Exodus 23

Lógir um at flyta mál

1Tú mást ikki ganga um við sleyi. Styðja ikki hann, ið órætt hevur, so at tú við vitnisburði tínum elvir yvirgangsverk. 2Lat ikki fjøldina leiða teg út í tað illa. Eigur tú at svara í sakarmáli, tá rong ikki rættin til tess at gera fjøldini eftir vild. 3Í sakarmáli mást tú ikki gera mannamun, tó at maður er fátækur. 4Kemur tú fram á oksa fígginda tíns ella asna hans, ið vilstir eru, tá skalt tú beina teimum aftur til hansara. 5Sært tú asna fígginda tíns liggja avveltan undir klyv síni, mást tú ikki fara frá honum, nei, tú skalt hjálpa manninum at fáa hann aftur á føtur. 6Tú mást ikki reingja rættin fyri hinum fátæka tjóðfelaga tínum í sakarmáli hans. 7Hav teg langt burtur frá órættvísum máli; og bana ikki hinum sakleysa og honum, ið rætt hevur; tí at eg rættvísgeri ikki hann, ið órætt hevur. 8Tak ikki við mutri, tí at mutur blindar hin væl skygda og fløkir mál hins rættláta. 9Kúga ikki útisetan; tit vita, hvussu tað finst at vera útiseti, tí at tit hava sjálvir verið útisetar í Egyptalandi.

Lógir um hvíludagar og høvuðshátíðirnar

10Í seks ár skalt tú sáa jørð tína og bera inn grøði hennara, 11men sjeynda árið skalt tú lata hana hvíla og liggja fyri einki, til tess at fátæku tjóðfelagar tínir mega fáa at eta; og tað, sum teir lata vera eftir, kunnu villdjórini á bønum eta. Soleiðis skalt tú bera teg at bæði við víngarði og oljutrøum tínum. 12Í seks dagar skalt tú verk títt vinna, men sjeynda dagin skalt tú halda hvíludag, til tess at oksi tín og asni mega hvíla seg og hústrælur tín og útisetin fáa andað. 13Alt, sum eg bjóði tykkum, skulu tit halda; tit skulu ikki nevna aðrar gudar; ikki taka teir upp á tungu! 14Tríggjar ferðir um árið skalt tú halda mær hátíð. 15Hátíð hinna ósúrgaðu breyða skalt tú halda; eins og eg beyð tær, skalt tú í sjey dagar eta ósúrgað breyð ta ásettu tíð í ábib mánaði, tí at tá fóru tit út úr Egyptalandi. Eingin má koma tómhentur fram fyri ásjón mína; 16og somuleiðis hveitiskurðarhátíðina, tá ið tú skert frumgróðurin av øllum verki tínum, sum tú sáaði í veltu tína; og aldinhøgtíðina um árslok, tá ið tú hevur flutt úrtøkuna av verki tínum heim úr bønum. 17Tríggjar ferðir um árið skal alt kallkyn títt koma fram fyri Harran, drottin. 18Ikki mást tú ofra blóðið av sláturofri mínum saman við ósúrgaðum breyði; og tað feita av hátíðarofri mínum má ikki verða liggjandi til næsta morgun. 19Tað fyrsta, frumgróðurin av jørð tíni, skalt tú bera inn í hús Harrans, Guðs tíns. Tú mást ikki sjóða geitarlamb í mjólk undan móður síni.

Áminning um at halda boð Harrans. Heiti um sigur á Kánáanitum

20Sí, eg sendi eingil mín undan tær til at varðveita teg á ferðini og leiða teg á tann stað, sum eg havi ætlað tær. 21Vara teg fyri honum og lýð rødd hans; rís ikki upp ímóti honum; hann vil ikki fyrigeva misbrot tykkara, tí at navn mítt er í honum. 22Lýðir tú rødd hans og gert alt, sum eg sigi, tá skal eg vera fíggindi fígginda tína og mótstøðumaður mótstøðumanna tína. 23Ja, eingil mín skal ganga undan tær og leiða teg til Ámorita, Hetita, Perezita, Kánáanita, Hivita og Jebusita; og eg skal avoyða teir. 24Tú mást ikki tilbiðja ella dýrka gudar teirra og ikki hátta tær eftir siðum teirra; nei, tú skalt sorla gudamyndir teirra og smildra steinsúlur teirra. 25Tit skulu tæna Harranum, Guði tykkara, tá vil eg vælsigna breyð títt og vatn og reka allar sóttir frá tær. 26Eingin barnskotin og eingin óburin kvinna skal finnast í landi tínum; og tú skalt slíta fullan aldur. 27Ræðslu mína man eg senda undan tær og loypa ekka á allar tær tjóðir, ið tú kemur til; og eg man lata fíggindar tínar flýggja undan tær. 28Eg vil senda eiturflugur undan tær; og tær skulu reka Hivitar, Kánáanitar og Hetitar undan tær. 29Tó vil eg ikki reka teir burtur fyri tær eftir einum ári, so at landið ikki verður oyði, og villdjórini verða tær ov nógv. 30So við og við vil eg reka teir undan tær, til tú verður so fjølmentur, at tú kanst ogna tær landið. 31Landamark tíni vil eg lata røkka frá Reyðahavinum og alt at havi Filista, frá oyðimørkini alt at stóránni; tí at eg gevi íbúgvar landsins upp í tykkara hendur, og tú skalt reka teir undan tær. 32Ikki mást tú gera sáttmála við teir ella við gudar teirra. 33Teir skulu ikki verða búgvandi í landi tínum, tí at tá kundu teir tølað teg til at synda ímóti mær og til at dýrka gudar sínar, so at tað verður tær at snerru.

Currently Selected:

Exodus 23: FB

Highlight

Copy