Leet de Leeda 1

1Daut Leet de Leeda, von Salomo.

2Hee saul mie kussen met däm Kuss met sienem Mul, dan diene Leew es bäta aus Wien. 3Leeftol aun Jeroch sent diene Saulwen, een utjegotnet Saulweelj es dien Nomen; doarom leewen die de Junkfrues. 4Trakj mie: Wie woaren die hinjaraun ranen. De Kjennich haft mie en siene Bennastowen jefieet: Wie wellen jublen un wie wellen ons en die freien, wie wellen diene Leew lowen mea aus Wien! Dee leewen die opprechtich.

5Ekj sie schwoat, oba leeftolich, Dajchta Jerusalems, aus de Zelten Kedar {Hes.27,21}, aus de Zeltdakjen Salomo. 6Kjikjt mie nich aun, wiels ekj dunkel sie, wiels de Sonn mie vebrent haft; de Säns miene Mutta oajaden sikj äwa mie, see saden mie aus Wajchta de Wiengoades; mienen ieejnen Wiengoaden ha ekj nich bewoakt.

7Saj mie, du, däm miene Seel leeft, wua weidst du, wua latst du aum Meddach loagren? Dan wuarom saul ekj aus eene Veschleiade sennen bie de Häaden diene Frind?

8Wan du daut nich weetst, du Baste unjre Frues, soo go rut, de Spuare vonne Häaden no un weid diene Lama bie de Hoads äare Woninj.

9Eenem Pieet aun däm Woagen Farao vejlikj ekj die, miene Frindin. 10Leeftolich sent diene Baken enne Kjäden (rundliche Scheenheite, dee no beid Sieden vonne Koppbenj raufhenjen), dien Hauls enne Parlschnooa. 11Wie wellen die goldne Kjäden moaken met Kugle von Selwa. 12Aus de Kjennich aun siene Tofel (aum Desch) wia, jeef miene Narde äaren Duft. 13Mien Jeleewda es mie een Bunt Murren, daut tweschen miene Brosten rut. 14Eene Zupresdruw es mie mien Jeleewda, enne Wiengoades von Engedi.

15Kjikj, du best scheen, miene Frindin, kjikj, du best scheen, diene Uagen sent aus Duwen.

16Kjikj, du best scheen, mien Jeleewda, jo, leeftolich; jo, ons Loaga es freschet Jreens. 17De Baulkjes von onse Hiesa sent Zeeda, Ziepressen onse Dackspoare.

Currently Selected:

Leet de Leeda 1: PBJHF

Highlight

Copy

Compare