Psalm 143
143
1Een Psalm. Von David.
Har! Hea mien Jebäd, nemm too Uaren miene Bedd; erhia mie en diene Tru, en diene Jerajchtichkjeit!
2Un go nich em Jerecht met dienem Kjnajcht! Dan ver die es kjeen Läwendja jerajcht.
3Dan de Fient vefolcht miene Seel, klunjt mien Läwen enne Ieed, lat mie wonen en Diestanis aus de Doodes de oole Tieden.
4Un mien Jeist woat meed en mie, mien Hoat es beteibt en mienem Ennalichen.
5Ekj denkj aun de Doag de oole Tieden, ekj äwalaj aul dien Doonen; ekj denkj äwa daut Woakj von diene Henj.
6No die breed ekj miene Henj ut; aus een drieejet Launt darscht miene Seel no die. (Sela)
7Erhia mie boolt, Har! Mien Jeist veschmacht. Vestäakj dien Aunjesecht nich ver mie! Sest woa ekj soo aus dee sennen, dee rauf enne Kul foaren.
8Lot mie zemorjes hieren diene Jnod, dan opp die vetru ekj; wies mie däm Wajch, däm ekj waundlen saul, dan no die erhäw ekj miene Seel!
9Rad mie, Har, von miene Fiend! No die näm ekj miene Tooflucht.
10Lia mie dien Wooljefaulen to doonen! Dan du best mien Gott; dien gooda Jeist leid mie opp jlikjem Launt!
11Om dienen Nomen wellen, Har, beläw mie; en diene Jerajchtichkjeit leid miene Seel ut de Bedrenkjnis!
12Un en diene Jnod vetilj miene Fiend, un de Bedrenja von miene Seel brinj om! Dan ekj sie dien Kjnajcht.
Currently Selected:
Psalm 143: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
