2 Korinther 12
12
Dit 12. Kapitel.
1Om mi tö rümin, es mi wårelk nönt net, dag wel ik kom tö di Sjüner en Ipenbåring van di Herr.
2Ik kän en Mensk ön Kristus voar vjurtein Jåren, (of hi ön sin Likhäm wiär, dit wet ik ek; of hed hi bütten sin Likhäm wessen, dit wēt ik uk ek — Gott wēt et). Hi wad henrukt bet ön di träd Hemmel.
3En ik kän disallew Mensk, (of hi ön di Likhäm, of bütten di Likhäm wessen hed, dit wet ik ek — Gott wet et).
4Hi wåd henrükt ön dit Paradīs, en hjert Urder, diär ek üttöspreken sen, welk nin Mensk si kjen.
5Diärvan wel ik mi rüme; mar van mi sallew wel ik mi nönt rüme, voarbütten min Swakheid.
6En wan ik mi rüme wild, wiär ik da ek tåbig, for ik wild di Wårheid si. Ik let diärvan of, omdat ek hokken mi hoger agt, üs hi ön mi sjogt, of van mi hjert.
7Omdat ik aur di hōg Ipenbåring mi ek tö vul hēw, es mi en skarp Turn ön-t Flesk iwen, nämelk di Satans-Engel, diär mi me Fästen slaid, omdat ik mi ek aurhew.
8Diärom ha ik di Herr trimal böden, van mi tö wiken.
9En hi hed tö mi said: Let min Gnad di nog wis, for min Kraft es ön di Swakken magtig. Diärom wel ik ollerlewst mi om min Swakheids wel rüme, omdat di Kraft van Kristus ön mi unet.
10Diärom sen ik gud tö Mud ön Swakheid, ön Smoaien, ön Noad, ön Forfölging, ön Benautheid om Kristus sin wel. For wan ik swak sen, da sen ik stârk.
11Ik sen en Nar uden aur dit Rümin. Diärtö ha I mi twüngen. For ik skuld van ju lowet ud; for ik sen nönt mender, üs di hōg Aposeler#12.11 Lies: Aposteler. sen, alhurwel ik nönt sen.
12For di Markteken van en Apostel sen bi ju sken, me al Geduld me Teken en Wunder, en me Dåden.
13For wat es dit wel, hurön I mender sen üs di Üder Geminten, sönder dat ik ju ek beswäret hå? Foriw mi di Send.
14Betänk, ik sen bered, tö di trädmål tö ju tö kommen, en wel ju ek tö Last fål. For ik sjuk ek dit, wat ju es, mar ju sallew. For ek di Biärner skel foar di Åldern Warldsgud Såmele, mar di Åldern foar di Biärner.
15Mar ik wel mi rogt hold apåwere, en âpåwert ud foar ju Silen; alhurwel ik ju vul lew ha, en I mi dag litjet lew ha.
16Dag let dit man sa wis, dat ik ju ek lästig uden sen, mar, wil ik slau wiär, ha ik ju me List fangt.
17Ha ik van hokken min Voardil sagt dör dånen, welk ik tö ju stjürt ha?
18Ik hå Titus formånet, en me höm jit en Brödher moar stjürt. Hēd Titus sin Voardil bi ju sågt? Ha wat ek ön jen Geist wandelt? Hå wat ek ön disallew Futstöpen wandelt?
19Tänk I alweder, dat wat unk forswåre? Wat sprek ön Kristus voar Gott, en dit al geske, min Lewsten! tö ju Betering.
20For ik fürgte, wan ik kom, dat ik ju ek sa findj, üs ik et ha wel, en I mi uk ek sa findj, üs I mi ha wel; dat er ek Ünjensheid, Nidskheid, Fortörning, Strid, Sladder, Instokin Apblögenheid, Aprör diär es.
21Omdat wan ik weder kom, min Gott mi bi ju fornederige mut, en ik Beruen aur Vulen hå mut, diär voarhen sik forsendigt hå, en sik ek bekirt hå van di Ünrinheid, Hureri, en#12.21 en später hinzugefügt. Fülfattigheid, welk ja drewwen ha.
Currently Selected:
2 Korinther 12: NFNT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
