Salmos 59
59
(58) Líbrame dos malfeitores
1Do mestre do coro. Poema de David. Cando Xaúl mandou cercar a casa para matalo.
2Líbrame, Deus, dos meus inimigos,
deféndeme dos que se erguen contra min;
3líbrame dos malfeitores,
sálvame dos sanguinarios.
4Olla como me axexan
e traman contra min os poderosos;
5sen que haxa en min, Señor, pecado nin delito,
sen maldade en min, axítanse, baldoan.
Esperta, ven e ve.
6Ti, Señor, Deus dos exércitos,
Deus de Israel,
esperta, castiga as xentes,
non te apiades dos traidores.
7Veñen ó escurecer, ladrando coma cans,
roldando pola cidade.
8Olla como fachendean,
son coitelos os seus labios:
—"Hai alguén que escoite?".
9Mais ti, Señor, búrlaste deles,
mófaste de todos os xentís.
10Cara a ti, miña forza, estou atento,
pois Deus é o meu castelo.
11O Deus que me ama adiántase
e móstrame os meus inimigos en desfeita.
12Non lles darás ti morte,
para que o meu pobo non me esqueza?
Dispérsaos, abáteos co teu poder,
Señor o noso escudo.
13As palabras dos seus labios
son delito na súa boca.
Que se vexan atrapados na súa mesma soberbia,
nas mentiras e nas maldicións que eles botan.
14Consúmeos con noxo,
consúmeos, que non existan.
Saberase que Deus domina en Israel,
e ata os confíns da terra.
15Veñen ó escurecer, ladrando coma cans,
roldando pola cidade.
16Xiran buscando que comer,
ouvean ata fartarse.
17Eu festexarei o teu poder,
cantarei de mañá o teu amor.
Ti es o meu refuxio,
o meu agarimo, na hora do apuro.
18Cantareiche a ti, miña forza:
Deus é o meu agarimo,
o Deus do meu amor.
Currently Selected:
Salmos 59: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT