Ezequiel 36
36
1Fillo de Adam, profetiza sobre os montes de Israel e di:
Montes de Israel, escoitade a palabra do Señor:
2Así fala o meu Señor, Iavé:
—Por diciren os vosos inimigos:
"Que ben! O outeiro perpetuo
queda para nós en posesión",
3por iso, profetiza e di:
Así fala o meu Señor, Iavé:
—Xa que de propio intento vos desolaron
e vos esmagaron por todo o arredor,
para que vós fosedes posesión do resto dos pobos,
e xa que andastes nas linguas difamadoras e calumniadoras dos pobos,
4por iso, montes de Israel,
escoitade a palabra do meu Señor, Iavé:
Así lles fala o meu Señor, Iavé, ós montes e ós outeiros, ás veigas e ós vales, ás ruínas desoladas e ás cidades abandonadas,
que serviron de botín e de escarnio
ó refugallo dos pobos do arredor:
5Ben certo que así fala o meu Señor, Iavé:
—Xuro que no incendio dos meus celos
falei contra o resto dos pobos
e contra todo o Edom,
porque lles entregaron a miña terra en posesión
con alegría de todos os corazóns e con desprezo de todo afán lexítimo,
xa que a superficie da miña terra lles servía de botín.
6Si, profetiza acerca da terra de Israel
e dilles ós montes e ós outeiros,
ás varcias e ós vales:
Así fala o meu Señor, Iavé:
—Velaí: nos meus celos e na miña ira
dixen que cargásedes coa vergonza que vos causaron as nacións.
7Pero así fala o meu Señor, Iavé:
—Eu xuro coa miña man levantada
que as nacións que están ó voso arredor,
elas cargarán coa súa ignominia.
8E vós, montes de Israel,
floreceredes as vosas pólas
e darédeslles os vosos froitos
ó meu pobo Israel,
porque el está para chegar.
9Pois sabede que eu vou cara a vós
e me volvo cara a vós:
seredes traballados e seredes sementados.
10Multiplicarei sobre vós a poboación
da casa de Israel, toda ela,
e as cidades serán habitadas
e as ruínas serán reconstruídas.
11Multiplicarei sobre vós a poboación e o gando
que se multiplicará e dará crías,
e fareivos habitar coma noutros tempos vosos,
e fareivos mellores ca nos vosos comezos.
Entón recoñeceredes que eu son o Señor.
12E farei camiñar sobre vós unha poboación,
o meu pobo Israel;
eles apoderaranse de ti e ti volveraste herdanza deles
e nunca máis os volverás privar de fillos.
13Así fala o meu Señor, Iavé:
—Porque dixeron de vós: "Ti es quen devora a poboación,
ti es a que deixa sen fillos ó teu pobo".
14Por isto, non volverás devorar o teu pobo,
nin o volverás deixar sen fillos
—é o meu Señor, Iavé, quen fala—.
15Eu farei que non se volvan oír as burlas
entre as nacións contra ti,
e ti non volverás soportar os insultos dos pobos,
e o teu pobo non volverá quedar sen fillos
—é o meu Señor, Iavé, quen fala—.
Teoloxía da historia en perspectiva salvífica: o santo Nome do Señor
16Veume a palabra do Señor nestes termos:
17—Fillo de Adam, cando a Casa de Israel habitaba na súa terra,
volvérona impura co seu comportamento e cos seus feitos;
o seu comportamento foi na miña presenza
coma a impureza dunha muller na menstruación.
18Pero eu desafoguei o meu noxo neles polo sangue
que verteron sobre a terra,
e polos feitos cos que a mancharon.
19Entón eu esparexinos por entre os pobos
e dispersáronse polos países;
xulgueinos conforme o seu comportamento
e conforme os seus feitos.
20O entraren nas nacións onde foron,
profanaron o meu santo Nome,
e dicíase deles:
"Estes son o pobo do Señor,
e tiveron que saír da terra del".
21Entón eu tiven consideración co meu santo Nome,
o que profanara a Casa de Israel
entre os pobos onde fora.
22Por isto, dille á Casa de Israel:
Así fala o meu Señor, Iavé:
—Casa de Israel, non por vós vou eu actuar,
senón por mor do meu santo Nome,
que vós profanastes entre as nacións onde fostes.
23Pois vou facer que se recoñeza a santidade do meu grande Nome,
profanado entre as nacións nas que vós o profanastes.
Entón recoñecerán estas nacións que eu son o Señor
—é o meu Señor, Iavé, quen fala—,
cando eu vos faga recoñecer a miña santidade na súa presenza.
24Pois recollereivos das nacións,
xuntareivos de todos os países
e traereivos á vosa terra.
25Asperxerei sobre vós auga purificadora e quedaredes puros;
de todas as vosas impurezas e de todas as vosas idolatrías heivos purificar.
26Dareivos un corazón novo
e poñerei nas vosas entrañas un espírito novo;
sacarei da vosa carne o corazón de pedra
e poreivos un corazón de carne.
27Porei nas vosas entrañas o meu espírito
e farei que camiñedes conforme os meus preceptos
e que gardedes os meus mandamentos e os cumprades.
28Viviredes no país que lles dei a vosos pais:
seredes o meu pobo e eu serei o voso Deus.
29Librareivos de todas as impurezas,
chamarei polo pan, e farei que o haxa abondo:
non vos impoñerei a fame.
30Farei que abunden os froitos das árbores
e os produtos dos campos,
para que non volvades recibir de parte das nacións
o desprezo de pasar fame.
31O lembrarvos do voso comportamento perverso
e dos vosos feitos nada bos,
sentiredes noxo en vós mesmos das vosas iniquidades e das vosas abominacións.
32Que vos quede sabido que non é por vós
que eu vou actuar;
sentide a vergonza e a confusión do voso comportamento,
Casa de Israel.
33Así fala o meu Señor, Iavé:
—O día que vos purifique das vosas iniquidades,
farei que as cidades se habiten
e que as ruínas se reconstrúan.
34O país que estea desolado
será traballado despois de estar ermo,
á vista de todos os que o cruzaban.
35Velaí o que estes dicían:
"O país este, antes desolado, é agora coma o xardín do Edén;
e as cidades, arruinadas, desoladas e esborralladas,
son agora fortalezas inaccesibles".
36As nacións que queden ó voso arredor
recoñecerán que eu son o Señor,
que reconstrúo o esborrallado
e replanto o desolado,
eu o Señor, díxeno e fareino.
37Así fala o meu Señor, Iavé:
—Volverei deixar que me busquen para isto, para lles facer ben;
multiplicareinos coma un rabaño humano.
38Coma os rabaños do templo,
coma os rabaños de Xerusalén na súa asemblea pola festa,
así as cidades arruinadas estarán cheas de rabaños humanos.
Entón recoñecerán que eu son o Señor.
Currently Selected:
Ezequiel 36: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
