ອົບພະຍົບ 14
14
1ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວເວົ້າກັບໂມເຊວ່າ, 2“ຈົ່ງບອກຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ກັບຄືນໄປແລ້ວຕັ້ງຄ້າຍພັກໃກ້ກັບປີຮາຮີໂຣດ ເຊິ່ງຢູ່ລະຫວ່າງມິກໂດນ ແລະ ທະເລ. ໃຫ້ພວກເຂົາຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ແຄມທະເລ ກົງກັນຂ້າມກັບບາອານເຊໂຟນ. 3ຟາໂຣຈະຄິດວ່າ, ‘ຊາວອິດສະຣາເອນນັ້ນວົນວຽນໄປມາໃນດິນແດນດ້ວຍຄວາມສັບສົນ, ໂດຍມີທະເລຊາຍອ້ອມຮອບຢູ່’. 4ແລະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຟາໂຣມີໃຈແຂງກະດ້າງ, ແລ້ວລາວຈະໄລ່ຕາມພວກເຂົາໄປ. ແຕ່ເຮົາຈະໄດ້ຮັບກຽດເອງຜ່ານທາງຟາໂຣ ແລະ ກອງທັບທັງໝົດຂອງລາວ, ແລ້ວຊາວເອຢິບທັງຫລາຍຈະໄດ້ຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ”. ດັ່ງນັ້ນ ຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງ.
5ເມື່ອກະສັດແຫ່ງເອຢິບຮູ້ວ່າປະຊາຊົນໄດ້ໜີໄປແລ້ວ, ຟາໂຣ ແລະ ບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງເພິ່ນກໍປ່ຽນໃຈເລື່ອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຫຍັງລົງໄປແລ້ວ? ພວກເຮົາໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນໄປ ແລະ ພວກເຮົາກໍສູນເສຍແຮງງານຂອງພວກເຂົາ!” 6ດັ່ງນັ້ນ ຟາໂຣຈຶ່ງຈັດລົດມ້າຕຽມພ້ອມ ແລະ ເອົາກອງທັບຂອງຕົນໄປນໍາ. 7ເພິ່ນໄດ້ເອົາລົດມ້າທີ່ດີທີ່ສຸດຫົກຮ້ອຍຄັນ ໄປພ້ອມກັບລົດມ້າຄັນອື່ນໆຂອງເອຢິບ ພ້ອມທັງນາຍທະຫານທີ່ຄວບຄຸມພວກເຂົາທັງໝົດ. 8ພຣະເຈົ້າຢາເວເຮັດໃຫ້ຟາໂຣກະສັດແຫ່ງເອຢິບຍັງມີໃຈແຂງກະດ້າງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ຟາໂຣຈຶ່ງໄດ້ໄລ່ຕາມຊາວອິດສະຣາເອນ ເຊິ່ງຍົກຂະບວນອອກມາຢ່າງກ້າຫານ. 9ກອງທັບເອຢິບມີຄື: ກອງມ້າ, ລົດມ້າ, ທະຫານມ້າ#14:9 ຫລື ຄົນຂັບລົດມ້າ ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ້ 17, 18, 23, 26 ແລະ 28 ແລະ ທະຫານຂອງຟາໂຣທັງໝົດ ໄດ້ອອກໄລ່ຕິດຕາມຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ຕາມມາທັນພວກເຂົາຂະນະທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ແຄມທະເລໃກ້ກັບປີຮາຮີໂຣດ ເຊິ່ງກົງກັນຂ້າມກັບບາອານເຊໂຟນ.
10ເມື່ອຟາໂຣເຂົ້າມາໃກ້, ຊາວອິດສະຣາເອນຫລຽວໄປ ແລ້ວເຫັນຊາວເອຢິບຕາມພວກເຂົາມາເປັນຂະບວນ. ພວກເຂົາກໍພາກັນຢ້ານຫລາຍ ແລະ ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ. 11ພວກເຂົາກ່າວຕໍ່ໂມເຊວ່າ, “ເປັນເພາະຢູ່ເອຢິບບໍ່ມີບ່ອນຝັງສົບທ່ານຈຶ່ງພາພວກເຮົາມາເພື່ອຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານນີ້? ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເຮັດຕໍ່ພວກເຮົາໂດຍການນຳເອົາພວກເຮົາອອກມາຈາກເອຢິບ? 12ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ບອກທ່ານຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນເອຢິບບໍວ່າ, ‘ຢ່າມາຫຍຸ້ງກ່ຽວກັບພວກເຮົາ; ປ່ອຍໃຫ້ພວກເຮົາຮັບໃຊ້ຊາວເອຢິບ’? ປ່ອຍໃຫ້ພວກເຮົາຮັບໃຊ້ຊາວເອຢິບກໍຍັງດີກວ່າມາຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານນີ້!”
13ໂມເຊໄດ້ຕອບປະຊາຊົນວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເລີຍ. ຈົ່ງຕັ້ງໝັ້ນຄົງຢູ່ ແລະ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນການປົດປ່ອຍທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະນຳມາໃຫ້ພວກເຈົ້າໃນວັນນີ້. ຊາວເອຢິບທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນຢູ່ໃນວັນນີ້ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນອີກ. 14ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະສູ້ຮົບແທນພວກເຈົ້າເອງ; ພວກເຈົ້າພຽງແຕ່ມິດຢູ່ເທົ່ານັ້ນ”.
15ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເວົ້າກັບໂມເຊວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງຫາເຮົາ? ຈົ່ງບອກຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ມຸ່ງໜ້າຕໍ່ໄປ. 16ຈົ່ງຍົກໄມ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະ ເດ່ມືຂອງເຈົ້າອອກໃສ່ທະເລເພື່ອໃຫ້ນ້ຳແຍກອອກເພື່ອວ່າຊາວອິດສະຣາເອນສາມາດຍ່າງຜ່ານທະເລໄປເທິງພື້ນດິນແຫ້ງ. 17ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຊາວເອຢິບມີໃຈແຂງກະດ້າງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄລ່ຕິດຕາມພວກເຈົ້າມາ. ແລະ ເຮົາຈະໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດຜ່ານຟາໂຣ ແລະ ກອງທັບທັງໝົດຂອງລາວ, ຜ່ານບັນດາລົດມ້າ ແລະ ທະຫານມ້າຂອງລາວ. 18ຊາວເອຢິບຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວເມື່ອເຮົາໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດຜ່ານທາງຟາໂຣ, ລົດມ້າ ແລະ ທະຫານມ້າຂອງລາວ”.
19ຫລັງຈາກນັ້ນ ເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳໜ້າກອງທັບຂອງອິດສະຣາເອນກໍຖອຍມາຢູ່ຂ້າງຫລັງຂອງພວກເຂົາ. ເສົາເມກກໍໄດ້ເຄື່ອນຈາກຂ້າງໜ້າມາຕັ້ງຢູ່ຂ້າງຫລັງຂອງພວກເຂົາ, 20ຄືເຄື່ອນມາລະຫວ່າງກອງທັບຂອງເອຢິບ ແລະ ອິດສະຣາເອນ. ຕະຫລອດຄືນນັ້ນ ເມກໄດ້ນຳເອົາຄວາມມືດມາໃສ່ດ້ານໜຶ່ງ ແລະ ແສງສະຫວ່າງມາໃສ່ອີກດ້ານໜຶ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຝ່າຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃກ້ກັນຕະຫລອດຄືນ.
21ໂມເຊໄດ້ເດ່ມືຂອງຕົນອອກໃສ່ທະເລ ແລະ ຕະລອດຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ທະເລໄຫລກັບດ້ວຍລົມແຮງທາງຕາເວັນອອກ ແລະ ໄດ້ປ່ຽນທະເລໃຫ້ເປັນດິນແຫ້ງ. ນ້ຳຖືກແຍກອອກຈາກກັນ, 22ແລ້ວຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຍ່າງຜ່ານທະເລໄປເທິງພື້ນດິນແຫ້ງ, ໂດຍມີນໍ້າເປັນກຳແພງຢູ່ດ້ານຂວາ ແລະ ດ້ານຊ້າຍຂອງພວກເຂົາ.
23ຊາວເອຢິບໄດ້ໄລ່ຕິດຕາມພວກເຂົາມາ ແລະ ບັນດາມ້າ, ລົດມ້າ ແລະ ທະຫານມ້າທັງໝົດຂອງຟາໂຣກໍໄດ້ໄລ່ຕິດຕາມພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນທະເລ. 24ໃນເວລາໃກ້ຮຸ່ງເຊົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຫລຽວລົງມາເບິ່ງກອງທັບຊາວເອຢິບຈາກເສົາໄຟ ແລະ ເສົາເມກ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນ. 25ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ລໍ້ລົດຮົບຂອງພວກເຂົາຄາດິນ#14:25 ຫລື ເຮັດໃຫ້ລໍ້ລົດຮົບຂອງພວກເຂົາຫລຸດອອກມາເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຂັບຂີ່. ແລະ ຊາວເອຢິບຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ພາກັນໜີໄປຈາກຊາວອິດສະຣາເອນເທາະ! ພຣະເຈົ້າຢາເວກຳລັງຕໍ່ສູ້ເອຢິບເພື່ອພວກເຂົາ”.
26ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເວົ້າກັບໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງເດ່ມືຂອງເຈົ້າອອກໃສ່ທະເລເພື່ອວ່ານ້ຳຈະໄຫລກັບຄືນຖ້ວມຊາວເອຢິບ ແລະ ລົດມ້າພ້ອມທັງທະຫານມ້າຂອງພວກເຂົາ”. 27ໂມເຊຈຶ່ງໄດ້ເດ່ມືຂອງຕົນອອກໃສ່ທະເລ, ແລ້ວໃນຕອນເຊົ້ານໍ້າທະເລກໍໄຫລກັບຄືນສູ່ບ່ອນຂອງມັນ. ຊາວເອຢິບກຳລັງພະຍາຍາມປົບໜີຈາກສິ່ງນີ້ໄປ, ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກວາດພວກເຂົາລົງທະເລ. 28ນ້ຳໄດ້ໄຫລກັບຄືນແລ້ວຖ້ວມລົດມ້າ ແລະ ທະຫານມ້າ ກອງທັບທັງໝົດຂອງຟາໂຣທີ່ໄລ່ຕິດຕາມຊາວອິດສະຣາເອນເຂົ້າໄປໃນທະເລ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດລອດຊີວິດແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ.
29ແຕ່ຊາວອິດສະຣາເອນຍ່າງຜ່ານທະເລໄປເທິງພື້ນດິນແຫ້ງ, ໂດຍມີນ້ຳເປັນກຳແພງຢູ່ດ້ານຂວາ ແລະ ດ້ານຊ້າຍຂອງພວກເຂົາ. 30ໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຊ່ວຍຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ພົ້ນຈາກເງື່ອມມືຂອງຊາວເອຢິບ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນກໍໄດ້ເຫັນສົບຂອງຊາວເອຢິບຕນອນຕາຍຢູ່ຕາມແຄມຝັ່ງ. 31ເມື່ອຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ເຫັນມືອັນມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສະແດງຕໍ່ຊາວເອຢິບແລ້ວ, ປະຊາຊົນກໍພາກັນຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ມອບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງພວກເຂົາໄວ້ໃນພຣະອົງ ແລະ ໃນໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.
Currently Selected:
ອົບພະຍົບ 14: LCV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Holy Bible, Lao Contemporary Version™| © 2023, 2025 by Biblica, Inc.|
Used with permission. All rights reserved worldwide.© 2023, 2025 by Biblica, Inc.
