و یَک فرشتَیدو، فرشتَه سوّمی، اَزدُمبالَهِ آنایا اُمَ و وَ صدای بلند اُشگُت: «اَگَه کسی اُ مِ جونوَر وحشی و بُتُش بِپَرَستِه و نِشونَهاش، لِی پِشانی یا لِی دستُش کَبول بِکو، آنا هم از شراب خشم خدا اَدَخَه، شرابی کُوّت دار و خالص که تِک پیالَه خشم آنا لِتَه بُدِ. مِ آداما تِی حضور فرشتَهئِی مکدّس و تِی حضور مِ بَرَّهوا وَ تَش و گوگرد عذاب اَکَشِه. دود عذاب آنایا تا اَبَدالآباد بَرا اَچِه. اُ آنایاکِه مِ جونوَر وحشِنا و بُتُش اَپَرَستِت، و اُ هرکَه که نِشونَه اسمُش کَبول اَکو، شاو و راز آسایش اُشنی.»