Psalm 142
142
1Een Maskil (Belierunk). Von David. Een Jebäd, aus hee enne Heel wia.
2Met miene Stemm schrie ekj toom Harn met miene Stemm bedd ekj toom Harn.
3Ekj schedd miene Kloag ver am ut, miene Bedrenkjnisen saj ekj am.
4Aus mien Jeist en mie Meed wort, doa kjansd du mien Stich. Opp däm Wajch, däm ekj waundel, ha see mie heimlich eene Schlenj jelajcht.
5Kjikj too Rajchte, un see: Ekj ha kjeenem, dee mie kjant; veloaren es mie jiedre Tooflucht, kjeena frajcht no miene Seel.
6Too die ha ekj jeschräajen, Har! Ekj ha jesajcht: Du best miene Tooflucht, mien Deel em Launt de Läwendje.
7Horch opp mien Schrieen, dan ekj sie sea schwak; rad mie von miene Vefolja, dan see sent mie too majchtich!
8Leid miene Seel rut ut däm Jefenkjnis, doamet ekj dienen Nomen veharlich! De Jerajchte woaren mie omrinje, wan du mie wooljedonen hast.
Currently Selected:
Psalm 142: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
