انجیلِ لوقا 2
2
وِ دی اُمایِهنِ عیسی مسیح
1دِ او روزیا، آگُوستُوس، قیصرِ روم هُد کِرد تا گِردِ مردِمُونِ دیاریائی کِه هان دِ زیرِ سُلطَه حکومتِ رُم، بایِس سَرشِماری بان. 2یَه اولین سَرشِماری بی؛ وَ دِ زِمُونِ كُرینیوسِ والی، دِ سوریَه اَنجُوم مِئی. 3پس هَر کَه سی نُومنِویسی رَت وِ شهرِ خُوش. 4یوسف هَم دِ شهرِ ناصرَه دِ وِلاتِ جلیل رَت والا بِیتلِحِم دِ وِلاتِ یهودیَه، کِه شهرِ داوودِ پاتشا بی. سی یَکِه دِ لُون وَ نسلِ داوود بی. 5او رَت ووچِه تا واردِ دَسگیرُونِش مریم کِه نِزیکِ زائاسِهنِش بی، نُومنِویسی بَکَن. 6هِه کِه دِ اوچِه بییِن، موقَع زائاسِهنِ مریم رَسِس. 7وَ اولین بچَهشِه كِه کُر بی، اُوِرد وِ دی. او نِه پیچَن دِ قُناقی وَ حُفتَنِش دِ مینِ آخُوری، سی یَکِه دِ مسافرحُونَه جائی سیشُو نِوی.
چوپُونیا وَ فرشتَهیا
8دِ او منطقَه، چوپُونیائی بییِن کِه دِ صَرا وِ سَر مُوئُوردِن وَ شُوگار، ناتوری گَلَهیاشُو نِه میکِردِن. 9یِگِلی فرشتهای دِ لا خداوند وِشُو ظاهر بی، وَ نیرِ جِلالِ خداوند دُور تا دُورِشُو نِه روشِه کِرد. چوپُونیا سخت زَرتِلاق بییِن، 10اما فرشتَه وِشُو گُت: «زَلَهتُو نَرُوئَه، سی یَکِه ایمدال مِزگُونیای سیتُو دارِم، خَوَرِ خیلی خُوشی سی گِردِ قُومیا: 11ایمرو دِ شهرِ داوود نجات دهندهای سیتُو اُومایَه وِ دی. او خداوند، مسیح اَ. 12نِشُونیش سیتُو یِنَهآ کِه شِما بَچولِهای نِه پیا میکیت کِه دِ قُناقی پیچِسَه وَ دِ آخُوری حُفتیَهآ.» 13یِگِلی دَسَه گَپی دِ لِشگَریا آسمُو نِمایُو بییِن كِه واردِ او فرشتَه، دِ ستایشِ خدا میگُتِن:
14«جِلال وِ خدا دِ مینِ عرشِ بَرین،
وَ صُول وُ سِلامَتی وِ مردِمُونی کِه دِ ری زِمی، خدا دِشُو راضی اَ!»
15هِه یَکه فرشتَهیا دِ تِهشُو رَتِن وِ آسمُو، چوپُونیا وِ یَکتِری گُتِن: «بیایت تا رِمُو وِ بِیتلِحِم وَ اوچیئی کِه اتفاق اُفتایَه وَ خداوند اِیمـا نِه دِش واخَوَر کِردَه، بِئینیم.» 16پس آزِعی رَتِن وَ مریم وَ یوسف وَ بچولَه نِه حُفتیَه دِ مینِ آخُور پیا کِردِن. 17هِه یَکه بَچولَه نِه دیئِن، قِصَهیائی نِه كِه دِ بارَهش وِشُو گُتینی، اِعلُوم کِردِن. 18وَ هَر کَه قِصَهیا چوپُونیا نِه اِشنَفت، بِلاجیش مِیما. 19اما مریم، گِردِ یِنُو نِه وِ ویرِش مِیسپُرد وَ دِ دِلِش وِشُو فکر میکِرد. 20پس چوپُونیا وِرگَشتِن، دِ حالی که خدا نِه سی گِردِ او چیائی کِه اِشنفتَه وَ دیئینی جِلال مِیدَن وَ ستایش میکِردِن. هِه چِنُو کِه وِشُو گُتِسی.
21دِ روزِ هشتِم، هِه کِه وختِ ختنَه بَچولَه رَسِس، نُومِشِه نِئان عیسی، یَه هِه او نُومی بی كِه فرشتَه وِرَز قِرار گِرِتِهنِش دِ گیَه مریم، نِئایی وِ ریش.
22هِه کِه روزیا تطهیرِشُو طبقِ شریعتِ موسی وِ آخِر رَسِس، یوسف وَ مریم، عیسی نِه بُردِن وِ اورشلیم تا تقدیمِش بَکَن وِ خداوند، 23هِه چِنُو کِه دِ توراتِ خداوند نیسَنَه بییَه: «اولین بَچولَه ذکوری کِه دِ گیَه وِ دی بیا، چِه بَچولَه انسان با وَ چِه بَچولَه حِیوُو با، وَخمِ خداوند موئَه.» 24وَ هَم، تا یِه قُرُونی پیشکَش بَکَن، طبقِ او چیئی کِه دِ توراتِ خداوند اُومایَه، یعنی «یِه جِفت قُمری یا دو جیجَه کَموتَر.»
25دِ او زِمُو، پیا صالح وَ دینداری دِ اورشلیم زِنِهئی میکِرد کِه نُومِش شَمعون بی وَ چَش وِ رَه دِلگُووِی اسرائیل بی. روحالقدس وِ ری شَمعون قِرار داشت. 26روحالقدس سیش دیاری کِردی، كِه تا مسیحِ خداوندِ نِه نِئینَه، نِمیمیرَه. 27پس شَمعون وِ هدایتِ روحِ خدا رَت وِ مینِ صحنِ معبدِ خداوند، وَ هِه کِه، داآ وَ بُوَه عیسی، بَچولَه نِه اُوِردِن تا آییندایینِ شریعتِه سیش وِ جا بیارَن، 28شَمعون بَچولَه نِه گِرِت دِ بَغَل وَ دِ حالی کِه خدا نِه ستایش میکِرد گُت:
29«اِ خداوند، ایسِه بِنا وِ وعدَهت
پاکارِتِه وِ سِلامت مرخص میکی.
30سی یَکِه چَشیام نجاتِ تو نِه دیَه،
31نجاتی نِه كِه دِ وَرِ چَشِ گِردِ قُومیا آمادَه کِردیَه،
32نیری سی روشِه کِردِهنِ حقیقت سی باقی قُومیا
وَ جِلالی سی قُومِت، قُومِ اسرائیل.»
33بُوَه وَ داآ عیسی دِ قِصَهیائی کِه دِ بارَهش گُتِس، ماقِشُو بُرد. 34اوسِه، شَمعون وِنُو نِه برکت دَه وَ وِ مریم، داآ او گُت: «قِرار اَ، ایی بچَه باعثِ اُفتایِه وَ وِریسائِهنِ خیلییا دِ قُومِ اسرائیل بوئَه، وَ نِشُونِهای با، کِه دِ وَرِش مِسَن. 35وَ وِ ایی صورت، فکرِ دِلِ خیلییا دیاری موئَه. شِمشیری هَم مِیرَه دِ مینِ قلبِ تو.»
36دِ اوچِه، زِئنِهای زِنِهئی میکِرد وِ نُومِ حَنا، حنا نَبی وَ دایا پیری بی، او دختِرِ فِنوئیل دِ طایفَه آشیر بی. حَنا دِما هفت سال کِه شی کِردی، مِیرَهشِه دِ دَس دِئی 37تا هشتاد وُ چهار سالِهئی آفِرَت مَنی. او هیچ دِ معبد نِمیکِرد وِ دَر، بلکِم شُو وُ روز، وا دعا وَ روزَه عبادت میکِرد. 38حَنا، دُرِس هِه دِ او موقَع، اُوما وا نِزیک وَ خدا نِه شكر کِرد، واردِ گِردِ وِنُو کِه چَش وِ رَه آزادی اورشلیم بییِن، دِ بارَه عیسی قِصَه کِرد.
بازگشت وِ ناصرَه
39دِما یَکِه یوسف وَ مریم گِردِ آییندایینِ شریعتِ خداوندِ نِه تمُوم وُ کمال اُوِردِن وِ جا، وِرگَشتِن وِ شهرِ خُوشُو ناصرَه، دِ وِلاتِ جلیل. 40ایمدال، او بچَه رُشد میکِرد وَ قَوی مِوی. او پُر دِ حكمت بی وَ لطفِ خدا وِ ری سَرِش بی.
عیسی نوجِوُو دِ معبد
41داآ بُوَه عیسی همَه سالَه سی عیدِ پِسَخ مِیرَتِن وِ اورشلیم. 42هِه کِه عیسی دُوازَه سالُو بی، وِ رَسمِ عید، رَتِن وِ اورشلیم. 43دِما خِلاص بییِهنِ آییندایینِ عید، هِه کِه دِ رَه وِرگَشتِه بییِن، عیسی نُوجِوُو مَن دِ اورشلیم. اما داآ وُ بُوَهش دِ ایی کار واخَوَر نِوین، 44زوتا گِمُو میکِردِن کِه ها دِ مینِ كاروان. یِه رو تمُوم سفر کِردِن. آخِرسَر اُفتان وِ فِتِراقِ عیسی دِ مینِ قُوم وُ خیشیا وُ آشنایاشُو. 45هِه کِه پیاش نَكِردِن، سی جُستِهنِش وِرگَشتِن وِ اورشلیم. 46دِما سِه رو، آخِر سَر او نِه دِ معبدِ خداوند پیا کِردِن، نِشِسی دِ مینِ معلمیا دین وَ وِ قِصَهیاشُو گوشِ مِیدَه وَ دِشُو سؤالیا میکِرد. 47هَر کَه قِصَهیا او نِه میشنَفت، دِ فَهمِش وَ جُئُویائی کِه مِیدَه، بِلاجیش مِیما. 48هِه کِه داآ بُوَهش او نِه دِ اوچِه دیئِن، ماقِشُو بُرد. داآش وِش گُت: «کُرکَه، اَ سی وامُو چِنی كِردی؟ مِه وَ بُوَهت وِ حالِ پَریشُو دِ مِنی تو بیئیم.» 49اما عیسی وِشُو گُت: «سی چی مِنی مِه میکِردیت؟ مَر نُئُونِسیت كِه مِه بایِس دِ حُونَه بُوَهم بام؟» 50اما وِنُو معنی ایی قِصَه نِه کِه وِشُو گُت نَفَمِسِن. 51اوسِه واردِشُو اُفتا وِ رَه وَ اُوما وِ ناصرَه وَ گوش وِ فِرمُونِ وِنُو بی. اما داآش تمُومِ ایی چیا نِه دِ مینِ دِلِش نِئَه میئاشت.
52وَ عیسی دِ قَدِقامَت وَ حکمت گَپ مِوی وَ دِ تِه خدا وَ مردِم عزیزتِر مِئی.
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 2: NLB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
