Psalm 22
22
1Däm Väasenja. No - Herschkoo aum Morjenroot. Een Psalm von David.
2Mien Gott, mien Gott, wuarom hast du mie veloten - best wiet auf von miene Radunk (Help), un de Wieed von mienem Stänen (Kloagen)?
3Mien Gott! Ekj roop aum Dach, un du auntwuadst nich, un de Nacht, un mie woat kjeene Ru.
4Doch du best heilich, dee du wonst unja däm Loffjesank Israels.
5Opp die vetruden onse Vodasch; dee vetruden, un du radsd an.
6Too die schrieejen see un worden jerat; see vetruden opp die un worden nich beschämt.
7Oba ekj sie een Worm un kjeen Maun, dee Spott von Menschen un dee vom Volkj Veachta.
8Aula, dee mie seenen, spotten äwa mie; see rieten de Leppen op, schedren met däm Kopp:
9«Hee vetrud opp Gott! Dee rad am, moak am frie, wiels hee aun am Lost haft!»
10Doch du best daut, dee mie ut däm Muttalief jetrocken haft, dee mie vetruen leet aun miene Mutta äare Brosten.
11Opp die sie ekj jeschmäten vom Muttaschoot aun, von miene Muttalief aun best du mien Gott.
12Sie nich wiet von mie! Dan de Noot es dichtbie, dan kjeen Halpa es doa.
13Väle Stiasch (Bolles, Stoakje) ha mie omjäwen, de Stoakje von Baschan omrinjden mie; 14see ha äa Mul jäajen mie opjeräten, aus een rietenda un brellenda Leiw.
15Aus Wota sie ekj utjegoten, un aule miene Jläda ha sikj jetrant; aus Waus es mien Hoat jeworden, daut es jeschmolten en mienem Ennalichen.
16Miene Krauft es verdrieecht aus een Schoawel, un miene Tung backt aun mienem Bähn; un en däm Doodesstoff lajst du mie.
17Dan Hunj ha mie omrinjt, eene Rotte (Volkjsmenj) von Fräfla (Iebel doonende) ha mie omrinjt. See ha miene Henj un miene Feet derchgrowe [ommzinjle aus een Leiw miene Henj un miene Feet].
18Aule miene Jläda kaun ekj talen. See kjikjen un seenen äare Lost aun mie.
19See deelen miene Kjleeda unja sikj, un äwa mien Äwarock schmieten see daut Loss.
20Oba du, Har, sie nich wiet auf! Miene Krauft, komm mie schwind too Help!
21Rad miene Seel vom Schwieet, miene eensje vonne Jewault de Hunj; 22rad mie ut däm Leiw sien Rach! Jo, du hast mie erhieet vonne Hieena de Biffel.
23Vekjindjen well ekj dienen Nomen miene Breeda; enne Medd de Jemeent well ekj die lowen.
24Jie, dee jie däm Harn ferchten, loft am; aule vom Somen Jakob, veharlicht am, un fercht junt ver am, aule vom Somen Israels.
25Dan hee haft nich veacht noch veaufschut daut Älent de Älendje, noch sien Aunjesecht ver am vestoaken; un aus hee to am schrieech, hieed hee.
26Von die kjemt mien Loffjesank enne groote Vesaumlunk; betolen well ekj mien Vespräakjen ver dän, dee am ferchten.
27De Bedrenjden (Älenden) woaren äten un saut woaren; daut woaren däm Harn lowen, dee am sieekjen; jun Hoat woat emma läwen.
28Aule Enj de Ieed woaren doaraun denkjen un nom Harn omdreien; un ver die dolfaulen (Aunbäden) aule Jeschlajchta (Famieljes) de Nazionen.
29Dan däm Harn sien es daut Rikj, un äwa de Nazionen Harscht hee.
30Aule Rikje (Fate) de Ieed äten un faulen dol; ver am woaren sikj aula bieejen, dee en däm Stoff rauf foaren, un dee siene Seel nich aum Läwen erhoolen kaun.
31Een Somen woat am deenen; hee woat däm Harn aus een Jeschlajcht toojeräakjent woaren.
32See woaren komen un vekjindjen siene Jerajchtichkjeit eenem Volkj, daut jebuaren woat, un daut hee daut jedonen haft.
Currently Selected:
Psalm 22: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.