प्रकाशितवाक्य 9

पाँचवी तुरही

1जिसे बेले पाँचवे स्वर्ग़दूता ने तुरही बजाली, तां मैं स्वर्ग़ा कनु धरती उपर हेक तारा ढेते ङेखला, ते ओनु पताल कोण्ड ची कुंजी ङिली गेली। 2ओणे पताल कोण्ड खोड़ला, ते कोण्ड महु भट्टे आलीकर धूंआ ऊठला, ते कोण्ड चे धूंऐ लारे सूरज ते आसमान काले पड़ती गेले।

3ओ धूंऐ महु धरती उपर तिङी निकड़ली, ते वानु धरती चे बिच्छुवा सिरखरी ताकत ङिली गेली। 4ते वानु केहले गेले, कि ना धरती चे खड़ा नु, ना कुई सावली नु, ना कुई दरख्ता नु नुकसान पुचाओ, हेको वां इन्साना नु जाये मत्थे उपर नरीकारा ची मौहर कोनी। 5ते वां तिङीया नु लौका नु मारती नाखणे चा ना, पर पाँचा मेहना तक दर्द ङेणे चा अधिकार ङिला गेला, ते वांचा दर्द इसड़ा हुता जिंवे बिच्छुवा चे ङंग मारणे लारे इन्साना नु हुवे। 6वां ङिहां मां बन्दी मौत नु सोधे, ते नी लाभी, ते मरणे वास्ते तरसे ते मौत वाकनु दूर द्रोड़ी।

7वां तिङीया चा नमुना लड़ाई वास्ते तियार करले आले घोड़ा जिसड़ा हुता, ते वांचे ठोङा उपर मना सोने चे मुग़ट हुते, ते वांची मुँहे बन्दा चे जिसड़ी हुती। 8वांचे माल असतरीया चे माला जिसड़े ते ङांत शेरा चे ङांता जिसड़े हुते। 9वे लोहे जिसड़ा कवच घाले आले हुते, ते वांचे खांपा ची अवाज इसड़ी हुती जिंवे रथा ते ब़ोहत सारे घोड़ा ची जको लड़ाई मां द्रोड़ते हो। 10वांची पूंछ बिच्छुवा जिसड़ी हुती ते वांचे मां ङंग हुते, ते वानु पाँचा मेहना तक बन्दा नु ङोख पुचाणे ची जको ताकत मिड़ली हुती वा वांची पूंछे मां हुती। 11पताल कोण्ड चा दूत वांचे उपर राजा हुता ओचे नां इब्रानी भाषा मां अबद्दोन ते यूनानी भाषा मां अपुल्‍लयोन छै। यानिकि जा ङोन शब्दा चा मतलब नाश करना छै।

12पेहली बङी आफत बीतती चुकली ङेखा, हमा ऐचे बाद ङोन बङीया आफता नेरीया आणे आलीया छी।

छेवीं तुरही चे बजणे

13जिसे बेले छेवें स्वर्ग़दूता ने तुरही बजाली तां सोने ची वेदी जको नरीकारा चे सामणे छै, ओचे चऊं कूणा चे सींगा महु, मैं इसड़ी अवाज सुणली। 14मना कुई छेवें स्वर्ग़दूता नु जाये कनु तुरही हुती किहे पला, “वां चार स्वर्ग़दूता नु जको बङी नदी फरात चे गोढु ब़झले आले छी खोलती ङे।”

15वे चाहरी दूता नु खोलती ङिले गेले, जको वे घड़ी, ते ङिओ, ते मेहने, ते साल वास्ते बन्दा चा तीजा हेंस्सा मारणे वास्ते तियार करले गेले हुते। 16वांची फौज चे सवारा ची गिणती बीस करोड़ हुती। मैं वांची गिणती सुणली।

17ते मनु ऐ दर्शना मां घोड़े ते ओचे इसड़े सवार ङिसले, जाये कवच जाखते आलीकर लाल, ते नीले, ते गन्धक जिसड़े पीले कवच घाली आले हुते, ते वां घोड़ा चे ठोङ शेरा चे ठोङा आलीकर हुते, ते वांचे मुँहा महु जाखते ते धूंआ, ते गन्धक निकले पलते। 18यां तीन महामारी यानि जाखते ते धूंऐ ते गन्धक लारे जको वांचे मुँहा महु निकले पलती बन्दा चा तीजा हेंस्सा मारती नाखला गेला। 19कांकि वां घोड़ा ची ताकत वांचे मुँहा ते पूंछा मां हुती, ऐवास्ते कि वांचीया पूंछा नाग़ा जिसड़ीया हुतीया, ते वां पूंछा चे मुँह वी हुते ते वांचे लारे वे दर्द पुचाते।

20बाकि बन्दा ने जको वां मरीया लारे कोनी मरले हुते आपणे हाथा चे कामा लारे मन कोनी फिराले कि दुष्टात्मा ची ते सोने ते चान्दी ते पित्तल ते पत्थर ते लाकड़ी चीया मूर्तिया ची पूजा ना करो जको ना ङेख ना सोण ना टोर सग़ी। 21ते जको लुहीं बाहले, ते टूणे करले, ते व्यभिचार करला, ते चोरी वाणे करली हुती, वाणे वांचे कनु वी मन कोनी फिराले।

Currently Selected:

प्रकाशितवाक्य 9: ODR

Highlight

Copy

Compare