Psalm 18
18
1Däm Väasenja. Von däm Kjnajcht Gottes, von David, dee de Wieed en disem Leet toom Harn räd aun däm Dach, aus de Har am jerat haud ut de Haunt aule siene Fiend un ut Saul siene Haunt. 2Un hee säd:
Ekj leew die, Har, miene Krauft!
3De Har es mien Fels un miene Burjch un mien Rada; mien Gott, mien Fels, opp am woa ekj vetruen, mien Schilt un mien Huarn von mienem Heil, miene huage Fastinj.
4Ekj woa däm Harn aunroopen, dee too lowen es, un ekj woa jerat woaren von miene Fiend.
5Daut omrinje mie doodes Faslen, un de Streem Belials erschrakjte mie.
6De Faslen de Unjawelt omrinjden mie, see bejäajende mie met Doodesschlenjen.
7En miene Bedrenkjnis roopt ekj toom Harn, un ekj schrieech to mienem Gott, hee hieed ut sienem Tempel miene Stemm, un mien Schrieen ver am kjeem en siene Uaren.
8Doa wankt un bäbt de Ieed, un Gruntloag de Boaj zettad un wankt, wiels hee oajalich wia.
9Ruak stieech opp von siene Näs, un Fia fraut ut sienem Mul; jlieejende Kole brende ut am.
10Hee neijd de Himmel un fua erauf, un Dunkel wia unja siene Feet.
11Un hee fua opp eenem Cherub un fluach doahäa; un hee schwäbd oppe Wint Fitiche (Flichten).
12Diestanis muak hee to siene Bedakjunk, too sienem Zelt runtom sikj häa, Diestanis de Wota, dichte Himmelswolkjen.
13Ut däm Glauns ver am fuaren siene dichte Wolkjen vebie, Hoagel un Fiakolen.
14Un daut donnad de Har em Himmel, un de Hechsta leet siene Stemm schaule, Hoagel un Fiakolen.
15Un hee schoot siene Feilasch un vestreid dee, un hee schliesad Blitzen un vewerd an (de Fiend).
16Un daut worden jeseenen de Wotaläachten, un de Gruntloag vom Ieedkjreis worden opjedakjt ver dienem Schellen, Har, von däm Schnuwe un Frodem diene Näs.
17Hee strakjt siene Haunt ut von doa Bowen, hee neem mie, hee trock mie ut grootem Wota.
18Hee rad mie von miene stoakje Fiend un von miene Haussa, dan dee wieren stoakja aus ekj.
19Dee bejäajende mie aun mienem Ojjlekjsdach, oba de Har wia mie to eene Stett.
20Un hee fieed mie rut enne Wiede (Frieheit), hee muak mie frie, wiels hee aun mie Jefaulen haud.
21De Har vejelt mie no miene Jerajchtichkjeit, no de Reinheit miene Henj beloohnt hee mie.
22Dan ekj ha de Wäaj Gottes bewoat, un sie von mienem Gott nich fräfelhauft aufjegonen.
23Dan aule siene Rajchte wieren ver mie, un siene Sazungen (Jebooten), ekj doo dee nich von mie steeten.
24Un ekj wia vollkomen am jäajenäwa, un heed miene Ojjerajchtichkjeit.
25Un de Har vejelt mie no miene Jerajchtichkjeit, no de Reinheit miene Henj ver siene Uagen.
26Jäajen däm Frommen bewiest du die leeftolich, jäajen däm vollkomnen Maun wiest du die vollkomen; 27jäajen däm Reinen bewiest du die rein, un jäajen däm Faulschen bewiest du die entjäajen striedent (vedreit).
28Dan du woascht daut älende Volkj raden, un de huage Uagen woascht du rauf saten.
29Dan du latst mien Licht schienen; Har, mien Gott, bedacht miene Diestanis.
30Dan met die woa ekj jäajen eene Schoowa ranen, un met mienem Gott woa ekj eene Mia äwasprinjen.
31Gott, - sien Wajch es vollkomen; Gottes Wuat es rein, een Schild es hee fa aule, dee opp am vetruen.
32Dan wäa es Gott, buta däm Har? Un wäa een Fels, aus blooss ons Gott?
33Dee Gott, dee mie met Krauft omgortet un vollkomen moakt mienen Wajch.
34Dee miene Feet aus däm Hersch siene moakt, un mie hanstalt opp miene Hecht; 35dee miene Henj däm Kaumf lieet, un miene Oarms spaunen däm koppanen Boagen.
36Un du jeefst mie daut Schilt von dienem Heil, un diene Rajchte stett mie, un diene Rauflotung moakt mie groot.
37Du muakst Rum fa miene Schräd unja mie, un miene Kjnechel ha nich jewankt.
38Miene Fiend juach ekj no un errieekjt an, un jinkj nich trigj, bat see oppjeräwen wieren.
39Ekj veschmatad an, un see kunnen nich oppstonen; see follen unja miene Feet.
40Un du omgortest mie met Krauft toom Striet, buagst unja mie, dee jäajen mie oppstunden.
41Un du hast mie däm Rigjen miene Fiend jejäft; un miene Haussa, ekj venicht an.
42See schrieejen, un kjeen Rada wia doa - toom Harn, un hee auntwuad an nich.
43Un ekj vereef an aus Stoff ver däm Wint; aus Gaussen Drakj schedd ekj an ut.
44Du radsd mie ut de Striedichkjeiten unjrem Volkj; du sadsd mie toom Haupt de Nazionen; een Volkj, daut ekj nich kjand, deent mie.
45Sooboolt äa Ua hieed, jehorchen see mie; de Säns de Framde sent mie unjadon met schmeichlen.
46De Säns de Framde worden krauftloos un komen zetrich ut äare Schlossa.
47De Har läft, un jepriesen (veharlicht) es mien Fels! Un erhowen woat de Gott von mienem Heil!
48Dee Gott, dee mie Rach jeef un Velkja mie unjadon muak, 49dee mie rad von miene Fiend. Jo, du erhoowst mie äwa dee, dee jäajen mie oppstunden; von däm Maun de Jewault muakst du mie frie.
50Doarom, Har ekj well die danken unja de Velkja, un dienem Nomen Psalmen sinjen, 51die, dee groot moakt de Radunge von sienem Kjennich, un Goodet wiest sienem Jesaulwden, David un sienem Somen eewichlich.
Currently Selected:
Psalm 18: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
