Sabedoría 11
11
1facendo prosperar as súas obras por medio dun profeta santo.
III. A SABIA GUÍA DE DEUS CO SEU POBO
Introdución
2Percorreron un deserto inhabitado
e cravaron as tendas en lugares intransitables;
3fixeron fronte a guerreiros
e rebateron inimigos.
4Cando tiveron sede berraron por ti,
e unha rocha fragosa deulles auga,
curounos da sede un duro penedo;
5canto serviu para castigar os seus inimigos
foi para eles axuda na dificultade.
Primeiro contraste: a auga da rocha, en lugar de sangue no río
6No sitio de manancial perenne,
dun río túrbido de sangue e po,
7pena do decreto infanticida,
décheslles a eles inesperadamente auga abonda,
8mostrándolles por medio daquela sede
de que xeito castigaras os seus adversarios.
9Porque cando os puxeches a proba,
se ben corrixíndoos con piedade,
comprenderon como eran atormentados os impíos
xulgados con ira;
10xa que a eles os probaras coma un pai que amoesta,
mais ós outros examináchelos coma un rei inflexible que condena;
11Ausentes e presentes, por igual esmorecían:
12unha dobrada tristura apreixábaos
e tamén un salaio coa lembranza do pasado,
13pois, ó oíren que por medio das súas probas
outros se beneficiaban, percibían niso a presenza do Señor.
14A quen noutrora deixaran abandonado e rexeitaran burlóns,
tiveron que admiralo ó remate dos sucesos,
sufrindo unha sede moi diversa da dos xustos.
Segundo contraste: paspallás en lugar de bechos
15En razón das súas desaxeitadas tolemias
polas que, extraviados, adoraron réptiles irracionais e viles bestas,
enviaches contra eles, en vinganza, unha grea de animais sen razón
16para que comprendesen que cadaquén é castigado naquilo no que peca.
Digresión: estilo de Deus nos seus castigos
17Abofé que non lle faltaban modos á túa man omnipotente,
que creara o universo da materia informe,
para lles botar enriba bandas de osos e de feros leóns
18ou feras de nova invención, descoñecidas, furibundas,
exhalando un bafo de lume
ou botando un alento fumegante,
ou fulminando polos ollos muxicas arrepiantes,
19que ben poderían exterminalos non xa coas súas feridas
senón destruílos só coa súa estarrecente ollada.
20E sen chegar a tanto, cun simple aire, podían caer
perseguidos pola túa vinganza
e varridos polo teu potente sopro,
mais arranxáchelo todo con medida, número e peso,
21pois sempre tes a disposición o usar do teu gran poder
e quen poderá oporse á forza do teu brazo?
22Porque o universo todo, de fronte a ti, é coma un lixo na balanza
e coma pinga de orballo da alborada caendo sobre a terra.
Deus ten sempre misericordia
23E con todo compadecícheste de todo, pois todo o podes
e pasas por alto os pecados dos homes para que se convertan,
24pois amas a todos os seres
e non rexeitas nada do que fixeches:
se algo che dese noxo, xa non o crearías.
25Como podería algo subsistir se ti non o queres
ou conservarse o que ti non chamas?
26Mais ti todo o perdoas porque todo é teu,
Señor, amigo da vida.
Currently Selected:
Sabedoría 11: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT