ مِ تختا و جلووِ مِ چهارتا موجود زندَه و جلووِ لِش سَفیدیا سرود جدیدی شواَخواد. هِسکَه اُشنِشابو مِ سرودا یاد بِگِرِ، غیر از مِ صد و چهل و چهار هزار نفری که از مارَکَهِ مردمِی زِمی آزادیشو خِلِدَ بُستادِت. 4اِیا مِیایی هِت که اُ خوشو خاد زِنیا نجس شُنِکِردِ، اَسِی که اِ مَردیا باکرَه هِت. اِیا مِیایی هِت که هر جَی مِ بَرَّهوا اَچِه دُمبالَهراوُش هِت. اِیا از مارَکَهِ آدامیا آزادیشو خِلِدَ بُدِ تا اَسِی خدا و اَسِی مِ بَرَّهوا ثَمَرَهِ اوّل بِت. 5هیچ دارُوی تِی کَپشو آدی نِمَ. اَسِی که اِیا بی عیب هِت.
پیغومِی سه فرشتَه
6بعد یَک فرشتَیدو اُمدی که وسط آسِمو فَل شَکِه و انجیل اَبَدی شُمرَه هاد، تا آنا اُ آنایایی که لِی زِمی زندگی اَکنِت اعلام بِکو، اُ هر ملتی، اُ هر طایفَهای، اُ هر زابُنی و اُ هر کومی. 7آنا وَ صدای بلند اُشگُت: «از خدا بِتِرسی و اُ آنا جلال هاتی، اَسِی که ساعت حُکم کِردَهِ آنا رَسِدِ و اُ آنا بِپَرَستی، آناکِه آسِمو و زِمی و دریا و چشمَهئِی هاوا نَک اُشکِه.»
8یَک فرشتَیدو، یعنی فرشتَه دوّمی، اَزدُمبالَهِ آنا اُمَ و اُشگُت: «چَلِئِست، بابِل گات چَلِئِست، آناکِه اُ هَمَهِ ملتیا مجبور اُشکِه تا از شراب هوی و هَوس بیعفتیش، واخرِت.»
9و یَک فرشتَیدو، فرشتَه سوّمی، اَزدُمبالَهِ آنایا اُمَ و وَ صدای بلند اُشگُت: «اَگَه کسی اُ مِ جونوَر وحشی و بُتُش بِپَرَستِه و نِشونَهاش، لِی پِشانی یا لِی دستُش کَبول بِکو، 10آنا هم از شراب خشم خدا اَدَخَه، شرابی کُوّت دار و خالص که تِک پیالَه خشم آنا لِتَه بُدِ. مِ آداما تِی حضور فرشتَهئِی مکدّس و تِی حضور مِ بَرَّهوا وَ تَش و گوگرد عذاب اَکَشِه. 11دود عذاب آنایا تا اَبَدالآباد بَرا اَچِه. اُ آنایاکِه مِ جونوَر وحشِنا و بُتُش اَپَرَستِت، و اُ هرکَه که نِشونَه اسمُش کَبول اَکو، شاو و راز آسایش اُشنی.» 12اِ پایدارِنِ ایموندارِی اُ مسیحا شَئِه، آنایایی که حُکمِی خدا و ایمونشو اُ عیسائا نِگَه اَکنِت.
13صدایی از آسِمو اُمشُنُفت که اَگِه: «اِئا بِنوس: خوش وَ حال کسِی که اِلا مِم بعد تِی خداوند اَمِرِت.»
و روح اَگِه: «واکعاً خوش وَ حال آنایا، اَسِی که آنایا از زحمتیاشو آسایش اَگِرِت، اَسِی که کَریاشو شُنُزدُمبالَه اَدا!»
جورُم محصول زِمی
14مِ موکَوا ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اَبر سَفیدی هاد، و لِی مِ اَبرا یکی اُداستاد که چُنِ پُسِ انسان هاد، که تاجی از طِلا لِی سِرَش هاد و یَک داس تیزی تِک دستُش هاد. 15یَک فرشتَیدو از معبد دَر اُمَ و وَ صدای بلند شُ آناکِه لِی اَبر اُداستاد گُت: «داسُت واسِه و جورُم بِکو، اَسِی که ساعت جورُم رَسدِ و محصول زِمی کاملاً آمادَئِه.» 16پَ آناکِه لِی اَبر اُداستاد، داسُش شُ لِی زِمی چَرخِنَه و زِمی جورُم بو.
17بعد یَک فرشتَیدو از معبدی که تِک آسِموئِه دَر اُمَ و آنا هم داس تیزی اُشهاد. 18و فرشتَیدو که لِی تَش اِکتدار اُشهاد از کُربونگاه دَر اُمَ، و خاد صدای بلند شُ آناکِه داس تیز اُشهاد، جار اُشزاد و گُت: «داس تیزُت واسِه و خوشَهیّائا از درخت انگور زِمی واچِن، اَسِی که انگوریاش لَسائِه.» 19پَ مِ فرشتَهوا داسُش شُ لِی زِمی چَرخِنَه و محصول انگور زِمیا جمع شاکِه و تِک حوض گاتی چُنِ حوض شراب، که اَسِی خشم خدا هاد اُشلِت. 20انگوریا تِی مِ حوضِنِ شرابی که دَر از شهر هاد وَ پا لَه بو، و از مِ حوضِنا، خون اُ رَه اُفتَه. خون تا اَفسار اسپیا بَرا اُمَ، و تا سیصد کیلومتر اُرُو اُفتَه.
Currently Selected:
وَحی 14: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
