Proverbios 16
16
Antoloxía "B" (16, 1-22, 16)
1Cousa do home é ordenar os pensamentos,
mais a resposta da lingua vén do Señor.
2Todo o proceder dun home semella recto ós seus ollos,
pero é o Señor quen sopesa os motivos.
3Ofréndalle ó Señor os teus feitos,
para que os teus proxectos saian ben.
4Todo o fixo o Señor cun designio;
mesmo ó malvado, para o día da desfeita.
5O ánimo soberbio aborréceo o Señor,
tarde ou cedo non sairá impune.
6Coa bondade e a verdade púrgase a culpa,
e temendo ó Señor evítase o mal.
7Cando o Señor se comprace no proceder de alguén,
mesmo os seus inimigos lle van ofrecer as paces.
8Máis conta ten ter pouco honradamente,
ca moreas de bens con inxustiza.
9A mente humana proponse un camiño,
mais é o Señor quen afianza o paso.
10Dos labios dun rei sae un oráculo,
a súa boca non erra no veredicto.
11Romana e balanzas xustas son cousa do Señor;
asunto seu, todas as pesas da caixa.
12É un horror para os reis que se cometa un crime,
pois na xustiza afíncase o seu trono.
13Un rei asente ós labios veraces,
e tenlles lei ós que falan rectamente.
14Carraxe de rei: mensaxeiro de morte,
o home sabio procura aplacala.
15As raiolas do rostro do rei traen a vida,
o seu favor é coma roibéns de orballo.
16Moito mellor có ouro adquirir Sabedoría;
preferible á prata mercar intelixencia!
17Vía real dos xustos é o afastarse do mal,
garda a súa vida quen vixía a propia conduta.
18Por diante da desfeita vén o orgullo,
e antes da caída, a fachenda.
19Mellor é ser humilde entre os pobres
que ter parte no botín dos opresores.
20O que as colle ó vó, medra;
pero feliz é só quen espera no Señor.
21O de mente aleuta ten sona de entendido,
e a fala doce promove a comprensión.
22O bo siso é manancial de vida para quen o posúe,
pero a crítica dos necios é necidade.
23A mente do sabio fai atinado o seu falar,
polos seus labios progresa a doutrina.
24Panal de mel son as palabras xeitosas,
doces para a gorxa, saudables para os ósos.
25Coidaba alguén que o seu camiño era recto,
e ó remate levaba á morte.
26A fame do obreiro traballa por el,
pois aguilloa a súa boca.
27Home malicioso cava malicias,
coma se un lume alampase nos seus labios.
28Home perverso provoca liortas,
e o difamador separa do amigo.
29Home violento engana ó seu próximo,
conducíndoo por un mal camiño.
30Quen torce a ollada, matina intrigas;
quen remorde os labios, xa fixo o mal.
31Coroa de gloria son os cabelos brancos,
chégase a eles polo vieiro da xustiza.
32Máis vale o temperado heroe
e quen domina a paixón có que conquista unha vila.
33Reméxense as sortes no pano,
mais a decisión vén toda do Señor.
Currently Selected:
Proverbios 16: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
