Psalm 78
78
1Een Maskil. Von Asaf.
Horch, mien Volkj, opp miene Lia! Neijt jun Ua no de Wieed ut mienem Mul!
2Ekj well mien Mul opmoaken to eenem Spruch, well Rotsel väabrinjen loten ut de oole Tiet.
3Waut wie jehieet un erfoaren un onse Vodasch ons vetalt ha, 4wie wellen äare Säns daut nich jeheem hoolen, un däm komenden Jeschlajcht däm Riem Gottes un siene Macht un siene Wundawoakjen, dee hee jedonen haft, vetalen.
5Dan hee haft een Zeichnis en Jakob oppjerecht un een Jesaz jestalt en Israel, dee hee onse Vodasch jeboden haft, doamet see, dee äare Säns metdeelen; 6doamet daut komenden Jeschlajcht dee kjant, de Säns, dee jebuaren sellen woaren, un dee oppstonen un see daut äare Säns vetalen; 7un opp Gott äa Vetruen saten, un de Dot Gottes (El) nich vejäten un siene Jebooten bewoaren; 8un nich wudden aus äare Vodasch, een onjehuarsomet un wadaspanstjet Jeschlajcht, een Jeschlajcht, daut äa Hoat nich befaustijd, un äa Jeist nich tru jäajen Gott wia.
9De Säns Efraims, jeeewde Kjamfa met Boagen, jinjen trigj aum Kaumf Dach.
10See hilden däm Bunt Gottes nich un wäaden sikj, en sienem Jesaz too waundlen; 11un see vegauten siene Doten un siene Wundawoakjen, dee hee an haud seenen loten.
12Hee deed Wunda ver äare Vodasch, em Launt Ägipten, enne Jäajent Zoan.
13Hee spoold daut Mäa un leet an doa derchgonen, un leet de Wota stonen aus eenen Daum.
14Un hee leid an aum Dach met de Wolkj un de gaunze Nacht met daut Licht vom Fia.
15Hee spoold Felse enne Wieste un drenkjt an aus met Streem.
16Un hee leet Streem ut däm Fels komen un Wota raufranen aus Wotastreem.
17Doch see deeden wieda han, jäajen am sindjen, endäm see jäajen däm Hechsten wadaspanstich wieren enne Wieste.
18Un see vesochten Gott en äarem Hoaten, endäm see Speise foddaden fa äare Lost.
19Un see räden jäajen Gott; see säden: Sull Gott enne Wieste eenen Desch reedmoaken kjennen?
20Kjikj, däm Fels haft hee jeschloagen, un Wota rand rut, un Rieen randen; woat hee uk Broot jäwen kjennen, ooda woat hee sienem Volkj Fleesch veschaufen?
21Doarom, aus de Har daut hieed, wort hee oajalich, un Fia brend jäajen Jakob aun, un uk Oaja stieech opp jäajen Israel; 22wiels see Gott nich jleewden un nich vetruden opp siene Radinj.
23Un doch haud hee de Wolkjen bowen befoolen un de Däaren vom Himmel opjemoakt, 24un Maunajrett opp an räajnen loten, doamet see auten, un an Jeträajd vom Himmel jeef.
25De Mensch aut Broot de Stoakje (Enjel); hee schekjt an Speise bat see saut wieren.
26Hee fieed aum Himmel däm Oostwint bie, un derch siene Macht juach hee däm Siedwint doatoo; 27un hee leet Fleesch opp an räajnen aus Stoff, un Väajel aus Saunt aum Mäa, 28un leet dee faulen en äa Loaga, runtom äare Woninj.
29Un see auten un worden sea saut, un daut, waut see wullen, fieed hee an too.
30Noch hauden see sikj nich aufjedreit von äare Lost, noch wia äare Speise en äarem Mul, 31doa stieech de Oaja Gottes jäajen an opp; un hee warjd unja äare Kjraftje, un de Jinjlinj Israels strakjt hee dol.
32Bie aul däm sindijden see wada un jleewden nich aun siene Wundawoakjen.
33Doa leet hee em Frodem veschwinjen äare Doag, un äare Joaren em Schrakj.
34Wan hee an ombrocht, dan fruagen see no am un kaumen trigj un sochten Gott; 35un see dochten doaraun, daut Gott äa Fels es, un Gott, de Hechsta, äa Erleesa.
36Un see heichelden am met äarem Mul, un met äare Tung luage see am; 37dan äa Hoat wia nich faust am jäajenäwa, un see hilden nich tru aun sienem Bunt.
38Oba hee wia boarmhoatich, hee vejeef de Schult un vetiljd an nich; un foaken hilt hee sien Oaja auf un leet sienen gaunzen Oaja nich oppwakjen.
39Un hee docht doaraun, daut see Fleesch sent, een Frodem, dee doahan foat un nich wada kjemt.
40Woo foaken wieren see wadaspanstich jäajen am enne Wieste, beleidichde am enne Wiltnis.
41Un see vesochten Gott emma wada un kjrenkjte däm Heiljen Israels.
42See dochten nich aun siene Haunt, aun däm Dach, doa hee an von däm Bedrenja erleesd, 43aus hee siene Tieekjen en Ägipten deed un siene Wunda enne Felda Zoan.
44Hee vewaundeld äare Streem en Bloot, soo daut see äare streemende Wota nich drinkjen kunnen.
45Hee schekjt Onjezeffa unja an, dee an freeten, un Poggen, dee an vedorwen.
46Un hee jeef de Schirkje (Vetilja) äare Arnt, un äare Oabeit de Heischrakjen.
47Hee schluach äare Wienstakj met Hoagel dol, un äare Mulbäabeem met grootem Hoagel.
48Un hee jeef äa Vee däm Hoagel han un äare Häaden däm Blitz.
49Hee leet sienen brennenden Oaja jäajen an loos, Jrim un Oaja un Älent, eene Schoa von Onjlekjsenjel.
50Hee muak sienem Oaja eenen Wajch, enthilt äare Seel nich däm Doot un jeef äa Läwen de Past han.
51Un hee schluach aule Ieeschtjebuarne en Ägipten, dee Ieeschte de Krauft enne Zelten Ham.
52Un hee leet sien Volkj wajchtrakjen aus de Schop un leid an aus eene Häad enne Wieste;
53un hee fieed an secha, soo daut see sikj nich enjsten; un äare Fiend bedakjt daut Mäa.
54Un hee brocht an en siene heilje Jäajent, no disem Boajch, däm siene Rajchte jewonn.
55Un hee vedreef de Velkja ver an, un veloost an aus eene Schnua daut Oawgoot un leet an en äare Zelten wonen de Stam Israels.
56Oba see vesochten Gott däm Hechsten, un wieren wadaspanstich jäajen am, un siene Zeijnise bewoaden see nich.
57Un see jinjen trigj un haundelde ontru aus äare Vodasch; see dreiden sikj om aus een faulscha Boagen.
58Un see kjrenkjte am derch äare Hechten un reizte am to Aufgonst derch äare jeschnädne Bilda.
59Gott hieed daut un wort oajalich, un hee veacht Israel sea.
60Un hee veleet de Wonunk en Silo, daut Zelt, daut hee unjre Menschen oppjeschloagen haud.
61Un hee jeef en Jefangenschoft siene Macht, un siene Harlichkjeit enne Haunt de Bedrenja.
62Un hee jeef sien Volkj daut Schwieet han, un jäajen sien Oawgoot wia hee oajalich.
63Siene junge Mana freet daut Fia, un siene Junkfrues worden nich besungen (met Kjastinjsleeda); 64siene Priesta follen derch daut Schwieet, un siene Wätfrues hielden nich.
65Doa wuak opp, aus een Schlopenda, de Har, aus een Held, dee vom Wien jucht; 66un hee schluach siene Fiend von hinjen, jeef an eewje Schmach.
67Un hee veschmeet daut Zelt Josefs, un däm Staum Efraim erwäld hee nich; 68sonda hee erwäld däm Staum Juda, däm Boajch Zion, däm hee leef haud.
69Un hee bud aus de Hechten sien Heilichtum, aus de Ieed, dee hee opp eewich jejrindet haft.
70Un hee erwäld David, sienen Kjnajcht, un naum am von de Schopshäad; 71hee leet am von de Muttatieren komen, om Jakob, sien Volkj, too weiden, un Israel, sien Oawgoot.
72Un hee weid an no de Reinheit von sienem Hoaten, un met de Jeschekjlichkjeit siene Henj leid hee an.
Currently Selected:
Psalm 78: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
