Psalm 144
144
1Von David.
Jesäajent es de Har, mien Fels, dee miene Henj lieet too Kjamfen, miene Finjasch toom Kjrich:
2Miene Jnod un miene Burjch, miene huage Fastinj un mien Rada; mien Schild un dee, opp däm ekj vetru, dee mie mien Volkj unjadon moakt!
3Har, waut es de Mensch, daut du von am Kjantnis nemst, de Sän de Menschen, daut du am beachst?
4De Mensch es aus de Odem; siene Doag sent aus een vebiegonenda Schauten.
5Har, neij diene Himmel un foa rauf; rea de Boaj aun, daut see rieekjren!
6Blitz met Blitzen un vestrei dee; scheet diene Feilasch un vewerr an!
7Strakj diene Haunt von Bowen ut; riet mie rut un rad mie ut dee groote Wotasch, ut de Haunt de Säns de Framde, 8dee äa Mul Läajes räd, un dee äa Rajcht een Rajcht von Läajes es!
9Gott! Een nieet Leet well ekj die sinjen, met de 10-seidje Hoap well ekj die Psalmen sinjen; 10die, dee Radunk de Kjennichs jeft, dee sienem Kjnajcht David vom beesen Schwieet rad.
11Riet mie rut un rad mie ut de Haunt de Säns de Framde, dee äa Mul Faulschheit räd, un dee äare Rajchte een Rajcht de Läajes es; 12Daut onse Säns en äare Jugent sent aus groot jewossne Plaunten, onse Dajchta aus behakte Akjfeilasch no de Buoat von eenem Paulaust; 13daut onse Spikjasch voll sent, von aulalei Oat - Väarot; daut ons Kjlienvee 1000-fach sikj vemieet, 10 000-fach opp onse Stapen; 14daut onse Rinda droagend sent; ([aundre Äwasatinj; daut onse Ossen väl oabeiden;]) daut kjeen enbräakjen un kjeen Utfaul es un kjeen Kloagjeschrecht opp onse Gaussen!
15Jlekjseelich daut Volkj, däm aulsoo es! Jlekjseelich daut Volkj, dän äa Gott de Har es!
Currently Selected:
Psalm 144: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
