Sabedoría 10
10
1Ela protexeu ó pai do mundo, o primeiro en ser plasmado,
que fora creado só,
e tamén o ergueu da súa caída
2dándolle a forza para sometelo todo.
3Cando un criminoso se afastou dela na súa xenreira,
pereceu xunto cos seus degoiros fratricidas.
4Cando pola súa culpa a terra ficou alagada,
de novo a salvou a Sabedoría
patroneando ó xusto nun madeiro inservible.
5Foi ela por igual a que, cando as nacións se confundiron confabuladas no mal,
recoñeceu ó xusto e conservouno sen chata diante de Deus,
manténdoo firme ata por riba do amor polo seu fillo.
6No tempo do exterminio dos impíos
ela salvou ó xusto,
fuxitivo do lume que caeu sobre as cinco cidades.
7E como testemuña de tal ruindade
aínda resta un ermo fumegante
e árbores que dan o froito antes do tempo cumprido,
e, monumento a unha alma incrédula, mantense en pé a estatua de sal.
8Pois deixando de lado a Sabedoría
non só se prexudicaron non coñecendo o ben,
senón que deixaron nos viventes unha lembranza da súa necidade
de tal xeito que non puideron agachar os seus erros.
9A Sabedoría, en troques, librou de traballos ós seus fieis.
10Por vieiros rectos conduciu Ela ó xusto fuxitivo da carraxe fraterna.
Mostroulle o Reino de Deus
e deulle o coñecemento das cousas santas;
axudouno nos seus traballos
e fixo frutificar os seus esforzos,
11estivo ó seu carón fronte á cobiza dos opresores,
e enriqueceuno;
12protexeuno dos inimigos e asegurouno contra os que o axexaban;
deulle o premio do triunfo nunha dura liorta
para que se decatase de que a piedade é a máis poderosa.
13Non abandonou ela ó xusto vendido
senón que o librou de caer en pecado;
14xunto con el baixou ó cárcere
e non o deixou na cadea,
ata conseguir para el o cetro real
e o poder sobre os seus tiranos.
Os que o calumniaban, convenceunos de falsidade,
e a el concedeulle gloria imperecedoira.
15Foi ela a que liberou dunha nación asoballante
ó pobo santo, caste irreprochable.
16Penetrou a alma dun servidor do Señor
e opúxose a reis terribles con prodixios e signos;
17recompensou ós santos coa paga dos seus traballos,
levounos por un camiño marabilloso,
trocóuselles en sombra polo día,
esplendor de luminarias pola noite.
18Fíxoos atravesar polo mar Rubio
conducíndoos por entre inmensas augas;
19Alagou os seus inimigos
e a resaca rexeitounos desde o fondo abismal.
20Por iso os xustos despoxaron ós impíos
e cantaron un himno, Señor, ó teu santo nome,
loando concordes a túa man vitoriosa;
21porque a Sabedoría abriu a boca dos mudos
e deu axilidade ás linguas dos meniños,
Currently Selected:
Sabedoría 10: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT