Psalm 77
77
1Däm Väasenja, fa Jedutun. Von Asaf, een Psalm.
2Miene Stemm es too Gott, un ekj well schrieen; miene Stemm roopt no Gott, un hee woat mie hieren.
3Aum Dach miene Noot sieekj ekj däm Harn; miene Haunt wia bie Nacht utjestrakjt un leet nich auf; miene Seel wäat sikj jetreest to woaren.
4Ekj docht aun Gott, un ekj ständ; ekj docht no, un mien Jeist wort meed. (Sela)
5Du helst faust miene Uageläd; ekj wia voll Onru un räd nich.
6Ekj derchdocht de oole Doag, de Joaren de Väatieden.
7Ekj docht aun mien Seidenspell, enne Nacht; ekj denkj en mienem Hoaten no, un mien Jeist forscht no.
8Woat de Har opp eewich vesteeten un wiedahan kjeene Jnod mea bewiesen?
9Es siene Huld fa emma too Enj? Haft daut Vespräakjen oppjehieet von Jeschlajcht too Jeschlajcht?
10Haft Gott (El) vejäten jnädich to sennen? Haft hee em Oaja veschloten siene Erboarmungen? (Sela)
11Doa säd ekj: Daut es mien Krank sennen. Dee Joaren de Rajchte vom Hechsten - 12well ekj jedenkjen, dee Doten Jah; dan diene Wunda von oole Tieden häa well ekj jedenkjen; 13un ekj well nodenkjen äwa aul dien Doonen, un äwa diene Dot well ekj denkjen.
14Gott, dien Wajch es em Heilichtum! Wäa es een groota Gott aus Gott?
15Du best de Gott, dee Wunda deit, du hast diene Macht unja de Velkja bewäsen.
16Du hast dien Volkj erleest met jehownem Oarm, de Säns von Jakob un Josef. (Sela)
17Die sagen de Wota, oo Gott, die sagen de Wota; dee bäbde, jo, daut gruntloose Wota zettad.
18De Wolkjen gote Wota, de Wolkjen {Hi.35,5} leeten eene Stemm schaule, un diene Feilasch fuaren han un häa.
19De Stemm von dienem Donna wia em Wirbelwint, Blitz bedacht däm Ieedkjreis; daut zettad un bäbd de Ieed.
20Em Mäa es dien Wajch, un diene Stiej en groote Wota, un diene Footstaupen sent nich bekaunt.
21Du hast dien Volkj jeleit aus eene Häad derch de Haunt Moses un Aaron.
Currently Selected:
Psalm 77: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
