Psalm 31
31
1Däm Väasenja. Een Psalm von David.
2Opp die, Har, vetru ekj; lot mie nich beschämt woaren; rad mie en diene Jerajchtichkjeit!
3Näaj dien Ua no mie, ielend rad mie! Sie mie een Fels de Tooflucht, een Hus met ne Fastinjmia, om mie to raden!
4Dan mien Fels un miene Burjch best du; un om dienen Nomen wellen fia mie un leid mie.
5Trakj mie ut däm Nat, daut see mie heimlich jelajcht ha; dan du best miene Krauft (Tooflucht).
6En diene Haunt befäl ekj mienen Jeist. Du hast mie erleest, Har, du trua Gott (El).
7Jehausst ha ekj dee, dee opp nutzloose Jetta achten, un ekj ha oppem Harn vetrut.
8Ekj well froo sennen un mie freien en diene Jnod; dan du hast mien Älent aunjeseenen, hast Kjantnis jenomen von de Bedrenkjnisen en miene Seel, 9un hast mie nich utjeleewat enne Haunt de Fiend, hast en wiedem Rum miene Feet jestalt.
10Sie mie jnädich, Har! Dan ekj sie en Bedrenkjnis; vom Jrämme vefelt mien Uag, miene Seel un mien Lief.
11Dan en Kumma (Jrim) veschwinjt mien Läwen, un miene Joaren em vesefze; miene Krauft wankt derch miene Ojjerajchtichkjeit, un miene Been (Knoakes) vefaule.
12Fa aule miene Bedrenja sie ekj uk miene Nobasch sea toom Spott jeworden, un toom Schrakj fa miene Bekaunde; dee mie oppe Gauss seenen, ranen fa mie.
13Ekj sie vejäten em Hoat aus een Jestorwna; ekj sie jeworden aus een tweijeschloagnet Jefäss.
14Dan ekj ha de Veachtunge von väle jehieet, een Schrakj om mie; endäm see aula toop jäajen mie rotschlonen, see denkjen (sennen) doaraun, mie daut Läwen too nämen.
15Oba ekj, ekj ha opp die vetrut, Har; ekj säd: Du best mien Gott!
16En diene Haunt sent miene Tieden; rad mie ut de Haunt miene Fiend un von miene Vefolja!
17Lot dien Aunjesecht dachen äwa dienen Kjnajcht, rad mie en diene Jnod!
18Har, lot mie nich too Schaund woaren, dan ekj ha die aunjeroopt! Lot beschämt woaren de Gottloose, lot an stell sennen em Doodenrikj (griechisch: Hades)!
19Lot vestomme (stomm woaren) de Läajna äare Leppen, dee met Stolt un Veachtunk Frajchheit räden jäajen däm Jerajchten!
20Woo groot es diene Jnod (dien Goodet), daut du oppbewoat hast fa dän, dee die ferchten, jewirkjt fa dee, dee opp die vetruen, em Aunjesecht de Menschenkjinja.
21Du vestopst an en däm Veborjnen, dienem Aunjesecht, von de Veschwierunge de Menschen; du bewoascht an en eenem Zelt fa däm Striet de Tungen.
22Jepriesen (veharlicht) es de Har! Dan wundaboa haft hee siene Jnod aun mie bewäsen en eene fauste Staut.
23Ekj säd zwoa en mienem Vezoagen: Ekj sie aufjeschnäden von diene Uagen; dannoch hieescht du de Stemm en mienem Bedden, aus ekj no die schrieech.
24Leeft däm Harn, aule siene Fromme! De True bewoat de Har un vejelt em äwamot däm, de Stolt haundelt (eeft).
25Siet stoakj, un jun Hoat fot Moot, aula, dee jie oppem Harn vetruen!
Currently Selected:
Psalm 31: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
