Psalm 145
145
1Een Loffjesank. Von David.
Ekj well die erhäwen, mien Gott, du Kjennich, un dienem Nomen emma un eewich veharlichen.
2Jieda Dach well ekj die danken, un dienem Nomen emma un eewich lowen.
3Groot es de Har un sea too lowen, un siene Huachheit es onerforschlich.
4Een Jeschlajcht woat däm aundren diene Woakjen riemen, un diene majchtje Woakjen woaren see vekjindjen.
5Ekj well von de harliche Pracht diene Majestät räden un von diene Wundawoakjen.
6Un see woaren von de Krauft diene furchtboare Doten räden, un diene groote Doten woa ekj vetalen.
7Daut Jedajchnis von diene groote Leew woaren see väaschtreeme loten, un diene Jerajchtichkjeit bejublen.
8Jnädich un boarmhoatich es de Har, langsom toom Oaja un groot aun Jnod.
9De Har es jäajen aule goot, un siene Erboarmungen sent äwa aule siene Woakjen.
10Daut woaren die lowen, Har, aule diene Woakjen, un diene Fromme die veharlichen.
11See woaren von de Harlichkjeit en dienem Kjennichtum räden un von diene Macht räden, 12om de Menschenkjinja weeten to loten siene majchtje Doten un de prachtvolle Harlichkjeit von sienem Kjennichrikj.
13Dien Rikj es een Rikj von aule Tieden, un diene Harschoft derch aule Jeschlajchta.
14De Har stett aule Faulennde un recht opp aule Doljedrekjte.
15Aule Uagen luaren opp die, un du jefst an äa Äten to siene Tiet; 16du deist diene Haunt op un moakst aulet Läwendje met Jnod saut {5Mo.33,23}.
17De Har es en aul siene Wäaj jerajcht un jnädich en aul siene Woakjen.
18Dichtbie es de Har aule, dee am aunroopen, aule, dee am en Woarheit aunroopen.
19Hee deit dee äa Velangen, dee am enjsten; äa Schrieen hieet hee un rad an.
20De Har bewoat aule, dee am leewen, un aule Gottloose vetilcht hee.
21Mien Mul saul däm Loff Gottes vekjindjen; un aulet Fleesch low sienen heiljen Nomen emma un eewich!
Currently Selected:
Psalm 145: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
