Hebräer 1
1
Dit 1. Kapitel.
1Eterdat Gott ön di voarige Tid manningmal en üp mannigerlei Wis spreken hed dör di Profeten tö di Väders,
2Hed hi ön di lest Dagen tö üs spreken dör di Seen, welk hi stelt hēd tö en Arwing van Alles, dör welk hi uk di Warld måket hēd.
3Wil hi di Glindering van sin Herrelkheid es, en dit Iwenbild van sin Wesen, en drait alle Dinge me sin kraftig Urd, en hēd di Rensking van üs Send dör sik sallew tö Wei brågt, da hed hi sik sät tö di rogt Hund van di Majestät ön di Hōgde.
4En hi es vul moar âphoged uden üs di Engel, hi hēd en vul hoger Nom arewt üs ja hå.
5For tö watfoar en Engel hed hi jens said: Dü best min Seen, delling hå ik di töwonnen? En wederom: Ik skel sin Våder wis, en hi skel min Seen wis.
6En wederom: Üs hi di Jestgeboren inbringt ön di Wârld, sprakt hi: En alle Gotts Engeler skel höm önbödige.
7En tö di Engeler said hi wel: Hi måket sin Engeler tö Windjen, en sin Diners tö Fürflammen.
8Mar tö di Seen: Gott, din Stöl wåret van Ewigheid tö Ewigheid, dit Scepter van din Könningrik es en rogt Scepter.
9Dü hēst di Rogtfârdigheid lew, en håtest di Ungeregtigheid, diärom hēd din Gott di sallewt mi dit Öli van Frügged, moar üs din Mebrödhern.
10En dü, Herr! Hest van jest Begen di Gründ tö di Örd leid, en di Hemmelen sen di Werken van din Hunden.
11Dânen skel forgung, mar dü blewst, en ja skel apslidt üs en Kload.
12En üs en Kload wedt dü-s forwandele, en ja skel sik forwandele. Mar dü blewst disalwige, en din Jåren nem nin Jend.
13Tö watfoar en Engel hed hi tövoaren said: Sät di tö min rogt Hund, tö dat ik din Finder li tö en Skammel foar din Fet?
14Sen ja ek altermål tinstwellig Geister, diär ütstjürt sen tö Tinst, tö Help foar danen, welk di Seligheid arwe skel?
Currently Selected:
Hebräer 1: NFNT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
