Qohélet (Eclesiastés) 12
12
Alegoría da vellez
1Lembra ó teu creador nos anos mozos
antes de que cheguen os días malos
e te atopes cos anos dos que dirás:
"Non sinto pracer neles"!
2Antes de que se atolde o sol e a luz,
a lúa e as estrelas,
e retornen as nubes trala chuvia;
3o día en que treman os gardiáns da casa
e se dobren os fortes,
e deixen de moer as muiñeiras, que serán poucas,
e escurezan os que ollan desde as fiestras.
4Cando se pechen os portóns que dan á rúa,
e esmoreza o fungar do muíño
convertido en rechouchío de paxaros,
e se esgoten os cantares;
5Darán espanto mesmo os tropezos do chan
e amedrentaranse as rúas.
Cando floreza a amendoeira
e o saltón se pouse
e non teña a alcaparra o seu amargor,
porque o home camiña para a morada eterna
e xa roldan polo adro as carpideiras.
6Antes de que crebe o fío de prata
e rompa o pichel de ouro
e quebre a cántara na cisterna
e se fenda a roldana no pozo;
7e torne o po á terra que antes era,
e volva o espírito cara a Deus, que o deu.
8Nada máis ca un sopro, di Qohélet, todo é un sopro!
EPÍLOGO I
9Qohélet, amais de ser Sabio, ensinou ó pobo o que sabía. Recolleu, examinou e recompuxo moitos ditos.
10Procuraba Qohélet dar coas verbas asisadas, escribindo con xeito palabras verdadeiras.
11"As sentencias do Sabio son coma aguilladas;
e cravos ben afincados o que se atopa nas escolmas,
cando os presenta o Pastor en persoa".
EPÍLOGO II
12Por enriba de todo, meu fillo, déixate aconsellar: o moito escribir libros non ten fin, e o moito matinar fatiga o corpo.
13Conclusión de todo o escoitado:
Ti teme a Deus, e garda os meus mandatos, pois iso é ser home cabal; 14xa que Deus vai levar a xuízo todas as accións, aínda as ocultas, sexan boas ou malas.
Currently Selected:
Qohélet (Eclesiastés) 12: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
