Proverbios 15
15
1Unha resposta doce alonga a cólera,
unha verba ferinte acende a ira.
2A lingua dos sabios fai destilar saber,
a boca dos tolos burbulla tolemia.
3Os ollos do Señor atópanse en todo,
vixiando tanto os malos como os bos.
4Unha lingua apracible é árbore de vida;
cando é perversa, fere no espírito.
5O tolo despreza a corrección paterna,
mais tórnase asisado quen ten en conta a reprensión.
6No casal do xusto reina a fartura;
nas ganancias do impío, a inquietude.
7Labios de sabios espallan saber,
o matinar do impío non acouga.
8Aborrece o Señor a ofrenda dos impíos,
mais a pregaria dos rectos acada o seu favor.
9Aborrece o Señor a conduta do impío,
mais ó que procura a xustiza tenlle amor.
10Terá un severo castigo quen aparta do seu vieiro,
e quen refuga a reprensión vai dar na morte.
11O Xeol e a perdición están ante os ollos do Señor,
canto máis as mentes dos humanos!
12Non lle agrada ó insensato que o critiquen,
nin se reúne cos sabios.
13O corazón feliz alegra a cara,
o sufrir interno creba o espírito.
14O de ánimo sensible procura o saber,
a boca dos necios fártase de parvadas.
15Todos os días do desgraciado son tristes;
para o de ánimo alegre, un banquete continuo.
16Mellor é un pouquiño con temor do Señor,
ca moreas de bens con inquedanza.
17Mais vale cunca de grelos con cariño
ca xato cebado con xenreira.
18Home acalorado fai alampar a liorta,
o cachazudo pon sosego na disputa.
19O camiño do preguiceiro ten por sebe as silveiras,
o vieiro do recto está ben achanzada.
20Un fillo sabio alegra a seu pai,
o necio deshonra a súa nai.
21A tolemia é troulada para o falto de siso,
o home intelixente camiña a dereitas.
22Onde non se fai xuntanza malógranse os planos,
pero cúmprense cos moitos conselleiros.
23Que ledicia para un home saber responder por si!
e que boa é unha palabra ó seu tempo!
24Hai un vieiro de vida —costa arriba— para o sabio,
para se afastar do Xeol —costa abaixo—.
25O Señor destrúe o casal dos fachendosos,
pero afinca o lindeiro da viúva.
26Aborrece o Señor as malignas matinacións,
mais as verbas axeitadas son limpas.
27O famento de lucro arruína a súa casa;
quen odia os regalos interesados, vivirá.
28A mente do xusto medita antes de responder,
a boca dos perversos burbulla maldades.
29Apártase o Señor dos perversos,
pero escoita a pregaria dos xustos.
30Uns ollos brillantes alegran o corazón,
unha boa noticia fortalece os ósos.
31Oído que escoita a corrección saudable,
asentará no medio dos sabios.
32Quen refuga a instrución, rexeita a vida;
quen dá escoita á corrección, faise asisado.
33O temor do Señor é escola da Sabedoría,
pois a humildade precede á gloria.
Currently Selected:
Proverbios 15: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
