Sabedoría 14
14
1Outro, pola súa banda, aparellando para se facer ó mar
e percorrer as encristadas ondas
invoca a un madeiro máis fráxil cá barca que o leva;
2pois a esta proxectouna a cobiza da ganancia,
e foi a habelencia artesanal quen a construíu.
Transición: a providencia paternal de Deus
3Mais é a túa providencia, oh Pai, quen a goberna,
pois puxeches un camiño no mar
e un vieiro seguro por entre as ondas,
4demostrando que podes salvar de todo perigo,
de xeito que aínda sen coñecer a arte, pode calquera embarcar.
5Ti non queres que queden inservibles as obras da túa Sabedoría
e por iso os homes afiúzan as súas existencias ata nun madeiro fraxilísimo,
atravesan as marusías nunha balsa, e arriban sans.
6E así, nos comezos, cando pereceron os soberbios xigantes,
a esperanza do universo, fuxindo nunha barca
e gobernada pola túa man, transmitiu ó mundo
a semente da xeración.
7Benia o madeiro polo que foi realizada a xustiza!
8Mais malia o ídolo feito a man e tamén quen o fixo!
Este por fabricalo, aquel porque, sendo corruptible, foi chamado deus.
9Porque para Deus son por igual odiosos o impío e a súa impiedade
10e serán, en consecuencia, castigados a obra e quen a fabricou.
11Polo tanto hánselles tamén de pedir contas ós ídolos dos xentís
xa que, de entre as criaturas de Deus, convertéronse en obxecto de abominación,
en tropezo para as almas dos homes
e en trapela para os pés dos insensatos.
Orixe da idolatría
12A idea de facer ídolos foi o comezo da inmoralidade
e o seu invento trouxo a corrupción da vida,
13pois ó principio non os había, nin han existir para sempre;
14viñeron ó mundo pola superficialidade dos homes
e por esa razón estalles decretado un final súbito.
15Un pai amargado por un loito prematuro
fai unha imaxe do fillo malogrado tan cedo
e a quen hai pouco era un ser humano morto
dálle agora honra coma a un deus,
impondo ós seus subordinados misterios e iniciacións.
16Despois, co tempo, afírmase ese impío costume
e vén a ser observado coma lei.
Tamén por mandados dos tiranos adóranse esculturas:
17O non poder a xente honralos de presente,
por habitaren lonxe, reproducindo a remota fasquía,
confeccionaron unha imaxe visible do rei venerado
para agasallaren deste hábil xeito ó ausente coma presente.
18A emulación do artista estimulou a difusión do culto
aínda entre os que non o coñecían,
19pois desexando quizais compracer ó poderoso,
forzou con artificio a copia tirándoo favorecido;
20e a xente, atraída polo engado da obra,
considera agora digno de culto a quen había pouco respectaba
coma home.
21Isto todo resultou un engano para os viventes,
xa que os homes, escravizándose á calamidade ou á tiranía,
chegaron a impor ás pedras e ós madeiros o nome incomunicable.
Consecuencias da idolatría
22De seguido, non lles abondou o erraren no coñecemento de Deus,
senón que, mergullados na inxente loita da ignorancia,
aclaman tamaños males co nome de paz.
23Celebrando ritos infanticidas ou misterios arcanos
ou as esmorgas furibundas de ritos alleos,
24xa non respectan o decoro da vida e do matrimonio
senón que os uns ós outros se suprimen en emboscadas
ou se fan sufrir con adulterios.
25Un caos de sangue e crime éncheo todo;
roubo e fraude, corrupción, infidelidade, revolta e perxurio,
26confusión dos bos, esquecemento dos favores,
degradación das almas, inversión dos sexos,
desorde nos matrimonios, adulterio e impudor.
27Pois a veneración dos ídolos innomeables
é orixe, causa e termo de todo mal:
28porque ou se volven tolos ó se divertiren,
ou profetizan en falso,
ou viven na inxustiza,
ou perxuran á lixeira.
29O poren a fe en ídolos sen vida
non recean de ser condenados por xurar en falso.
30Mais por entrambos motivos vailles chegar o merecido:
por pensaren mal de Deus, dándose ós ídolos,
e por xuraren inxusta e falsamente desacatando a Santidade;
31pois non é o poder daqueles polos que xuran,
senón a xustiza contra os pecadores.
Currently Selected:
Sabedoría 14: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT