Psalm 109
109
1Däm Väasenja. Von David. Een Psalm.
Gott es mien Riem, sie nich stell!
2Dan daut Mul de Gottloose un daut Mul de Läajes ha sikj jäajen mie opjemoakt, met Läajes Tungen ha see to mie jerät; 3un met Wieed von Hauss ha see mie omrinjt un ha onen Uasoak jäajen mie jesträden.
4Fa miene Leew fiende see mie aun; oba ekj sie emma em Jebäd.
5Un see ha mie Beeset fa Goodet erwesse un Hauss fa miene Leew.
6Bestal eenen Gottloosen äwa am, un een Vekjläaja (Soton) steit aun siene Rajchte!
7Wan hee jerecht woat, jeit hee schuldich ut, un sien Jebäd woat too ne Sind!
8Siene Doag sent weinje, sien Aumt kjricht een aundra!
9Siene Säns sent Weise, un siene Fru eene Wätfru!
10Un muchten siene Säns omhäatrakjen un prachren un wiet auf von äare vewuste Woninj no Broot sieekjen!
11De Wuchra nemt aules, waut hee haft, un Framde muchten siene Oabeit roowen!
12Hee haft kjeenem, dee am Jnod bewoat, un daut es kjeena, dee siene Weise jnädich es!
13Siene Nokomen mucht utjerot woaren; em näakjsten Jeschlajcht lasch äa Nomen ut!
14Ver däm Harn woat de Ojjerajchtichkjeit siene Vodasch jedocht, un de Sinden siene Mutta woaren nich utjelascht woaren!
15See sent bestendich ver däm Harn, un hee rott äa Jedajchnis vonne Ieed ut!
16Wiels hee nich doaraun docht, Jnod too eewen, un vefoljd däm älenden un oamen Maun, un däm, dee em Hoat vezoagt wia, om am omtobrinjen.
17Un hee leewd dän Fluch, soo kjemt hee opp am! Un hee haud kjeen Jefaulen aun Säajen, soo es hee wiet auf von am!
18Un hee trock Fluch aun aus sien Kjleet, soo drinkjt hee aus Wota en sienem Ennalichen un aus Eelj en siene Jläda!
19Hee es am aus een Kjleet, en daut hee sikj bekjleet, un met eenem Jirtel, doamet hee sikj emma ombinjt!
20Daut es de Loon miene Jäajna vom Harn ut, un dee, dee Beeset räden jäajen miene Seel!
21Oba du, Gott, mien Har, haundel met mie om dienen Nomen haulwen; wiels diene Jnod goot es, rad mie!
22Dan ekj, ekj sie älent un oam, un mien Hoat es vewund en mienem Ennalichen.
23Aus een Schauten, wan hee sikj strakjt, ekj go doahan, woa vejoacht aus eene Heischrakj.
24Miene Kjnee schwäakje vom Fausten, un mien Fleesch es aufjemoagat.
25 Un ekj, ekj sie an toom Spott jeworden; wan see mie seenen, schedren see äarem Kopp.
26Halp mie, Har, mien Gott! Rad mie no diene Jnod!
27Doamet see weeten, daut dit diene Haunt es, daut du, Har, daut jedonen hast.
28Lot an flieekje, oba du säajen! See stonen opp, soo lot an beschämt woaren, un dienem Kjnajcht sikj freien.
29Lot miene Jäajna bekjleet woaren met Schaund, un en äare Schmach sikj bekjleede aus en eenen Mauntel!
30Ekj woa däm Harn sea danken met mienem Mul, un enne Medd väle woa ekj am lowen.
31Dan hee stunt too Rajche vom Oamen, om am to raden von dän, dee siene Seel rechten.
Currently Selected:
Psalm 109: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
