Miqueas 4
4
II. PROMESAS SALVÍFICAS
Canto a Sión, berce da lei de paz e fartura universais
1Velaquí: á fin dos días o monte da Casa do Señor
será creado no cume das montañas;
velaquí: será levantado por enriba dos montes,
xuntaranse nel todas as xentes,
2e irán a el numerosos pobos, que dirán:
"Vinde, subamos ó monte do Señor,
á casa do Deus de Xacob,
para que nos mostre os seus camiños,
e camiñemos polos seus vieiros.
Ollade: de Sión sairá a Lei,
e a palabra do Señor sairá de Xerusalén".
3Xulgará os preitos entre numerosos pobos
e decidirá o que é xusto entre os poderosos ata lonxe.
Na forxa as súas espadas volveranse aixadas;
e as súas lanzas, podas.
Non levantará a espada un pobo contra outro,
nin aprenderán de novo a facer a guerra.
4Cada un sentará debaixo da súa parra
e debaixo da súa figueira sen que ninguén o atemorice.
Así falou a boca do Señor dos Exércitos.
5Si, todos os pobos camiñarán,
cada un no nome do seu deus,
pero nós camiñaremos no nome do Señor,
o noso Deus, para sempre xamais.
Deus Rei-Pastor, que xuntará o seu pobo en Sión
6No día aquel —é o Señor quen fala—
recadarei as ovellas que coxean,
e atraerei as espantadas para lonxe, as que eu maltratei.
7E das que coxean farei un resto; e das dispersas, un pobo poderoso.
O Señor será rei sobre elas na montaña de Sión, desde agora e para sempre.
8E ti, Torre do Rabaño, montaña da filla de Sión,
a ti virá e entrará a soberanía de antano,
a realeza da filla de Xerusalén.
As angustias de Sión acabarán en triunfo sobre os pobos xentís
9Agora, por que berras tan forte?
Non tes un rei onda ti? Pereceu o teu conselleiro?
Embárgate unha dor coma a de quen está a parir?
10Retórcete de dor e xeme, filla de Sión, coma quen está a parir
pois agora vas saír da cidade, e vivirás no campo
irás a Babilonia, e de alí serás liberada;
irás alá e rescatarate o Señor da man dos teus inimigos.
11Agora únense contra ti pobos numerosos, que din:
"Será execrado, que os nosos ollos se comprazan vendo a Sión".
12Pero eles non coñecen os planos do Señor,
nin comprenden a súa intención de vos amorear coma os monllos na eira.
13Ponte de pé e trilla, filla de Sión, que eu volvo de ferro o teu corno,
e os teus cascos vólvoos de bronce para que tritures a pobos numerosos,
e para que entregues ó exterminio as súas riquezas en honor do Señor,
a súa riqueza en honor do Señor de toda a terra.
14Agora faite incisións, filla de saqueadores; puxéronnos asedio;
coa vara vanlle bater no rostro ó xuíz de Israel.
Currently Selected:
Miqueas 4: ABGS
Highlight
Share
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
