Psalm 39
39
1Däm Väasenja, däm Jedutun {1Chr.16,41.42; 25,1.3}. Een Psalm von David.
2Ekj säd: Ekj well miene Wäaj bewoaren, daut ekj nich sindj met miene Tung; ekj well mien Mul met eenem Mulkorf (Toom) vedakjen, soo lang de Gottloosa ver mie es.
3Ekj vestomm em Stellen, ekj sie stell vom Gooden, un miene Weedoag wieren oppjeräacht.
4Mien Hoat brent en mienem Ennalichen, bie mienem Nosennen entzindet sikj Fia; ekj räd met miene Tung:
5Doo mie to weeten, Har, mien Enj, un daut Mot miene Doag, wooväl daut sent, daut ekj weet, woo vejenkjlich ekj sie!
6Kjikj, aus Hauntbreet hast du miene Doag jemoakt, un miene Läwenstiet es aus nuscht ver die; jo, blooss een Frodem es jiedra Mensch, dee doa steit. (Sela)
7Jo, aus een Aufbilt (Schautenbilt) waundelt de Mensch omhäa; jo, vejäws es hee voll Onru; hee saumelt toop un weet nich, wäa daut ensaumlen woat. 8Un nu, opp waut lua ekj, Har? Miene Hopninj es opp die!
9Rad mie von aule miene Äwaträdungen, moak mie nich toom Spiet (Spott) de Noaren!
10Ekj sie vestommt, ekj moak (doo) mien Mul nich op; dan du, du hast daut jedonen.
11Drei diene Ploagen von mie auf! Derch de Schläaj von diene Haunt vego ekj.
12Strofst du eenen Maun met Zichtijung fa de Ojjerajchtichkjeit, soo latst du siene Scheenheit aus de Motte vegonen; jo, een Frodem sent aule Menschen. (Sela)
13Hea mien Jebäd, Har, un nemm too Uaren mien Schrieen; sie nich stell to miene Tronen! Dan een Framda sie ekj bie die, een Gaust aus aule miene Vodasch.
14Kjikj wajch von mie, daut ekj oppjeheitat woa, ea ekj doahan go un nich mea sie!
Currently Selected:
Psalm 39: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
