انجیلِ لوقا 1
1
1عالیجناب تِئُوفیلُوس، دِ اوچِه کِه بُری دَس وِ نیسَنِهنِ حَقاتِ کاریائی زَنَه کِه وِ تِه اِیما وِ اَنجُوم رَسِسَه، 2دُرِس هِه چِنُو کِه وِنُو کِه دِ اول وا چَشیا خُوشُو دیئینی وَ پاکاریا کلُوم بییِن، وِ اِیما سِپُردِن. 3مِه هَم کِه همَه چی نِه دِ اول، خو وارَسی کِردِمَه، صِلا چِنی دیئِم کِه وِنُو نِه وِ رِقات سی شِما، بَنیسنِم، 4تا دِ دُرِسی او چیئی کِه یای گِرِتیتَه، خاطر جمع بایت.
پیشگوئی وِ دی اُومایِهنِ یحیی تعمید دهندَه
5دِ زِمُونِ هیرودیس، پاتشا وِلاتِ یهودیَه، كاهنی زِنِهئی میکِرد، وِ نُومِ زكریا، او دِ کاهِنیا دَسَه اَبیا بی. کاهِنیا آیِمیا عالِمی بییِن کِه دِ مینِ معبدِ یهود خدمت میکِردِن. زکریا زِئنِهای وِ نُومِ الیزابت داشت کِه دِ لُونِ هارونِ کاهِن بی. 6هَر دِکشُو دِ وَرِ چَشِ خدا صالح بییِن وَ طبقِ گِردِ حُکمیا وَ هُدیا خداوند بیعِیو رفتار میکِردِن. 7اما وِنُو اُولادی نائاشتِن، سی یَکِه الیزابت مَزا بی وَ هَر دِکشُو پیر بییِن.
8یِه گِل کِه گِی خدمتِ دَسَه زكریا بی، وَ او دِ درگاه خدا كِهانَت میکِرد، 9بِنا وِ رَسمِ کاهِنیا، پِشک اُفتا وِ نُومِ زکریا، تا رُوئَه وِ مینِ معبدِ خداوند، سی دی کِردِهنِ بُخور. 10دِ موقَع دی کِردِهنِ بُخور، گِردِ مردِمی کِه دِ دَر بییِن نِئان وِ دعا کِردِه. 11دوچِه یَکی دِ فرشتَهیا خداوند دِراُوما وِ زکریا، فرشتَه دِ لا راسِ تَشدُونِ بُخور اِیسایی. 12زكریا دِ دیئِهنِش، زَرتِلاق بی وَ زَلَه اُفتا وِ جُونِش. 13اما فرشتَه وِش گُت: «زكریا، زَلَهت نَرُوئَه! سی یَکِه دعات مستجاب بییَه وَ زِئنَهت الیزابت سیت کُری مییارَه وِ دی کِه تو نُومِشِه مینی وِ یحیی. 14تو شارِت کوک موئَه، وَ خیلییا هَم دِ وِ دی اُومایِهنِش خُشال موئَن، 15سی یَکِه او دِ نظرِ خداوند گَپ موئَه. یحیی نَبایِس هیچ وِ عِرَق وُ شِرُو لُو بَزِنَه، او حتی دِ گیَه داآش، پُر موئَه دِ روح القدوس. 16وَ بُری دِ قُومِ اسرائیلِ نِه والا خداوند، خداشُو وِرمیگَردِنَه. 17یحیی دِ روح وَ دِ قدرتِ ایلیا نبی، دِ نِها مسیحِ موعود میایَه تا دِلِ بُوَهیا نِه والا اُولادیا نِزیک بَکَه، وَ وِ یاغییا فَهم بِئَه کِه چی بُوَهیاشُو وِ رَه آیِمیا صالح وِرگَردَن، تا قُومی آمادَه سی خداوند حاضر بَکَه. 18زكریا دِ فرشتَه پُرسی: «یَه نِه دِ کجا دُونِسوئِم؟ مِه پیا پیری هیسِم وَ زِئنَهم هَم دایائی اَ.» 19فرشتَه وِش جُئُو دَه: «مِه جبرائیلِم كِه دِ حضورِ خدا مِسِم. وَ ایسِه رِ بیمَه تا وا تو قِصَه بَکِم وَ ایی مِزگُونی نِه وِت بَرَسِنِم. 20اِیمدال لال موئی وَ دَ تا روزی کِه ایی چیا اتفاق بِفتَن، نَتُونی قِصَه بَکی، سی یَکِه قِصَهیا مِه نِه کِه دِ موقَع خُوش وِ اَنجُوم مِیرَسَه، باوَر نَکِردی.»
21دِ ایی مینَه، جِماعت چَش وِ رَه زكریا بییِن، وَ دِ یَکِه ایقَه زیاد دِ مینِ معبد مَنی، مِلاق دِ گُپِشُو بُرِسی. 22هِه یَکِه زکریا کِرد وِ دَر، نَتُونِس وا مردِم قِصَه بَکَه، پس فَمِسِن رؤیائی دِ مینِ معبد دیَه، سی یَکِه هِه تَنیا وا اشارَه واشُو قِصَه میکِرد وَ هِه چِنُو لال مَنی. 23زكریا دِما یَکِه گِی خدمتِش خِلاص بی، وِرگَشت وِ حُونَهش.
24دِما چَنی، زِئنَهش الیزابت حاملَه بی وَ سی پنج ماه خُوشِه دِ چَشِ مردِم قایِم کِرد. 25اِلیزابِت میگُت: «خداوند سی مِه چِنی کِردَه. وَ دِ ایی روزیا وِم نظر کِردَه وَ او چیئی نِه کِه دِ تِه مردِم سی مِه عارِنَنگ بی وِرداشتَه.»
پیشگوئی وِ دی اُومایِهنِ عیسی
26دِ ماه شَشِمِ حامِلِهئی الیزابت، جبرائیلِ فرشتَه؛ دِ لا خدا کِل بی وِ شهری دِ وِلاتِ جلیل، کِه ناصِرَه نُوم داشت، 27تا رُوئَه وِ تِه دختِرِ ریبَستِهای وِ نُومِ مریم. مریم دَسگیرُونِ پیائی بی، وِ نُومِ یوسف کِه دِ لُونِ داوودِ پاتشا بی. 28فرشتَه رَت وِ تِه مریم وَ گُت: «سِلام وِ تو، کِه خداوند وِت نظر کِردَه. خداوند ها وات.» 29اما مریم وا اِشنَفتِهنِ قِصَهیاش پَریشُو بی وَ وا خُوش فکر کِرد کِه یَه چطور سِلامی اَ. 30اما فرشتَه وِش گُت: «مریم، زَلَهت نَرُوئَه! لطفِ خدا نِصیوِت بییَه. 31ایسِه حامِلَه موئی، کُری مییاری وِ دی وَ نُومِشِه مینی عیسی. 32او گَپ موئَه وَ کُرِ خدای متعال حَنَه موئَه. خداوند خدا تخت پاتشائی جَدِش داوود نِه وِش عطا میکَه. 33او تا ابد وِ خاندانِ یعقوب کُرِ ابراهیم سِلطِنَت میکَه وَ پاتشائیش هیچ خِلاصی نارَه.» 34مریم دِ فرشتَه پُرسی: «یَه چطور موئَه؟ سی یَکِه مِه هَنی ریبَستَهآم؟» 35فرشتَه جُئُو دَه: «روحالقدس وِت میایَه وَ قدرتِ خدای متعال وِت سا مُونَه، زوتا، او بچَه کِه قِرار اَ وِ دی بیا مقدس وَ کُرِ خدا حَنَه موئَه». 36ایمدال، الیزابت هَم کِه دِ قُومُونِت اَ؛ دِ سَرُونَه پیری اُوِس اَ وَ کُری دِ رَه دارَه. اَ، وَه کِه میگُتِن مَزا اَ، ها دِ ماه شَشِمِ حامِلِهئیش. 37سی یَکِه وِ تِه خدا هیچ کاری مُحال نی.» 38مریم گُت: «ایمدال، مِه کنیزِ خداونداِم؛ چیئی کِه وِم گُتی، بوئَه.» اوسِه فرشتَه دِ تِهش رَت.
ملاقاتِ مریم وا الیزابت
39هِه دِ او روزیا، مریم وِریسا وُ هُولپِلَکی رَت وِ شهری دِ کُوءکَمَریا وِلاتِ یهودیَه. 40وَ رَت وِ حُونَه زكریا، وِ الیزابت سِلام كِرد. 41هِه یَکِه الیزابت سِلامِ مریمِ نِه اِشنَفت، بچَه دِ گیَهش ژیل حَرد، وَ الیزابت دِ روحالقدس پُر بی؛ 42الیزابت وا دَنگِ بُلِن گُت: «تو دِ مینِ زَنُو هورِمی، وَ هورِم اَ ثمرَه رَحِمِ تو! 43مِه کیاِم کِه داآ خداوندِم بیا وِ تِهم؟ 44سِه کُو! هِه یَکِه دَنگِ سِلامِتِه اِشنَفتِم، بچَه دِ شایی دِ گیَهم ژیل حَرد. 45خُشالِ او زَ کِه باوَر کِرد، کِه او چیئی کِه دِ لا خداوند وِش گُتِسَه، وِ اَنجُوم مِیرَسَه.»
نغمَه ستایشِ مریم
46مریم گُت:
«جُونِ مِه خداوندِ نِه جِلال مِیئَه
47وَ روحِم وِ سُنَه نجات دهندَهم خدا، شایی میکَه،
48سی یَکه وِ خواری کنیزِ خُوش نظر وَنَه.
دیساتما، گِردِ نسلیا مِه نِه هورِم مُوحُونَن،
49سی یَکِه او قادر کِه نُومِش قدوس اَ،
کاریا گَپی سیم کِردَه.
50رَحمَتِش نسل وِ نسل،
نِصیوِ گِردِ خداتَرسیا موئَه.
51او وِ بالِ خُوش، کاریا قَدَری کِرِدَه
وَ وِنُونی نِه کِه دِ فکر وُ دِلِشُو غورتَن، تینوارَه کِردَه؛
52زورداریا نِه دِ تختِشُو کَشیئَه وِ هار
وَ وِنُونی نِه کِه خوار بینَه سَرفِراز کِردَه.
53گُسنَهیا نِه وا چیا خو سیر کِردَه
اما دُولَهمَنیا نِه دَسِ پَتی رائی کِردَه.
54او رَحمَتِ خُوشِه وِ یای اُوِردَه،
وَ پاکارِ خُوش قُومِ اسرائیلِ نِه یاری دِئَه.
55هِه چِنُو کِه وِ اَجدادِ اِیما، ابراهیم وَ نسلِش
وَعدَه دِئی کِه تا ابد چِنی بَکَه.»
56مریم نِزیکِ سه ماه مَن وِ تِه الیزابت وَ اوسِه وِرگَشت وِ حُونَهش.
وِ دی اُومایِهنِ یحیی تعمید دهندَه
57موقَع زائاسِهنِ الیزابت بی وَ کُری اُوِرد وِ دی. 58هِه کِه هُمسایا وُ قومُونِش اِشنَفتِن كِه خداوند چه رَحمَتِ گَپی دِ حَقِش کِردَه، دِ شاییش شریک بییِن.
59دِ روز هشتِم، گِردِ قومُونُو رِفیقُونِشُو سی ختنَهسِیرُونِ بَچولَه اُومان؛ وَ میحاسِن نُومِ بُوَهش زکریا نِه بَنِیئَن وِ ریش. 60اما داآ بچَه گُت: «نَه! نُومِش بایِس یحیی با.» 61وِنُو گُتِن: «دِ طایفَه تو هیشکَه چِنی نُومی نائاشتَه.» 62پس وا اشارَه، دِ بُوَه بَچولَه پُرسیئِن میحا نُومِ بچَه نِه چی بَنِیئَه. 63زکریا تختِهای نِه کِه ریش مینیسَنِن حاس، وَ ریش نیسَن: «نُومِش یحیی اَ!» وِنُو گِرد بِلاجیشُو اُوما. 64دَرجا دَمِ زکریا واز بی وَ زِوُونِش گُشِس وَ نِئا وِ قِصَهکِردِه وَ ستایشِ خدا نِه کِرد. 65زَلَه اُفتا وِ رِی گِردِ هُمسایا، وَ مردِم دِ سَرتاسَرِ کُوءکَمَریا یهودیَه دِبارَه گِردِ ایی چیا قِصَه میکِردِن. 66وَ گِردِ وِنُونی کِه ایی چیا نِه اِشنَفتِن دِ دِلشُو میگُتِن: «ایی بچَه چطور کَسی موئَه؟» سی یَکِه دَسِ خداوند واش بی.
نبوتِ زكریا
67اوسِه بُوَهش، زكریا، دِ روحالقدس پُر بی وَ چِنی نبوت كِرد وَ گُت:
68«هورِم با خداوند خدا، خدای قُومِش اسرائیل.
سی یَکه او اُومایَه وِ دیئِهنِ قُومِ خُوش وَ وِنُو نِه راهائی دِئَه وَ آزادشُو کِردَه.
69دِ خاندانِ پاکارِش داوود،
نجات دهندَه قَدَری بُلِن کِردَه،
70هِه چِنُو کِه دِ زِوُونِ انبیا مقدسِش
دِ زِمُونِ قدیم گُتی.
71کِه اِیما نِه دِ دَسِ دُشمِهنُو
وَ گِردِ وِنُو کِه بَیئِشُو دِ اِیما میا، نجات مِیئَه،
72تا او رَحمَتی نِه کِه وِ اَجدادِمُو وَعدَهشِه دِئی نِشُو بِئَه
وَ عَهدِ مقدسِ خُوشِه بیارَه وِ ویر.
73هِه او قِسَمی نِه کِه
سی جَدِ اِیما ابراهیم حَردی،
74تا اِیما نِه دِ دَسِ دُشمِهنُونِمُو خِلاص بَکَه.
وَ بیا وِ کمکِمُو تا بی هیچ تَرسی،
75دِ حضورِش دِ قدوسیت وَ عدالت
دِ گِردِ روزیا عُمرمُو خدمتِش بَکیم.
76وَ تو، رولَهم، پِیغَمَرِ خدای متعال حَنَه موئی،
سی یَکِه نِهاتِر دِ خداوند مِیری
تا رَهیاشِه آمادَه بَکی،
77وَ وِ قُومِش ایی آگاهی نِه بِئی
كِه وا آمُرزیئِهنِ گُنَهیاشُو، وِنُو نجات پیا میکَن.
78سی یَکِه خدای اِیمـا نِه، دِلی اَ پُر دِ رَحمَت،
وَ وِ ایی سُنَه، لیسکِ اَفتُو دِ عرشِ بَرین دِرمیا وِمُو،
79تا وِ وِنُو کِه دِ تاریكی وَ دِ زیرِ سا مرگ مالگَه دارَن، روشنائی بِئَه،
وَ قِدَمیا اِیمـا نِه دِ رَه صُول وُ سلامتی هدایت بَکَه.»
80او بچَه گَپ مِوی وَ دِ روح قُوَت میگِرِت، وَ تا زِمُونِ حضورِش دِ اَنظارِ قُومِ اسرائیل، دِ بیاوُو وِ سَر مُوئُورد.
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 1: NLB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
